รูปแบบตัวอักษร

 

รูปแบบตัวอักษรแบบ Physical Style
<B>...</B> สั่งให้แสดงตัวอักษรแบบหนา
<I>...</I> สั่งให้แสดงตัวอักษรเอน
<U>...</U> ช่วยเน้นข้อความด้วยการขีดเส้นใต้
<TT>...</TT>สั่งให้แสดงตัวอักษรแบบตัวพิมพ์ดีด(มีความกว้างของแต่ละตัวอักษรเท่ากันหมด)
<SUP>...</SUP>สั่งให้แสดงตัวอักษรยก(superscript)
<SUB>...</SUB>สั่งให้แสดงตัวอักษรแบบห้อย(subscript)
รูปแบบตัวอักษรแบบ Logical Styleที่ใช้กันบ่อยๆ เช่น

<ADDRESS>...</ADDRESS> กำหนดให้เป็นตัวอักษรเอน มักใช้กับที่อยู่
<CITE>...</CITE>สั่งให้แสดงตัวอักษรเอน ในการอ้างอิง
<VAR>...</VAR>สั่งให้แสดงตัวอักษรเอน ระบุตัวแปร
<CODE>...</CODE>สั่งให้แสดงตัวอักษรแบบ monospace ในการเขียนรหัสโปรแกรม
<SAMPLE>...</SAMPLE>สั่งให้แสดงตัวอักษรแบบ monospace ในการเขียนตัวอย่าง
<STRONG>...</STRONG>สั่งให้แสดงตัวอักษรตัวเข้มมีค่าเหมือนกับ <B>...</B>
<BLINK>...</BLINK>สั่งให้แสดงตัวอักษรกระพริบ (ใช้ได้เฉพาะกับ Netscape Navigator)
<MARQUEE>...</MARQUEE>สั่งให้แสดงตัวอักษรวิ่ง (ใช้ได้เฉพาะกับ Internet Explorer)
รูปแบบตัวอักษรแบบ พิเศษ
ใช้เมื่อเราต้องการ ให้แสดงสัญลักษณ์ที่เราต้องการซึ่งไม่สามารถใช้แป้นพิมพ์โดยตรงได้ ออกมาบนหน้าจอ

&#[ASCII CODE]; สั่งให้แสดงสัญลักษณ์ที่เราต้องการออกมาบนหน้าจอด้วยรหัส ASCII
&lt; แสดงเครื่องหมาย < บนหน้าจอ
&gt; แสดงเครื่องหมาย > บนหน้าจอ
&amp; แสดงเครื่องหมาย & บนหน้าจอ
&quot; แสดงเครื่องหมาย " บนหน้าจอ 

人気FX

FX スプレッド

FX 手数料