การได้เห็นคนที่เคยเห็นก็ดีเหมือนกันนะ

หลังเที่ยงวันนี้พาครอบครัวไปเข้าห้างหาข้าวเที่ยงกินกันพอได้อิ่มเพราะเด็ก ๆ ได้รับอาหารที่ชอบกิน  เมื่อเด็ก ๆ ได้กินกันจนอิ่มแล้วต่อไปก็เป็นอาหารของผู้ใหญ่ กินพออิ่ม  และเข้าไปหาสิ่งของกักตุนสินค้าไว้ใช้ในยามจำเป็น

  เห็นลูกศิษย์คนหนึ่งเขาเคยเรียนวิชาที่ผมสอนสมัยอยู่ มอ.ปัตตานี เราเดินสวนกันอยู่ในห้าง  แต่เขาไม่เห็นผมหรืออาจจำผมไม่ได้  พอกลับที่พักแล้วก็ได้เวลาไปออกกำลังกายที่เดิมคืออ่างเก็บน้ำใน มอ. หาดใหญ่ 

 ผมเองก็วิ่งตามปกติ 4 รอบแล้วเราพากันเดินขึ้นขุนเขาอันสูงชันภายใน มอ. ไปถึงสนามเทนนิสบนยอดเขาแห่งนั้น  แม่ของลูก ๆ รู้จักกลุ่มคนมาเล่นเทนนิสพอดีเขาเปิดประตูให้เด็กเข้าไปดื่มน้ำ พอหายเหนื่อยแล้วพวกเราก็เดินลงมา  พอกลับถึงที่พักปาเข้าไปเกือบหนึ่งทุ่มแล้วละวันนี้  ก็เป็นการให้รางวัลแก่ตนเองดีละ 

 ระหว่างทางเจอผู้คนที่เคยรู้จักสมัยที่อยู่ มอ. ปัตตานี  อาจารย์คนนี้คงเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ใน มอ.หาดใหญ่  เนื่องจากเขาเดินแต่ผมวิ่งสวนกัน  เลยได้ทักทายกันด้วยรอยยิ้มโบกไม้โบกมือกันไปตามประสาคนรู้จัก 

 การได้เห็นคนที่เคยเห็นก็ดีเหมือนกันนะ  อย่างน้อยได้นึกถึงวันเวลาที่ผ่านมาในครั้งเก่า ๆ ตอนนั้น  เป็นภาพแห่งความทรงจำที่มาปรากฏอีกนะนี่ อิ อิ อิ.