ความเอ๋ยความรัก เริ่มสมัครชั้นต้น ณหนไหน หรือจำเพาะเหมาะกลางหว่างหัวใจหรือเริ่มในสมองจงตรองดู...ฉันเคยได้ยินเพลงนี้เมื่อเป็นเด็กเล็ก ๆ แล้วก็ผ่านไป  อีกครั้งฟังแล้วประทับใจมีความหมายเมื่อวันฉลองสมรสของรุ่นน้อง  ทำให้ชอบมาก ๆ..เออล่ะเกี่ยวอะไรกับปูมีสองขาตรงไหน 

         เมื่อต้นเดือนมกราคม ๒๕๕๒ ฉันนัดกับน้องคนหนึ่งว่าจะไป กทม. แต่แล้วป่วยเป็นไข้หวัดจึงงดเดินทางกระทันหัน  เช้าวันใกล้นัดน้องที่นัดไว้โทรมาถามว่าอยู่ที่ไหน จะได้ไปพบ..ภายหลังเราก็ติดต่อกันทางโทรศัพท์เสมอมา 

         เริ่มแรกนั้น..หลายเดือนที่ผ่านมา  ขณะที่ฉันกำลังขับรถขึ้นเขาที่โค้งยาวและสัญญาณโทรศัพท์มักขาดหายในช่วงนั้น  มีเสียงเรียกโทรศัพท์  เมื่อฉันรับได้ยินเสียงสุภาพสตรีที่เสียงใส  รื่นหูและน่าฟัง รู้สึกมีความสุขกับเสียงที่ได้ยิน ต้นสายให้ฉันทายว่าเป็นใคร..แต่ทำไมฉันจึงทายถูกหล่ะ

         ครั้งนี้เรานัดกันอีกครั้ง  แต่ก็ทราบว่าน้องเขาไม่ว่าง ทำงานทั้งเสาร์และอาทิตย์ ฉันเองก็ไม่ว่างแต่เมื่อต้องการพบน้องก็ต้อง..ทำตัวให้ว่างโดยจำเป็น  เช้าวันอาทิตย์ที่ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒ น้องโทรเข้ามาหาเป็นระยะ  จนกระทั่งมาถึงแล้ว  มองเห็นกันไกล ๆก็เป็นสุข ตื่นเต้น ดีใจ  จำไม่ได้ว่ากอดกันหรือเปล่า  และอีกอย่างกล้องถ่ายรูปทั้งสองกล้องไม่มีแบตเตอรี่   

        เราไปนั่งทานอะไรนิด ๆ หน่อยที่ร้านอาหารใกล้ ๆ มสธ.มีน้องครูปูและน้องก้อย ไม่ทราบใครคุยอะไรกันบ้าง แต่ทุกคนงงว่า.."น้องครูป้อมมาหาครูคิมได้ไงตั้งแต่เมื่อวาน" เพราะน้องครูป้อมได้ยินน้องครูปูคุยในรถว่าว่า  ครูคิมจะมา กทม. และไม่ได้แสดงว่าจะมาพบให้ได้ยิน..ใครแน่กว่ากันนี่  แล้วน้องครูปูก็ต่อโทรศัพท์ไปหาใครต่อใคร..ใครอยู่แถวนี้บ้าง ใครบ้างหว่า โทร ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  ใครรับน้องครูปูจัดการส่งให้พี่ครูคิมพูด ๆ ๆ ๆ

         คุณเดียวบอกว่าอยู่บางบัวทอง คุณเอกจัตุพรโทรไม่ติด  น้องครูแอนสงขลาและน้องพอลล่า  ตอนที่คุยกับน้องครูแอน..มัน ๆ น้องครูปูเป็นฝ่ายจัดฉาก  แย่งโทรศัพท์ไปวางก่อน....ถ่ายรูป ๆ ๆ ๆ ถ่ายรูปแชะ ๆ ๆ หยิบโทรศัพท์มาใส่มือ พูด ๆ ๆ ๆ ต่อ ๆ ๆ ๆ ๆ

        ฉากแรกที่ร้านอาหาร เขาก็งงว่าถ่ายอะไรกัน กอดกันทำไม ฉากเข้มข้นที่ มสธ. คนยามในมหาลัยถูกเกณฑ์มาเป็นมือกล้อง  คุณยามท่านนั้นมีความสุขไปด้วย  ขณะที่เขากำลังจะถ่าย เขาทำท่าปากยื่นจู๋ลุ้นให้พวกเราเต๊ะท่าสวย..แข่งน้องก้อย  ....ลืมไปเลยค่ะท่ากอดคนยามไม่ได้ถ่ายติดไม้ติดมือมา และคนยามก็ช่วยจัดฉากด้วยว่า  ให้สลับข้างกันบ้าง

        เมื่อนัดแนะกันหลังจากที่มีน้องท่านหนึ่งส่งข่าวดีมาให้ทราบว่ามีโครงการพันล้านของอาจารย์ขจิต รออยู่ข้างหน้า  และแล้วน้องครูปูก็จากไป..วิ่งกระปุกลุก ๆ ฉับ ๆ กระฉับกระเฉง น่ารัก แคล่วคล่องว่องไว ขอเวลาไปเคลี่ยร์งาน  ทิ้งน้องก้อยอยู่เป็นเพื่อนที่ มสธ. (ฉากน้องก้อยยังไม่ออกนะคะ) จนกระทั่งคุณเดียวเข้ามา (ฉากคุณเดียวก็รอคิวเช่นกันค่ะ)

Pagekrukim2 

Pagekrukim1 

Pakim 

          ปูที่มีสองขา..คือน้องสาวคนน่ารัก  บอกอะไรทำตามทุกอย่าง ให้เต๊ะท่าถ่ายภาพแบบไหนได้ทั้งนั้น  แม้กระทั่งการทำปากเซ็กซี่  ทำตาปรือ ทำท่ากอดแบบกอดพี่ครูต้อยได้ปล่าว..น้องปูบอก..โอเคคร๊า...นี่คือน้องสาวคนน่ารักของพี่คิมค่ะ

คำคมพ่อครูบา :

มือมีไว้กอด ไม่ใช่เอาไปข่วนหน้าคนอื่น

http://gotoknow.org/blog/paula-story/239210