“ อนาคตแห่งชาติ คือ ความคงยั่งยืนอยู่ต่อไป ย่อมต้องอาศัยกำลังแห่งผู้ซึ่งในเวลานี้ยังเป็นเด็กเพราะฉะนั้นถ้าปล่อยให้เด็ก ๆ ประพฤติตามใจตัวเห็นแก่ตัวไม่รู้จักคิดถึงหน้าที่อันควรมีแก่ชาติ บ้านเมืองบ้างแล้ว ต่อไปเมื่อเติบโตขึ้นแล้ว ก็จะกลายเป็นคนที่มั่วแต่นึกถึงความสะดวก และความสบายของ ตนเองเป็นที่ตั้ง จนลืมความจำเป็นที่จะทำประโยชน์ให้แก่ชาติ

ด้วยนโยบายที่ต้องปรับเปลี่ยนไปตามวิถีทางการเมืองการปกครอง

นร.นศ. จึงต้องได้รับการพัฒนาไปตามความคิดของนักปกครองเหมือนวางยาให้เยาวชนต้องเป็นไปตามกระแสสังคม  การศึกษา จึงต้องมีการแข่งขันเพื่อการเอาตัวรอด 

เป็นไปตาม พระราชดรัสของ ร.๖ ที่ทรงเป็นห่วงเยาชน ถึงกับตรัสว่า

“อนาคตแห่งชาติคือความคงยั่งยืนอยู่ต่อไป             

       ย่อมต้องอาศัยกำลังแห่งผู้ซึ่งในเวลานี้ยังเป็นเด็ก

   เพราะฉะนั้นถ้าปล่อยให้เด็กๆประพฤติตามใจตัวเห็นแก่ตัวไม่รู้จักคิดถึงหน้าที่อันควรมีแก่ชาติ

บ้านเมืองบ้างแล้ว   ต่อไปเมื่อเติบโตขึ้นแล้วก็จะกลายเป็นคนที่มั่วแต่นึกถึงความสะดวกและความสบายของตนเองเป็นที่ตั้ง  จนลืมความจำเป็นที่จะทำประโยชน์ให้แก่ชาติ

     จึงควรจับฝึกฝนให้รู้วิธีทำหน้าที่ป้องกันชาติและฝึกฝนใจเสียแต่เด็กเพื่อเมื่อเติบโตขึ้นแล้วก็จะได้มีความชอบอันนั้นฝังอยู่ในใจทำให้เป็นพลเมืองดีด้วยประการทั้งปวง….”

      

 จากหนังสือ  ประโยชน์แห่งเสือป่า  พระราชนิพนธ์รัชกาลที่  6 

 

ไม่แปลกเลยที่ พ่อหลวงต้องทรงกรรแสง และต้องทุ่มเทพระองค์เพื่อชี้นำนักการเมือง นักปกครองจนถึงกับมีพระราชดำรัส สอนคนไทยอยู่มากมายให้นำไปปฏิบัติ

การศึกษาของชาติก็เช่นกัน

ในขณะที่สังคมกำลังเจริญด้วยการนำเศรษฐกิจชี้ นำการจัดการศึกษา โรงเรียนประถมศึกษาก็จะถูกเร่งเล้าให้ต้องพัฒนาจนลืมวิถีชีวิตแบบไทย ๆ ตามลอยเศรษฐกิจพอเพียง  ภาพครอบครัว ชุมชนแข่งขันกันทำมาหากิน จนขายไร่ ขายนา  ซื้อรถ เช่าคอนโดพอถูกยุบโรงงาน ก็ถูกออก ตกงาน  ไร่นา  ความรู้ ความคิด ความอดทน ในการประกอบสัมมาชีพตามวิถีไทยถูกลบล้างไปจากวิถีชีวิต  โรงเรียนขนาดเล็กจะถุกยุบไปๆ  ครูโรงเรียนใหญ่ก็แข่งขันกันทำผลงาน(ส่วนที่ดี่ มีฝีมือกลับผ่านยาก  ส่วนหนึ่งกลับลืมเด็ก  ลืมหน้าที่ครู)

กู้นาคืนไม่ได้เพราะขายไปแล้ว

กู้นิสัยความอดทน ขยันขันแข็ง ความเมตตาอารีย์ คืนไม่ได้ เพราะโรงงานสอนให้เป็นหุ่นยนต์โรงงานไปแล้ว

จะไปทำมาหากินอะไร  ก็รวยไม่ทันใจ  เหนื่อยกว่าทำงานในโรงงาน 

 ทุนที่มีมาก็หมดไปๆ ต้องเปลี่ยนนิสัยตนเอง ให้ประหยัด อด ออม

การปฏิรูปการศึกษา แบบไทยในอดีต  เรียนรู้  คู่คุณธรรม  แข่งขันกันทำความดี  มีรางวัลให้กับกับคนดี  ไม่ใช่รางวัลคนเก่ง  สังคมไทยจึงจะอยู่ได้

จัดการศึกษาแบบพอเพียงตามแนวพระราชดำรัส เถอะ

.........................................แล้วมาช่วยกันคิด   ทำ

ที่เขียนมานี้  เพราะเห็นเด็ก ๆ ตกงาน  ขาดสำนึก  ขี้เกียจ  รักสบาย  ไม่กตัญญู  อยู่อย่างเคย  มากกว่าการอยู่อย่างควร