ผีไก่หน้อยสีขาวออกมาหลอกหลอนยามมืดวอนแวน

ก่อนที่จะเล่าเรื่องผีไก่หน้อย ต้องขอสุมาอภัยกับผองเพื่อนสมาชิกทั้งหลายที่ห่างเหินไปเมินนานและต้องขอขอบคุณหมู่เฮาทุกคนๆที่ไปแว่แอ่วแว่หาที่สวนชาปิ้งหินไฟ และให้ข้อเสนอแนะ ขณะที่ลุงหนานกำลังสร้างแหล่งเรียนรู้ผะหญาล้านนาตอนนี้ก็เกือบสมบูรณ์แล้วคาดว่าปี๋ใหม่สงกรานต์ราววันที่  12 เมษายนนี้ก็คงต้อนรับพวกเราได้เต็มรูปแบบ   เป็นสมาชิกเวบบล็อคอย่างพวกเราก็ดีอย่างนี้แหละครับ ได้รู้จักและเป็นมิตรแก้วสหายคำกันทั่วไปโดยมีใจและความรู้แลกเปลี่ยนกันและกันพัฒนาความเป็นมนุษย์ขึ้นแถมนักหนา

วกมาเล่าเรื่องผีไก่หน้อย   ในสมัยก่อนผู้คนมีความเชื่อเรื่องเกี่ยวกับผีๆ มากมายหลากหลายประการไม่ว่าผีคน ผีสัตว์ อย่างเช่นผีไก่หน้อย

ยามเมื่อตะวันอับแสงพาเอาตัวลับขอบฟ้าไปแล้ว  ในสมัยก่อนโน้นไฟฟ้าก็ไม่มีผู้คนมักออกจากบ้านในยามนี้ต้องระวังผีไก่หน้อยมองไปทางไหนก็เริ่มมืดวอนแวนหรือยามโพล้เพล้ว่างั้นเถอะ ขณะที่อยู่บนทางเดินไปตามหมู่บ้านบางแห่งหากพบต้นไม้ใหญ่จู่ๆก็มีลูกไก่ร้องเจี๊ยบๆจ๊าบๆวิ่งโผล่ออกมาจากข้างทาง ตอนแรกก็มีสองสามตัววิ่งวนไปมาล้อมหน้าล้อมหลัง ยิ่งเดินไปๆ จำนวนลูกไก่สีขาวก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นวิ่งสับสนไปมาหวันแข้งขา แต่ก็ไม่จิกตี หรือไม่ทำอันตรายใดๆแก่ผู้พบเห็นเพียงแต่ส่งเสียงให้ผู้คนได้ตื่นเต้นแปลกใจในฝูงไก่หน้อยสีขาว  มองหาแม่ไก่ที่ไหนก็ไม่เห็น....เอ..แปลกแท้ๆ..ลูกไก่มาจากไหน

บ้างก็ว่าไก่ผีมันเริ่มออกจากรังเพราะพวกผีมันถือว่ากลางคืนคือกลางวันของพวกผี...บ้างก็ว่าไก่หน้อยตามหาแม่ที่ถูกคนเอาแม่ของพวกมันไปแกง.....บ้างก็ว่าผีที่อยู่ในต้นไม้ที่พวกไก่หน้อยวิ่งออกมานั่นแหละมันตะแหลงจำแลงเป็นฝูงไก่หน้อย....

เมื่อฝูงไก่หน้อยสีขาวออกมาหลอกหลอนผู้คนแล้วมันก็พากันวิ่งหายลับไปกับความมืดบางตัวก็หายตัวไปเฉยๆงั้นแหละ ทำเอาผู้คนที่พบเห็นแปลกใจ หรือบางคนอาจขวัญหนีดีฝ่อวิ่งหนีฝุ่นตลบไปในความมืดอาจมีเสียงหลงร้องตะโกนขอความช่วยเหลือเป็นของแถมให้ชาวบ้านตื่นตกใจ  จุดแข้(ไต้)ตามไฟออกมาช่วยเหลือ

ผีไก่หน้อยครั้งล่าสุดมีผู้พบเห็นแถวกอง(ตรอก/ซอย)หลิ่งหลังโรงเรีรยนบ้านพระนอนขอนม่วงราว พ.ศ.2493  และบัดนั้นจนถึงเวลานี้ก็ไม่มีผีไก่หน้อยให้ผู้คนได้พบเห็นอาจเป็นเพราะผีไก่หน้อยกลัวแสงไฟฟ้าก็ไม่รู้สิ

เรื่องผีไก่หน้อยก็ต้องเอวัง...เพราะคนเขียนก็วังเวงนั่งเขียนอยู่บนเรือนฝาไหลในสวนเพียงคนเดียวเกิดว่าผีไก่หน้อยพาฝูงขึ้นมาบนบ้านละก็ลุงหนานคงโต๋น(กระโจน)ลงระเบียงก่อนที่จะหาบันไดลงอย่างปกติ

ลาไปก่อนเน้อหมู่เฮา..ด้วยความปรารถนาดีจากลุงหนาน.....พรหมมา