วันที่ 16 – 17 กุมภาพันธ์ 2552 ผมดำเนินการโครงการต้นแบบครอบครัวสัมพันธ์จังหวัดตราดขึ้น ขอเล่าประสบการณ์ให้ฟังครับ วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2552 เป็นกิจกรรมเล่าประสบการณ์และความคิดเห็นกัน ระหว่างฝ่ายพ่อแม่ กับ ฝ่ายลูกดำเนินการโดยคณะวิทยากรจากโรงเรียนบ่อไร่วิทยาคมครับ ผลที่ออกมา ทั้งสองฝั่ง มีความคิดเห็นคนละมุมมองครับ ฝ่ายพ่อแม่ ก็จะมีความคิดเห็นไปในทางรักและห่วงลูก อยากให้ลูกตั้งใจเรียนหนังสือ อยากให้ลูกเป็นคนดี มีอนาคตที่มั่นคง ทางฝ่ายลูก ภาพรวมคือ ต้องการความเข้าใจจากพ่อแม่ อยากให้พ่อแม่ฟังเหตุผลของลูกบ้าง ต้องการเวลาพูดคุยกับพ่อแม่ ต้องการความเป็นส่วนตัว วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2552 ผมจัดเวทีครอบครัวครับ นำเฉพาะพ่อแม่ มานั่งคุยกัน ส่วนลูก ก็แยกไปอีกวง ไปนั่งคุยกับคุณครูในลักษณะพูดคุยให้ผ่อนคลาย เวทีครอบครัวได้อะไรที่ “เกินความคาดหมาย” ครับ ทุกคนต่างพรั่งพรูปัญหาออกมา และ ต่างช่วยกันแก้ปัญหากรณีต่างๆที่เกิดขึ้น ปัญหาที่เกิดขึ้นในครอบครัว คือ ลูกไม่รับผิดชอบงาน ชอบเที่ยว ชอบคบเพื่อน ใช้งานชอบผลัด(เดี๋ยว) ดื้อ ว่าไม่ฟัง ประเด็นการแก้ไขที่ได้จากเวทีครอบครัว ดีมากครับ - ความรับผิดชอบ ต้องฝึกให้เขารับผิดชอบตั้งแต่เล็กๆ อนุบาล ประคบประหงมเขาได้ แต่ประถม พ่อแม่ต้องเริ่มถอยออกมา มัธยมต้องถอยออกมาให้มาก ให้เขารับผิดชอบตัวเองให้มากขึ้น ถ้านอนตื่นสาย จะไม่เรียก ให้เขารับผิดชอบพฤติกรรมขิงเขาเอง ข้อสำคัญ “อย่าใจอ่อน” พอทำจนเคยชิน เขาจะรับผิดชอบเอง - สิ่งที่ลูกต้องการมากที่สุด คือ เวลา ให้เวลาพูดคุยกับลูกบ้าง อย่างน้อยกินข้าวร่วมกัน และ คุยในวงข้าวก็ยังดี - คำพูดของพ่อแม่สำคัญมากกับลูก เรื่องทุกอย่างที่พ่อแม่คิดว่าเป็นปัญหา ส่วนใหญ่ลูกจะรู้แล้ว แต่เขาต้องการ “ความเข้าใจ” จากพ่อแม่บ้างเท่านั้นเอง คำพูดที่เด็กชอบพูดคือ “วัยรุ่นเซ็ง” - ให้ลูกเขาคิดเองบ้าง ให้ลูกเรียนรู้ค่าของเงิน ความยากลำบากของพ่อแม่ - อย่าห่วงลูกนัก ปล่อยลูกไปบ้าง แต่อย่าปล่อยให้สุดเชือก - ชมลูกให้มาก ตำหนิให้น้อย การตำหนิก็ต้องมีศิลปในการตำหนิ - ความลำบาก คือ การสร้างคน ความสบาย คือการทำลายคน พอใกล้เที่ยง ผมเลยขอสรุป ให้แต่ละคนพูดความรู้สึกออกมา สรุปได้ว่า - เวทีนี้เป็นประโยชน์มาก นำไปใช้จริงได้ - จะนำความรู้ไปใช้เปลี่ยนตัวเอง ในการเลี้ยงดูลูก - เพิ่งรู้ว่าควรชมลูก มากกว่าตำหนิ ก่อนปิด ผมให้ทุกคนพนมมือตั้งจิตอุทิศคุณงามความดีในครั้งนี้ให้กับตัวเอง ครอบครัว และ บรรพบุรุษ
สวัสดีท่านรอง จากการพูดคุยกับครูที่พานักเรียนมาเข้าค่าย พบเช่นเดียวกับที ท่านรอง บันทึก อาจจะเรียกได้ว่า บางครั้ง ผู้ปกครองรักลูกไม่ถูกทาง อีกประการหนึ่งที่พบคือ ครอบครัวแตกแยก (แม่ไปแต่งงานใหม่กับชาวต่างชาติ เงินมีให้ใช้อย่างสบาย แต่เด็กไม่สนใจไปโรงเรียน ติดบุหรี่ เที่ยวเตร่) ครับ
สวัสดีคะท่านรอง
กิจกรรมแบบนี้ดีนะคะ
ได้รู้อีกหลายอย่างที่ผู้ปกครองไม่รู้
จะได้ดุแลลูกได้ บงทีตามลูกไม่ทันนะคะ
ได้แต่หวัง เชื่อใจลูก ว่าเขาจะเป็นคนดี
สวัสดีค่ะท่านรอง (เห็นพี่ๆข้างบนเขาเรียกกัน)
หนูเปิ้ลมาสวัสดีตอนมืดค่ะ
เวทีนี้ดีจังเลยค่ะ..ขอบคุณข้อมูลดีดีนะคะ
มาชื่นชมกิจกรรมดีๆด้วยคนค่ะ อยากให้มีกิจกรรมแบบนี้มากๆนะคะ เพราะเดี๋ยวนี้เห็นคุณพ่อคุณแม่เคี่ยวเข็ญให้ลูกเรียน เรียน เรียนแต่เรื่องวิชาการ จนบางทีลืมไปว่าชีวิตมีอะไรมากกว่านั้นเยอะ ลูกที่มีความสุข พ่อแม่รับฟังจะก้าวไปข้างหน้าได้แบบยั่งยืน และช่วยเหลือคนอื่นๆได้ด้วยนะคะ มาหัดให้พ่อแม่ฟังลูกผ่านทางกิจกรรมแบบนี้ดีมากๆค่ะ
มาชม กิจกรรมทำดีแล้ว
โลกสวยด้วยธรรมนะครับ
เป็นกิจกรรมที่มีประโยชน์ทั้งในระยะสั้นและระยะยาว น่าจะช่วยปัญหาสังคมได้ดีค่ะ
ส่วนใหญ่ รักลูกไม่ถูกทางครับ
ขอบคุณมากครับ
ตอนนี้ผมมีคิวเดินสายเวทีครอบครัวไปตามตำบลต่างๆครับ
พรรคพวกแซว ใช่งานตัวเองใหมเนี่ย
ขอบคุณมากครับ
กิจกกรรมนี้มีประโยชน์มากครับ
ส่วนใหญ่ รักลูกไม่ถูกทางครับ ไม่เข้าใจลูก
ตอนนี้ ผมมีคิวเดินสายเวทีครอบครัวตามตำบลครับ
น่าจะแก้ปัญหาได้บ้างครับ
ขอบคุณมากครับ