วันนี้เส้นทางจากเมืองหาดใหญ่เข้าเขตเมืองสงขลารถราติดมากในช่วงเช้า คงต่างคนก็ต้องไปทำงานผมเองมีนัดในเวลา 8 โมงครึ่งสำหรับการเป็นอาจารย์ประเมินนักศึกษาปี 4 ที่จะจบไปโดยมีภาคปฏิบัติคือการแสดงบทบาทความเป็นคุณครูมาสอนนักเรียนสมมุติ
มีการเตรียมอุปกรณ์การสอนจริงมาและเข้าสอน โดยมีเพื่อนร่วมเรียนด้วยกันแสดงเป็นนักเรียน การสอนใช้เวลา 1 คาบเรียน แต่ผมเองได้ตกลงกับคุณครูในอนาคตเหล่านั้นก่อนเริ่มทำการประเมินว่า ผมจะดูภาพรวมว่าภาวะความเป็นคุณครูของทุกคนว่าเป็นคุณครูได้ไหม
จงแสดงกึ๋นของการเป็นครูออกมาให้ผมเห็นเท่านั้นละ ผมจะกำกับการแสดงบทบาทความเป็นครูของทุกคนเท่าที่เวลาจะอำนวยให้ เริ่มให้นักศึกษาวิชาครูนำแสดงตามบทบาทลีลาตั้งแต่เวลา 9 โมงตรงมาจนถึงบัดนี้แล้วได้ให้การแสดงไปแล้วจำนวน 10 คน สิ่งที่เห็นแววของคุณครูในอนาคตคือ
1 . การมีความเชื่อมั่นในตนเองว่าได้เป็นคุณครูจริงมาสอนแล้ว
2 . การทักทายผู้เรียนอย่างเป็นกันเอง
3 . การนำเข้าสู่เนื้อหาสาระที่จะเรียนในคาบนี้
4 . น้ำเสียงดังสดใสฟังชัดถ้อยชัดคำ
5 . รอยยิ้มของคุณครูที่เป็นเสน่ห์ในใบหน้าขณะปรากฏกายให้นักเรียนเห็น ทุกสิ่งล้วนเป็นการแสดงให้สมบทบาทโดยรู้ว่าตนเองกำลังทำอะไรนั้นเองละ...อิ อิ อิ .
ขอบคูณที่คอมเม้นพิมมาตลอดนะคะ
มีความสุขทุกๆๆวันค่ะ
จะจดจำที่นี่ไว้ในความทรงจำนะคะ
บายๆๆค่ะ
สวัสดีครับ คุณ พิมญดา ปลายฟ้าไกล
นามสกุลอยู่ไกลปลายขอบฟ้าเลยหนา อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ Sila Phu-Chaya
การนำเสนอเสร็จลงแล้ว
ผมได้ปลอบใจและให้กำลังใจคุณครูในอนาคตเหล่านั้นว่า...ทำด้วยใจในสิ่งที่ตนเองต้องการอยากให้เป็น...
การแสดงวันนี้เป็นบทบาทสมมุติตนเองว่าเป็นครู
แสดงให้สมบทบาทใส่อารมณ์ในการบรรยาย
ด้วยตัวตนจริงของเราเอง
หวังว่าสมดังฝันไว้ทุกคน...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ