โบกรถครั้งแรกในชีวิตตอนเรียนชั้น ม.5 ที่หาดใหญ่วิทยาลัย เมื่อกว่า 20 ปีมาแล้ว ขณะนั้นยังไม่ได้เขียนบันทึกเป็นเรื่องเป็นราว บันทึกการโบกรถครั้งนี้จึงเป็นการทบทวนจากความทรงจำ... เท่าที่พอจะจำได้.. แต่แหม.. ยังเห็นภาพความตื่นเต้นที่สุดของการโบกรถครั้งนี้ได้อย่างเด่นชัดทีเดียว
วันนั้นเป็นวันที่โรงเรียนมหาวชิราวุธจัดพิธิเปิดหอสมุดติณสูลานนท์... โรงเรียนมหาวชิราวุธเป็นโรงเรียนที่ตั้งอยู่ใน อ.เมือง จ.สงขลา และเป็นโรงเรียนที่ประธานองคมนตรี พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เคยเรียน วันเปิดหอสมุดของเขาจึงเป็นวันที่มีงานใหญ่ มีนิทรรศการต่างๆ ที่เปิดให้นักเรียนต่างโรงเรียนและบุคคลทั่วไปได้เข้าชม หาดใหญ่วิทยาลัยจึงหยุดเรียนในช่วงบ่ายของวันนั้น เพื่อให้นักเรียนได้ไปร่วมกิจกรรมที่มหาวชิราวุธกับเขาด้วย
ในกลุ่มเพื่อนเรียนที่สนิทสนมกลมเกลียวกันยิ่งขณะนั้นมีด้วยกันทั้งหมด 5 คน และเป็นผู้หญิงล้วนๆ สังคมหาดใหญ่วิทยาลัย (อาจจะเฉพาะในขณะนั้นก็ได้) มีการแบ่งชนชั้นวรรณะเช่นกัน คือ ชนชั้นเด็กเมืองที่มีฐานะหรืออาจจะพอมีฐานะแต่แสดงว่าตัวเองก็มีฐานะเพื่อให้เข้ากลุ่มกับคนที่มีฐานะได้ (อ่านแล้วไม่งงนะ) เราเองก็มีฐานะเช่นกัน....ฐานะยากจน..(ฮา) และอีกชนชั้นคือชนชั้นเด็กต่างอำเภอ/ต่างจังหวัดกับเด็กด้อยฐานะ แน่นอนที่สุดว่าเราอยู่ในกลุ่มหลัง ซึ่ง 5 คนที่ว่านั้น เป็นเด็กต่างจังหวัด 3 คน คือตัวเราเองที่เป็นลูกแม่ค้า นิสัยดีพอใช้ เรียบร้อยแบบพอดีๆ หน้าตาก็พอไปวัดไปวาตอนบ่ายๆ ได้ แต่ด้วยความที่พ่อแม่ปล่อยให้ใช้ชีวิตแบบ "บุฟเฟต์" เพราะต้องทำงานตัวเป็นเกลียวเพื่อเลี้ยงลูก 6 คน ทำให้กล้าที่จะทำอะไรนอกลู่นอกทางได้บ้าง คนต่อไปคือ แอน เป็นลูกสาวศึกษาธิการจังหวัดนราธิวาสในขณะนั้น แอนเป็นคนสวย เป็นนักกีฬาแบดมินตัน นิสัยดี ร่าเริง น่ารักมาก (แต่สงสัยจังว่าทำไมจนถึงขณะนี้แล้วแอนยังครองความเป็นโสดได้อย่างเหนียวแน่น) คนต่อมาคือ อ้น ลูกสาวผู้อำนวยการโรงเรียนพิชัยรัตนาคาร จ.ระนอง อ้นก็สวย จิ้มลิ้มเชียว เป็นคนเงียบ เรียบร้อย (แต่ดุว่ะ และปัจจุบันก็ยังโสด..) ส่วนอีก 2 คนเป็นเด็กหาดใหญ่ที่ไม่อยากทำตัวมีฐานะ คนแรกคือ หนก พ่อเป็น พขร.ของ รฟท. (พ่อแม่หนกใจดีมาก พวกเราเด็กต่างจังหวัดที่มาอาศัยบ้านญาติอยู่มักไปกินข้าวไข่เจียวฝีมือแม่หนกที่บ้านพักรถไฟอยู่เสมอ และวันที่ฟังผลสอบเอ็นท์ตรง เราก็ไปสุมหัวนอนฟังผลสอบกันที่บ้านหนก) หนกมีสามีและลูกก่อนใครเพื่อน ตอนนี้ลูกหนกเรียน ม.1 แล้ว คนสุดท้ายคือ แหม่ม ซึ่งอาศัยอยู่กับน้าที่เป็นคนหาดใหญ่ดั้งเดิม ส่วนพ่อแม่ทำงานที่กรุงเทพฯ แหม่มเป็นหมวยต๊องๆ บ้าๆ นิสัยดี (สรุปว่านิสัยดีกันทั้งแก๊งแฮะ.. ฮา) แหม่มหัวเราะได้ทั้งวัน ไม่เคยเห็นว่าแหม่มจะขยันเรียนตรงไหนเลย ไม่เคยเห็นจริงๆ แต่แหม่มเอ็นท์ตรงเข้าคณะแพทย์ได้ และตอนนี้แหม่มเป็นหมออยู่ที่สมุทรปราการ แถมยังโสดด้วย เล่ามาถึงตอนนี้ สามารถสรุปได้ 2 ประเด็นหลักๆ (ที่เหลือเป็นน้ำท่วมทุ่ง) คือ หนึ่ง แก๊งนี้เป็นเด็กนิสัยดี เรียบร้อย น่ารัก ไม่ค่อยออกนอกลู่นอกทาง (อิอิ) และ สอง คนนิสัยดีมีโอกาสขึ้นคาน 60% ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.00001 (มีด้วยเรอะ)
โปรดติดตามตอนต่อไป.... (ขอเวลาทำรายงานก่อนจ้า)
อยากอ่านบันทึกค้า...
แบบว่าป้าคยมีประสบการณ์โบกรถมาเหมือนกัน
ยังติดอยู่ในความทรงจำ...แม้เวลานั้นจะผ่านมาหลายปีแล้วก็ตาม
เขียนเร็วๆนะ
อยากรู้ว่าจะมีเพื่อนรุ่นพี่คนนี้ในตอนไหนบ้าง 55
มันอยู่ในหัว.. ในความทรงจำ และก็ในไดอารี่ที่เขียนไว้ แต่ยังหาเวลาถอดไม่ได้
รอหน่อยนะคะคุณป้า tuk-a-toon (แหม! ถ้าได้รู้จักคุณป้าก่อนหน้านี้ซักสองปีน่าจะดี เพราะช่วงหนึ่งไปทำวิจัยที่ มข. บ่อยมาก ร่วมงานกับ อ.บัวพันธ์ พรหมพักพิงน่ะค่ะ ถ้ารู้จักคุณป้าตอนนั้น คงได้มีโอกาสกินตำปลาแดกฟรีบ้างซักครกสองครกนะคะ)
ไม่อยากนิสัยดีแล้ว.....เบื่ออออออ
พรุ่งนี้จะอู้งาน ขโมยเงินแม่ เข็กหัวแมว ป่วนผู้สูงอายุ
ว่าแต่พรุ่งนี้พี่มลว่างให้ป่วนไหม อิ อิ
ฝากบล็อกตัวเองให้พี่มลเข้าไปเยี่ยมชมด้วยค่ะ
เข้าไปแล้วระวังหยักไย่ด้วยนะ
ไม่ได้เข้าไปปัดกวาดเช็ดถูมานาน ^__^
http://www.barfinn.blogspot.com/
ถึงนังเล็กๆ
อย่าเบื่อนาน ไม่ดี.. ความเบื่อจะติดอยู่ในกมลสันดาน
คงไม่ต้องอู้งานอีกแล้ว เสียใจด้วย (ส่วนหนึ่ง) และก็ดีใจด้วย (ในอีกส่วนหนึ่ง) วันสองวันก่อนคุยกับใครน้อ...จำไม่ได้..คุยกันว่าเหรียญมีสองด้าน ทุกอย่างมีทั้งด้านดีและด้านเสีย climate change มีทั้ง positive และ negative impacts on agricultural production (เกี่ยวกันตรงไหน พอดีต้องซ้อมเสนอสัมมนา อิอิ) ออกจากงานคราวนี้ก็คงมีทั้งดีและเสีย ...ฟันธง!
คุณนาย Sia Smear คงไม่มีเงินให้เธอขโมย, เขกหัวแมวมันบาป ระวังมันจะตบเธอกลับ (นังตัวตาบอดน่ะ), ผู้สูงอายุที่เธอจะป่วนคือพี่แดงหรือไม่? ถ้าป่วนแกมาก..ระวัง...อด!
บล็อกเธอจะเข้าไปดูหลังวันศุกร์ เพราะหลัง present สัมมนา โลกนี้คงสดใสขึ้นสำหรับชั้น ไว้จะดูให้ว่าในบล็อกมีหนอนปลอกเกาะเต็มหรือยัง? เอารูปใส่มาด้วย เจ็บใจนัก ชอบเกาะข้างฝาเสียเหลือเกิน (รูปนี้พี่ search ภาพ จาก google และดึงมาจาก pantown พอเปิดปุ๊บ ขำข้อความใต้ภาพมากเลย เหมือนที่เล็กว่าไว้ไม่มีผิด....
- พบแมลงประหลาดประมาณ 10 ตัว เกาะกระจายกันอยู่บนผนังห้องที่พัก (คอนโด ชั้น 6)
- คืออยากรู้ว่าตัวในรูปนี้คือตัวอะไรอ่ะค่ะ ? เห็นมันเต็มไปหมดถามใครก็ไม่มีคนรู้ ใครรู้ช่วยบอกด้วยนะค๊ะ !
- มีใครรู้จักสิ่งมีชีวิตตัวนี้มั่งครับ?
พี่เขียว, Mungbean
ถ้าว่าง ช่วยร่างตอนโบกรถไปสะกอมมาก่อนดิ อ้อ! ไปขนอมด้วยก็ดี เพราะตอนไปขนอมชักลืมๆ จำได้ก็ตอนย่างไก่อย่างเดียว เดี๋ยวจะช่วยเติม
หรือว่าเขียนไม่ได้ เพราะแค่นึกถึงสะกอม หัวใจก็หล่นไปอยู่ตาตุ่มเสียแล้ว?
เข้ามาเยี่ยมมาตามมาอ่าน คบกันนานหลายปี กับคนนิสัยดี สงสัยว่าเรานิสัยดี (เหมือนน้อง) น้องเลยคบด้วย อิอิ
เอาเป็นว่าคนนิสัยดีๆๆมาเจอกัน ฝนเลยไม่ตก (ขี้หมูเลยไม่ไหล) คนดีๆอะไรเช่นนี้จึงมาคบกัน
อะไรกันนี่
เดี๋ยวหลังจากนี้สักประมาณครึ่งเดือนจะมีเวลาว่างยกร่างให้เธอเติมเต็ม...แต่อย่าเอาขนาดก่อม็อบเหมือนครั้ง "เขียวร่าง มนเขียน จั๊บทาน"นะ