๔๖.รักแท้ของครูแป๋ม


ความรักไม่จำเป็นต้องพูดพรำเพรื่อ แต่เป็นการกระทำที่ออกมาจากใจ

     วันนี้ช่วงพักกลางวันเด็กๆ ม.4/2 กลุ่มหนึ่ง  ผลุบๆโผล่ๆหน้ามาที่ห้อง224  อาคารเรียนวิทยาศาสตร์ที่พวกเขาได้เรียนในช่วโมงที่ผ่านมาก่อนพักกลางวัน  ครูแป๋มเห็นดังนั้นจึงได้สอบถามว่า"มีอะไรจะบอกครูไหมเอ่ย"  จากนั้นผู้ที่ทำหน้าที่หัวหน้าทีมเฉพาะกิจได้ขออนุญาตเข้ามาขอเวลาคุยกับครูแป๋มพร้อมกวักมือเรียกเพื่อนๆ  ให้เข้ามาด้วยกัน...สักครู่ทุกคนได้มานั่งพับเพียบต่อหน้าโต๊ะครูที่ห้อง 224 "อ้าว..มีอะไรว่ามาเลยจ้า..." พูดพลางก็ตรวจเวปบอร์ดของโรงเรียน  หน้า e-book ที่ครูแป๋มทำบทเรียนออนไลน์ไว้  รวมทั้งเช็คเมลล์ที่นักเรียนบางกลุ่มจะส่งงานในรูปแบบที่พวกเขาถนัดค่ะ หนึ่งในนั้นพูดขึ้นว่า "คุณครูไม่ไปทานข้าวเหรอคะ  พวกหนูไปทานมาแล้วยังเห็นครูนั่งทำงานอยู่ที่เดิมอยู่เลยค่ะ" "อ๋อ ครูไม่ค่อยหิวน่ะจ๊ะ" "ครูขาหนูไปดูตารางสอนของครูที่โต๊ะ  เดี๋ยวครูก็ต้องสอนยาว 3 ชั่วโมง  แถมต่อโฮมรูมอีกต่างหาก  คุณครูทำงานแบบนี้จะได้ทานข้าวตอนไหนเหรอคะ " นึกในใจพร้อมกับดูนาฬิกาที่ใกล้จะหมดเวลาพักกลางวันเต็มที คงจะไปทานอะไรไม่ทันแล้ว  จึงบอกนักเรียนว่า "ไม่เป็นไรหรอกจ้า  เพราะครูยังอิ่มขนมปังตอนเช้าอยู่เลยจ๊ะ " " ครูขาทำไมครูทำถึงขนาดนี้คะ  ทำไมไม่เหมือนครูคนอื่นที่เขามักจะไม่ค่อยตรวจงาน  แถมตรวจก็แค่ลงชื่อแค่นั้น  เช็คหรือเปล่าก็ไม่รู้" "จุ๊ๆๆๆ หากลูกยังไม่รู้จริงก็อย่าไปว่าครูเขานะคะ มันบาป  อีกอย่างครูว่างพอดี  ครูอยากให้พวกเรารับทราบคะแนนกันเลย  จะได้ดีใจไงจ๊ะ" เห็นเด็กนิ่งเงียบไปทุกคน  แถมทำตาแดงๆอีกด้วย  " หนูเห็นรุ่นพี่เขาก็บอกกับหนูว่าคุณครูแป๋มจะตรวจงานให้เด็กได้เร็วและได้รับคืนตรงเวลาเสมอ  ครูทำแบบนี้นี่เอง  ผอ.จะรู้ไหมคะ  เขาน่าจะมีรางวัลมอบให้ครูบ้างนะคะ  ครูคนอื่นเขาไม่ทำแบบครู  หนูเห็นเขาได้ดีกัน  แถมยังว่าครูแป๋มทำเป็นขยันลับหลังอีกค่ะ  ได้ยินเช่นนั้นจึงอยากบอกให้นักเรียนสบายใจและเข้าใจตัวตนของครูคนนี้มากขึ้นจึงเอ่ยว่า........  

"เราไม่สามารถไปห้ามความคิดคนอื่นได้นะลูก  สิ่งมีค่าที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่การมองเห็น  หากแต่อยู่ที่สิ่งที่เรามองไม่เห็น  ความรักที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่เราทำอะไรแล้วมีคนรับรู้  หากแต่อยู่ที่สิ่งที่เรากระทำแล้วไม่มีใครรับรู้ต่างหาก  ความรักไม่จำเป็นต้องพูดพร่ำเพรื่อ  แต่เป็นการกระทำที่ออกมาจากใจ  เป็นความรักที่ยิ่งใหญ่เสียสละได้ทุกอย่างโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน   ไม่ต้องการให้ใครรู้ถึงการให้  ไม่เคยเรียกร้องขอสิ่งตอบแทนกลับมา  เพียงแค่เห็นเด็กทุกคนมีความสุข  ครูสามารถทำได้ทุกสิ่งด้วยดวงใจที่รักและบริสุทธิ์ใจจริงๆจ๊ะ"  พูดพลางก็เก็บวัสดุอุปกรณ์เพื่อย้ายห้องไปทำการเตรียมที่จะสอนต่อไปได้เลย  ด้วยมีนักเรียนมารอเรียนกันแล้ว  วันนั้นจึงจบการสนทนากับเด็กนักเรียนช่างสังเกตกลุ่มนั้นไปตลอดทั้งวัน....ก็...สุขใจ...ค่ะ

คำสำคัญ (Tags): #ความรัก#เสียสละ
หมายเลขบันทึก: 239749เขียนเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2009 02:53 น. ()แก้ไขเมื่อ 14 พฤษภาคม 2012 18:14 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ


ความเห็น (55)

สวัสดีครับ คุณครูแป๋ม

แวะเข้ามาอ่าน นิยามแห่ง


"รักแท้"


ของ "ครูในดวงใจ"
อ่านแล้ว "อึ้ง" จนไม่อาจกล่าวสิ่งใดๆ
ต่อไปได้อีก

นอกจากขอทวนบางวรรคตอนให้ดังๆ เพื่อให้ความหมาย
แห่ง "รักแท้"
ได้ค่อยๆซึมซับ
ประทับไว้ในทรวง

"ความรักที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่เราทำอะไรแล้วมีคนรับรู้"

"หากแต่อยู่ที่สิ่งที่เรากระทำแล้วไม่มีใครรับรู้ต่างหาก "

"ความรักไม่จำเป็นต้องพูดพร่ำเพรื่อ
แต่เป็นการกระทำที่ออกมาจากใจ
เป็นความรักที่ยิ่งใหญ่เสียสละได้ทุกอย่างโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน "

"ไม่ต้องการให้ใครรู้ถึงการให้
ไม่เคยเรียกร้องขอสิ่งตอบแทนกลับมา เพียงแค่เห็นเด็กทุกคนมีความสุข
ครูสามารถทำได้ทุกสิ่งด้วยดวงใจที่รักและบริสุทธิ์ใจ"

ป.ล.
ขออนุญาตถามในฐานะ
เด็กนักเรียนใน G2K Academy ว่า


"คุณครูไม่ไปนอนเหรอครับ 
ผมพึ่งตื่นขึ้นมาแล้วยังเห็นครูนั่งทำงานอยู่ที่เดิมอยู่เลยครับ"

:)

ก็ต้องการสื่อ"รักแท้"ให้โลกรู้นี่คะ นอนไม่หลับเลยค่ะ

หัวใจยิ้มได้ทั้งวันไม่ต้องหลับก็ได้ค่ะ...แต่สมองและกายคงต้องพักด้วยนะคะ...

วันนี้อาจจะยังไม่ปรากฎผล เพราะ "รักแท้" สร้างพลังมหาศาล แต่นานวันไปพลังอาจจะหมดเพราะ ไม่ balance ระหว่างสมองกับกายนะคะ ...ด้วยความห่วงใย อยากให้ลูกศิษย์ทุกรุ่นได้รับรักแท้นาน ๆ และคุณครูแป๋มก็จะได้เปี่ยมสุขทั้งกายและใจด้วยค่ะ ขอบพระคุณค่ะ

ขอบคุณนะคะกับความเป็น "มิตรแท้" ที่แป๋มพร้อมจะมอบ "รักแท้" ให้ทุกท่านค่ะ

สักวันครูแป๋มคงจะได้ทานอิ่มนอนหลับเป็นแน่แท้ หลังจบการศึกษา แต่ก็คาดเอาไว้น่ะค่ะ เพราะตั้งแต่จบป.โทก็คาดไว้แบบนี้เช่นกัน แต่ไปๆมาๆก็อดไม่ได้ พอดีอยู่บ้านพักครูคนเดียวเสียด้วยสิคะ วินัยในการดูแลตัวเองก็เลยอ่อนแอไปนิด ปีนี้ได้ย้ายกลับบ้าน คงต้องปรับตัวใหม่ตามใจบุพการี หลังจากไม่ได้อยู่บ้านนับจากบรรจุเป็นครูค่ะ...ขอบคุณในน้ำใจไมตรีที่ส่งผลให้ "รักแท้"ของแป๋มพร้อมแล้วกับการมอบให้ผู้อื่น โดยเฉพาะผู้มีคุณค่าในชีวิตครูแป๋มท่านหนึ่ง "คุณศิลา" แสนสวยนั่นเองค่ะ.

 

ซึ้ง

 

 

ซึ้งคุณงามความดีแสนมีค่า

สมศรัทธาที่เห็นเช่นวันนี้

ช่างสูงส่งธำรงใจครูมี

น้ำตาปรี่ภาคภูมิใจได้พบคุณ

 

 

 

สุขใจจังค่ะที่มีครุอย่างครูแป๋ม นี่แหละคือคนที่นักเรียนเรียกว่า ครูจริงๆ ขอบคุณแทนเด็กๆนะคะ รักแท้ มีจริงค่ะ

ดีใจคะ ที่มีคนอย่างครูแป๋ม ครูเป็นคนเข้าใจจิตใจ นักเรียนได้ดี

หวังว่าจะมีคนอย่างครูเยอะๆ แม้หายาก แต่นักเรียนก็จะรอคะ

สวัสดีค่ะขอยินดีด้วยคน

สิ่งที่ทำเป็นคือความสุขครูคนหนึ่ง
ครุ่นคำนึงถึงหน้าที่ที่หลากหลาย
ถึงลำบากยินดีทิ้งความสบาย
ทั้งใจกายขอมอบให้วิญญานครู..

สวัสดีค่ะ คุณนิภาพร ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ มีคนบอกว่าครูแบบนี้ "เขาตายหมดแล้ว" แต่แป๋มไม่เชื่อหรอกค่ะ  อยากให้ผู้ร่วมอุดมการณ์แสดงตนออกมามากๆ  ร่วมมือกันสร้างแรงใจ  เสริมความรู้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ที่มีคุณค่าให้แก่กัน  โลกใหม่ทางการศึกษาคงมีการพัฒนาที่แปลกใหม่น่าสนใจขึ้นเยอะๆค่ะ.

  • คิดเหมือนครูแป๋มว่าต้องตรวจงาน ต้องตรวจสมุด เพราะบางทีอาจดีกว่าไปมัวคิดถึงแต่นวัตกรรมโน่น-นี่ด้วยซ้ำ
  • คิดและพยายามทำ(คอยเตือนตัวเองบ่อยๆ) เรื่อง ทำเพราะควรทำ มิใช่เพราะอย่างอื่น หรือ เพราะเอาหน้าเอาตา
  • รักเพราะรัก ใช่มั้ยครับ..มิได้มุ่งหวังอะไรทั้งสิ้น เห็นด้วยมากๆ
  • มีความสุขกับเด็กๆนะครับ

สวัสดีจ้า  น้องเบนซ์

ขอบใจจ้าที่แวะมาให้กำลังใจครูแป๋ม  เพราะเรื่องราวของหนูที่ทำให้ครูฮึดสู้ได้อีกครา  เชื่อเถอะว่าครูที่ดีๆที่น้องเบนซ์รอคอยนั้นยังมีอยู่อีกมากมายในโลกใบนี้...รู้ไหม  การนำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ของลูกวันนี้ทำเอาครูแป๋มอึ้ง...ทึ่ง...และคิดในใจว่า  นี่ไงคุณภาพเด็กไทยที่ครูเราไม่อาจปฏิเสธได้  ลูกเป็นแรงบันดาลใจของครูรวมทั้งเพื่อนๆแทบทั้งห้องเลยจ๊ะ....ขอบใจลูกมากจ้า

                                                                      ครูแป๋ม

สู้ๆๆค่ะครูคนสวย
ฝันดีค่ะ
ได้อ่านเรื่องราวที่ประทับใจ
จะเก็บไว้ในความทรงจำค่ะ
ฝันดีค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณครูมีนา

    ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ  บนเส้นทางแห่งอุดมการณ์  หวังใจว่าคงมีครู
มีนาเดินไปด้วยกันนะคะ

สวัสดีค่ะคุณครูธนิตย์

การตรวจสมุดเป็นสิ่งที่ครูแป๋มไม่เคยละเลย อ่านทุกบรรทัดที่เด็กๆบรรจงสรรสร้างงานขึ้นมา มีบ้างที่ผลงานอาจต้องพัฒนาก็จะเสริมแรงด้วยการแนะนำด้วยคำที่คัดสรรตลอดมา การทำแบบนี้ไม่ใช่การทำเอาหน้า ด้วยตนเองรู้ตัวดีว่าทำเพื่ออะไร...สิ่งที่ทำไปทั้งหมดก็เพราะมี "รักแท้"ในความเป็นครู และรอยยิ้มที่เห็นครูอ่านและตรวจงานที่เขาบรรจงทำด้วยใจเป็นความสุขของครูแป๋มที่มองดูแปลกแต่มีจริงค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณพิมญดา

          ขอบคุณแรงใจดีๆเช่นเคย  หลับฝันดีเช่นกันค่ะ

  • มิได้คิดว่าครูแป๋มทำเอาหน้า
  • ตรงกันข้ามครับ...
  • เห็นด้วยและชื่นชมกับงานของครูแป๋มทุกประการ
  • ไม่ว่าจะเรื่องตรวจสมุด หรือ การทำโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน
  • ผมเพียงยืนยันว่า ผมคิดอย่างนี้เช่นกัน ด้วย 2 เรื่อง ที่ผมเคยบันทึกไว้ดังกล่าว..
  • ขอโทษ! ที่ผมสื่อสารแย่

อูย...คุณครูธนิตย์ให้แง่คิดที่ดี จนบางครั้งแป๋มก็ยังนึกละอายที่เล่าเรื่องจริงๆของตัวเองมากไปไหม อาจดูไม่น่าเป็นไปได้ในสังคมปัจจุบัน แป๋มรู้ค่ะว่าเป็นความหวังดีและท่านก็คิดดี แป๋มเองค่ะมองโลกในแง่ร้าย ทำให้คนดีๆไม่สบายใจค่ะ ขอโทษนะคะ ให้อภัยแป๋มด้วยค่ะ

  • น้องครูแป๋ม
  • เด็กๆๆน่ารักจริงๆๆนะครับ
  • พรุ่งนี้ไปบุรีรัมย์
  • รอดูนะครับ

สวัสดีค่ะ คุณพี่ขจิตที่น่ารัก

เด็กๆน่ารักและเดียงสาเสมอในสายตาของแป๋มค่ะ

พรุ่งนี้ไปบุรีรัมย์ อยู่ใกล้โคราช จะรอดูแน่นอนค่ะ

สวัสดีครับคุณครูแป๋มจอมขยัน :)

อ่านแล้วรู้สึกดีมากๆเลยครับ

เด็กได้ตัวอย่างที่ดีอย่างครูนี้ ไม่ต้องห่วงเลยครับว่าเค้าจะไม่เติบโตเป็นอื่น นอกเสียจากคนที่เสียสละและรู้จักการมองที่ลึกซึ้งอย่างครูของเค้า :)

ครูแป๋มจะอยู่กับเด็กๆไปอีกนานเลยแหละครับ และจะรออ่านเรื่องดีๆในห้องเรียนเรื่อยไปนะครับ :)

ก็เพราะ คุณ adayday เป็นแรงบันดาลใจในเรื่องการมองโลกให้สดใสของแป๋มค่ะ จึงส่งผลให้แป๋มอยากมองโลกในแง่ดีแบบคุณบ้าง แป๋มเองพยายามอย่างที่สุดที่จะเป็นตัวอย่างที่ดีให้พวกเขา นี่คือเส้นทางที่แป๋มเลือกที่จะเป็น และจะขอทำหน้าที่ให้ดีที่สุดค่ะ ขอบคุณนะคะที่จะรออ่าน...ดีจัง มีกำลังใจที่จะเขียนค่ะ

เป็นโชคดีของเด็กๆ ที่ได้ครูแท้อย่างครูแป๋ม...

ขอบคุณค่ะอาจารย์ที่เป็นกำลังใจให้

รักในอาชีพ รักลูกศิษย์และรักเด็ก ๆ ครับ...

ขอบคุณเรื่องราวน่าประทับใจครับ...

มีความรักมากมายเสมอให้พวกเขาค่ะ...
ขอบคุณเรื่องราวคุณดิเรก  ที่เป็นหนึ่งใน
แรงบันดาลใจให้แป๋มก้าวต่อไปค่ะ.

อ่านบันทึกของคุณครูแป๋ม (ที่จริงหนูอยากเรียกพี่ ) แพรยอมค่ะ ทำไมคนเราจึงทำได้ขนาดนี้ เห็นด้วยกับอีกหลายท่านที่เข้ามาให้กำลังใจ ยิ่งบันทึกสุดท้าย โดนหัวใจแพรสุดๆค่ะ อยากรู้นะรอดปากเหยี่ยวปากกามายังไง คุณครูแป๋มเป็นคนเฉลียวฉลาด (อ่านข้อมูลจากหลายท่าน) แพรว่าน่าจะมีรางวัล ซูเปอร์ชีโร่ ให้พี่ครูแป๋ม น่ารักมากมาก ตัวคุณครูไม่อยู่ก็ให้พี่สาวมาดูแลให้  แพรเพิ่งเคยเห็นและสนุกสนานกับการเรียนรู้ความคิดคุณครูแป๋มค่ะ รอวันคุณครูกลับมานะคะ

28. แพรไหม

ครูแป๋มบอกทุกคนว่า จงศรัทธาตนเองก่อนจะให้คนอื่นศรัทธาเราค่ะ


p'pink

อยากเป็นกำลังกายและกำลังใจ ส่งเสริมให้สาวแกร่งคนนี้สมความมุ่งมาดปรารถนาทุกประการ ตลอดไปครับ

30. ไอศูรย์ปิยธร

ขอบคุณค่ะที่อยากทำเพื่อน้อง  เรามีความต้องการไม่ต่างกันเลยค่ะ

p'pink

  • เป็นเทคนิคการหักมุมของเรื่องที่ฉลาดดี
  • เรื่องที่เล่าทำให้คนอ่านรู้สึกสุขใจกับครูที่เสียสละ
  • เป็นห่วงสุขภาพเกรงว่าจะเป็นโรคกระเพาะอาหาร
  • ใส่ใจตัวเองพอๆกับใส่ใจนักเรียนดีไหมคะ
  • รู้สึกเป็นห่วงจริงๆ

ปริมมีโอกาสพบกับคุณครูแป๋มด้วยความบังเอิญจริงๆ  เป็นการเข้าค่ายพัฒนาอัจฉริยภาพทางวิทยาศาสตร์  ถือโอกาสสังเกตการทำงาน  การได้พูดจาโดยตรงตัวต่อตัวแล้ว  อยากบอกว่าคุณครูผู้นี้เป็นผู้ให้มากกว่าที่เคยคิดและเคยอ่านในบันทึก  ดีใจที่ได้รู้จักคุณครูแป๋มค่ะ.

  • สวัสดีค่ะ คุณแฝดพี่
  • ขอบคุณที่ชื่นชมมาค่ะ
  • ทุกสิ่งเป็นความรู้สึกแท้จริง
  • ขอบคุณที่ห่วงสุขภาพ
  • คุณเช่นกันนะคะ
  • ดูแลตันเองด้วยค่ะ
  • สวัสดีค่ะ คุณปริม
  • แป๋มเป็นเพียงประชาชน
  • ที่สำนึกในหน้าที่ของคนไทย
  • เฉกเช่นคุณและคนไทยทุกคน
  • ขอบคุณที่ชมมาค่ะ
  • เราคนไทยใจอาสา รักชาติกันค่ะ
  • สวัสดีแขกมาเยี่ยมตอนแป๋มไม่อยู่..
  • คุณแพรไหม
  • คุณไอศูรย์ปิยธร
  • ขอบคุณพี่พิงก์ค่ะ ที่ช่วยตอบและแนะนำแป๋ม
  • อืม..เมื่อกี้นี้มีโทรศัพท์เข้ามาให้เป็นศิราณีจำเป็นอีกแล้วค่ะ
  • ก็ขออนุญาตตอบโดยการยืมข้อความจากกรอบสี่เหลี่ยม
  • ที่เป็นใจความสำคัญมาเป็นคำตอบแทนนะคะ..

         ความรักไม่จำเป็นต้องพูดพรำเพรื่อ

         แต่เป็นการกระทำที่ออกมาจากใจ

        

            คืนนี้ ขอให้หลับฝันดีนะคะ....

ผมเคยประทับใจครูของผมสมัยยังเด็ก ที่ท่านเสียสละเวลาให้ความสำคัญกับนักเรียนในอดีตมีสายสัมพันธ์ครู-นักเรียนยังไม่ห่างกันเช่นปัจจุบัน วันนี้คุณครูแป๋มใช้วิธีเหมือนกับครูของผม แต่น่าเป็นห่วงว่านำมาใช้กับเด็กยุคปัจจุบัน คุณครูคงต้องเหนื่อยมากกว่าคุณครูยุคนั้น...เอาใจช่วยครับ

  • เหนื่อยแต่สุขใจมากๆเลยค่ะ
  • จริงหรือคะที่คุณครูของคุณพชร
  • จัดการเรียนรู้แบบนี้มาก่อน
  • นับเป็นเกียรติอย่างสูงยิ่งค่ะ
  • เด็กสมัยนี้เขาฉลาดที่จะแยกแยะ
  • รู้ว่าอะไรควรไม่ควรหากมีผู้ชี้นำที่ถูกต้อง
  • ไม่น่าเป็นห่วงอะไร...สำนึกดีมีในตัวเขาทุกคน

              ขอบคุณค่ะที่แวะมาพูดคุยกัน..

น้องครับ  สุขภาพที่ดีต้องอยู่บนร่างกายที่แข็งแรงมิใช่หรือ

หากน้องไม่สบายไป  นักเรียนก็คงจะไม่สบายใจ 

เพราะครูทำเพื่อพวกเขาจนป่วย

...................................

ผมว่าน้องใช้ทางสายกลางดีกว่านะครับ.

  • ขอบคุณค่ะ คุณเป็นหนึ่ง ที่ได้แนะนำแป๋ม
  • บางทีการได้ทำในสิ่งที่เรารักไม่รู้พลังมาจากไหน
  • หากร่างกายไม่ไหวใจจะพยายามเพียงใด
  • ความเจ็บป่วยก็จะตามมาเป็นอันดับต่อไป
  • คล้ายๆกับตอนนี้ค่ะ ต้องระวังดูแลตัวเองให้ดี
  • เดี๋ยวจะกลายเป็นภาระของผู้อื่น...เกรงใจค่ะ..

เยี่ยมมากครับ มีอะไรที่ดีจริงๆ จะติดตามตลอดนะครับ

  • สวัสดีค่ะ ท่านทินโน
  • ทุกสิ่งเป็นเรื่องจริง
  • คิดอะไรทำอย่างไร
  • ก็เขียนไปตามนั้น
  • ขอบคุณที่จะติดตามค่ะ

ผมมาเยือนอีกครั้งด้วยแรงคิดถึงครับน้อง  แต่ก็น้อยใจที่เรียกชื่อผมเป็นใครก็ม่ายรู้  เป็นเอกครับไม่ใช่เป็นหนึ่ง ผมมาเชิญน้องไปชมบทกลอนของผม  แล้วช่วยแนะนำ ให้เป็นเกียรติแก่ผมด้วยนะครับ

http://gotoknow.org/blog/issarachai/279830

  • ขอโทษด้วยค่ะ คุณเป็นเอก
  • พอดีเป็นชื่อคุณครูท่านหนึ่งที่โรงเรียนค่ะ
  • คุณครูเป็นหนึ่งค่ะ ขออภัยคุณเป็นเอกอีกที
  • ขอแก้ตัวโดยการจะไปเยี่ยมตามที่ลิ๊งก์มาให้นะคะ

เป็นกำลังใจให้นะครับ

สวัสดีค่ะ คุณพชร

  • ขอบคุณกำลังใจที่มอบให้แก่กันเสมอมาค่ะ

      

    นี่ค่ะแป๋มให้คุณที่เป็นกำลังใจให้สู้ต่ออุปสรรค

 

หนูเคยคิดว่าไม่มีใครที่ทำดีแล้วไม่หวังผลตอบแทน แต่วันนี้หนูต้องเปลี่ยนความคิดนั้นใหม่แล้ว ตั้งแต่หนูเกิดมาไม่เคยมีใครที่ทุ่มเทเพื่อคนอื่นเหมือนครูแป๋มขนาดนี้ แม้แต่ญาติพี่น้องก็เถอะตอนที่มีเรื่องยังไม่ยื่นมือมาช่วยขนาดนี้เลย ครูแป๋มเป็นผู้ที่หวังดีต่อนักเรียนจริงๆ เพราะถ้าครูแป๋มไม่หวังดีจริงก็คงจะล้มเลิกไปนานแล้ว ด้วยกระแส ความกดันจากรอบข้างทั้งครู นักเรียนที่ไม่เข้าใจในตัวครูแป๋ม แต่ขอให้ครูสู้ๆนะคะ แม้ว่าหนูจะไม่ค่อยได้คุยกับครูมากนักแต่หนูซาบซึ้งคุณครูจริงๆคะ

สวัสดีค่ะ  หนูจินตนา (ผู้เห็นใบหน้ามาก่อนใครเพื่อน)

  • การทำดีมันเป็นความสุขที่สุดอย่างหนึ่งนะ นิยามความสุขของครูแป๋มหาคำอธิบายลำบากเหมือนกันนะ 
  • อืม..สุขใจ ก็น่าจะพอได้จ๊ะ
  • การที่ครูย้ายมา ยังใหม่ต่อที่นี่ ความคุ้นเคยกันยังน้อย และครูรู้สึกได้ว่า "ศรัทธาในความดี"ของพวกเรายังอ่อนอยู่มาก
  • เรียกได้ว่าไม่น่าเชื่อในสิ่งที่ครูทำ...
  • ครูถือว่านี่เป็นเส้นทางแห่งการก้าวสู่ความสำเร็จ
  • เมื่อเวลาผ่านไปแล้วเราเข้าใจกัน  ทุกสิ่งจะดีเองจ้า
  • ดังนั้น อย่าท้อเมื่อมีเหตุไม่เป็นดังเราคาด
  • ตั้งสติคิดทบทวน ไตร่ตรอง เลือกหาทางแก้ไขให้ถูกทางและคิดว่าดีที่สุดสำหรับเรา หากพลาดคิดว่าเราได้เลือกทำดีที่สุดแล้ว

กระบวนการกล่อมเกลาทางจิตใจ มีความสำคัญมากในการที่จะทำให้เด็กมีสภาพการณ์แห่งจิตที่อ่อนโยน ลดความหยาบกระด้างดั่งน้ำที่หยดลงหิน คำพูดคำกล่าวของนักเรียนผมว่ามันเป็นเครื่องบ่งชี้ถึงประสิทธิภาพการกล่อมเกลาที่หาตัวจับได้ยกในการเข้าถึงเด็กครับ

สวัสดี ครับ ครูแป๋ม

อ่านแล้ว ขอชื่นชม พฤติกรรมของครูแป๋ม ด้วย คนนะครับ

สิ่งมีค่าที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่การมองเห็น  หากแต่อยู่ที่สิ่งที่เรามองไม่เห็น  ความรักที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่เราทำอะไรแล้วมีคนรับรู้  หากแต่อยู่ที่สิ่งที่เรากระทำแล้วไม่มีใครรับรู้ต่างหาก

นักเรียนที่ได้ฟังครูแป๋มพูด ถือว่าได้รางวัลทีเดียวครับ

ขอบคุณ คำพูดเยี่ยงนี้ ของคนที่ขึ้นชื่อว่า แม่พิมพ์  นะครับ

รู้สึกศรัทธา  จริง ๆ 

สวัสดีค่ะ คุณแสงแห่งความดี

  • ไม่น่าเชื่อค่ะว่าการได้รับการเสริมแรงใจที่ดีจากคนดีดี
  • สามารถสร้างพลังดึงดูดให้คนอย่างแป๋มฮึดสู้ต่ออุปสรรค
  • ได้อย่างน่าประหลาด..คุณเป็นตัวแบบที่สุดยอดมากในใจ
  • รักครอบครัว ให้กำลังใจตัวเองและคนอื่น คุณเป็นคนดีค่ะ
  • แป๋มรู้สึกศรัทธาคุณ และอีกหลายท่าน อาทิ พี่ศิลา
  • พี่ขจิต พี่แผ่นดิน พี่คิม พี่อ้อย คุณเอก รองวิชชา คุณเดย์
  • พี่คนไม่มีราก ฯลฯ  ดีใจที่เป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ค่ะ

ขอให้รักแท้ของคุณแป๋ม นำพาคุณไปสู่ความสำเร็จสมดังใจที่คุณหวัง

อยากบอกว่ายังมีคนๆนี้อยู่เป็นกำลังใจให้คุณก้าวไปข้างหน้า ด้วยใจที่มั่นคงนะครับ

ขอบคุณกำลังใจที่มั่นคงค่ะ  คุณพชร

หนูจ๋าพี่เฟิร์นมาเยี่ยม หนูสบายดีนะคะ

สวัสดีค่ะ พี่เฟิร์น

  • แป๋มสบายตามอัตภาพค่ะ
  • ขอบคุณค่ะพี่ที่มาเยี่ยมกัน
  • มาบ่อยๆนะคะ
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี