มิตรภาพ ที่พวกเราช่วยกันสร้าง


ไม่นึกว่า ณ ปัจจุบัน ทำงานอยู่ในโรงพยาบาลใหญ่ ซึ่งโอกาสการสร้างความคุ้นเคยค่อนข้างมีน้อย แต่น้องๆเราก็สามารถสร้างขึ้นมาได้ ...

            วันนี้ ขออนุญาตเขียนบันทึก ชื่นชมคนกันเอง น้องๆศูนย์สุขภาพเมือง นี่แหละ (555)

            ชื่นชมกับ ความทุ่มเทในการทำงาน ในการให้บริการคนไข้ ของน้องๆ ทุกคน บอกตรงๆ ชอบมากเลย เวลานั่งฟังน้องๆ  ทักทายคนไข้ แบบเป็นกันเอง คุณลุง คุณป้า คุณตา คุณยาย ส่วนใหญ่คนไข้ที่ตึกเรา ก็จะเป็นผู้สูงอายุ โรคเรื้อรัง รักษากันต่อเนื่องประจำ มาบ่อย ไม่บ่อย แล้วแต่นัด 1  เดือน 2 เดือน หรือ 3 เดือน เปิดตึกมาก็ จะครบ 4 ปีละ คุ้นเคยจำชื่อกันได้ละว่า คุณลุง คุณป้า คนไหนมีโรคประจำตัวอะไร  เวลามา มาคนเดียว หรือมาคู่ วันไหนมาคนเดียว ก็ทักว่าอีกคนไม่มาเหรอ ฟังเพลินเชียวแหละ เรื่องจำชื่อกันได้นี้ น่าจะเกิดจาก เราใช้วิธี เรียกชื่อและนามสกุล เพื่อซักประวัติ เรียกเข้าห้องตรวจ และถามซ้ำชื่อผู้ป่วยทุกครั้งก่อนให้การบริการ ทุกๆจุด มีน่าทึ่งกว่านั้น คือน้องๆจะรู้ใจคนไข้เราว่า คุณลุงท่านไหน ที่มียศนำหน้า ต้องเรียกให้เต็มยศ ให้ถูกต้อง ไม่งั้น ไม่ลุก หรือมีตัดพ้อต่อว่ากัน  ขนาดนั้น....

เดี๋ยวนี้  มีบางจุดในโรงพยาบาล ที่ใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ จัดการคิวคนไข้ เรียกเป็นหมายเลขคิว ที่คนไข้ถือเข้าห้องตรวจ หรือรับยาห้องยา เป็นเสียงที่ไม่มีชีวิต เวลาเดินผ่าน เคยคิดเล่นๆ ในใจ ว่า โรงพยาบาลนะไม่ใช่ธนาคาร 555 บางครั้ง เทคโนโลยีก็ทำให้สะดวกขึ้น แต่อาจทำให้เราเสียโอกาสดีๆ อะไรไปเหมือนกัน เห็นด้วยมั้ยคะ

            คนไข้บางคน คุ้นเคยกับพวกเรา แสดงความเป็นกันเอง ทักทาย ใครตัดผมทรงใหม่ ใครอ้วนขึ้น (ขอโทษนะน้อง ที่ไม่มีคำว่า ผอมลง น่ะ  ) รู้หมด แบบมีแซวๆ  ก็มีเยอะ ปีนี้ เราเปลี่ยนชุดทำงาน เป็นสีตามวัน ตั้งแต่ เหลือง ชมพู เขียว ส้ม ฟ้า  เมื่อวานคุณลุงณรงค์ เจอหน้าทักทาย ว่า เดินเข้าตึกมาตกใจนึกว่ามาผิดที่ นึกว่ามาBig C ซะอีก เอากะคุณลุงดิ แต่อะไร ไม่เท่าวันพฤหัส สีส้ม มองกันเอง ยังขำ เผลอๆจะนิมนต์กันเอง

            ความใส่ใจ ในการดูแลคนไข้ ความทุ่มเทในการทำงานของน้องๆ ก่อให้เกิด .มิตรภาพ ความผูกพัน เล็กๆ ระหว่างคุณลุง คุณป้า คุณตา คุณยาย กับพวกเรา มาทีไร ก็หิ้วของมาฝาก ขนมเอย ต้นไม้เอย ดอกไม้ สารพัดหลากหลาย บางคน แค่ตัวเองมาก็ลำบากแย่แล้ว  ยังอุตส่าห์หิ้วขนมมาฝากอีก มีแบบนี้ด้วยว่า รู้ว่าเราจะแบ่งทีมกันลงพักกลางวัน  ก็จะแบ่งมาให้เป็นสองชุดเลย ( กลัวเราแย่งกัน...ก็ของอร่อยๆทั้งน้านนน)

              เมื่อก่อนโน้น สมัยที่ทำงานอยู่อำเภอวังทอง  คุ้นเคยกับเจ้าหน้าที่สถานีอนามัย ก็จะรู้ ก็จะได้รับคำบอกเล่า เรื่องความผูกพันของชาวบ้านกับหมออนามัย มาหาหมอก็จะหิ้วของมาฝากหมอ บางคนแทบจะไม่ต้องทำกับข้าวกินเองเลยด้วยซ้ำ ไม่นึกว่า ณ ปัจจุบัน ทำงานอยู่ในโรงพยาบาลใหญ่ ซึ่งโอกาสการสร้างความคุ้นเคยค่อนข้างมีน้อย แต่น้องๆเราก็สามารถสร้างขึ้นมาได้ ...

            ขอบคุณสำหรับ มิตรภาพ น้ำใจ ที่ทุกๆคน มีให้กับพวกเราชาวศูนย์สุขภาพเมืองนะคะ  ภาพที่นำมาฝากวันนี้ เป็นภาพบางส่วนของขนม ดอกไม้ มิตรภาพ น้ำใจที่เราได้รับ  กินขนมกันแล้ว อย่าลืมออกกำลังกายกันนะน้องนะ

คำสำคัญ (Tags): #มิตรภาพ
หมายเลขบันทึก: 240130เขียนเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2009 23:31 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 20:16 น. ()สัญญาอนุญาต: จำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (8)

สวัสดีครับ

ขอบคุณที่มาเยี่ยมครับ

ยินดีที่ได้เห็นคนทำงานแบบเดียวกันครับ

น่าจะเป็นเครือข่ายแห่งความดีครับ

น้ำใจจากคนไข้

จะมีของที่เขาตั้งใจมาให้

แสดงว่าเจ้าหน้าที่เราน่ารักมาก

สวัสดีค่ะ น้องรัก

Rosee10

ว่างๆ เรียนเชิญรู้จักครูอ้อยที่...รางวัล..สุดคะนึง..ของครูอ้อยกับพ่อบ้าน

ตามมาขอบคุณที่ ไปเป็นกำลังใจให้ครูอ้อยค่ะ

มีความสุขมากๆๆและนานๆๆนะคะ

ทีมของศูนย์เมืองทุกคนน่ารักและดูแลเอาใจใส่คนไข้ดี..ก็สมควรที่คนไข้จะเห็นความดีแล้วค่ะพี่น้อยถือว่าคนให้คงมีความสุขที่ได้ให้จ๊ะขอให้ทุกคนรักษาความดีต่อไปนะคะ..ขอเป็นกำลังใจให้ตลอดไปค่ะ

สมกับเป็นเวชศาสตร์แบบครอบครัวค่ะ ทำดีทำต่อนะ .. ยกนิ้วให้จ้า...เยี่ยม..

มาชื่นชมด้วยคน

และขอบคุณที่ไปเยี่ยมบันทึกผมครับ

บันทึกนี้ดีมากนะน้อย บอกได้ว่าพวกเราเข้าถึง การให้ที่แท้จริงซึ่งคนทำงานในโรงพยาบาลทุกคนควรจะมี ผลที่ได้รับคือน้ำใจที่น่าชื่นชมเช่นนี้ ... ดีใจด้วยน้อย

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี