GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

แด่เหล่าต้นหญ้า .. เจ้าของรากที่กำลังเน่า !

ได้ผืนหญ้า โอบคลุม ชุ่มฉ่ำครันแต่ทุกวัน หญ้าบอบช้ำ ใครทำลาย ?

    ไม่มีอะไรครับ  แค่เป็นห่วงและยังมองไม่เห็นอนาคตที่ดี ว่าจะมีมาได้อย่างไร ถ้าไม่ล้างไพ่ ล้างบางกับสิ่งชั่วร้ายและฉ้อฉลบนแผ่นดินนี้

  มองผืนหญ้า คิดแล้วน่า อนาถเหลือ
สิ่งเหลือเชื่อ ยังเกลื่อนกล่น บนผืนหญ้า
ถูกเหยียบซ้ำ ย่ำยี และบีทา
ทั้งที่คุณ ผืนหญ้า เอนกอนันต์

  ดินชุ่มน้ำ ฉ่ำเย็น เพราะพื้นหญ้า
หมื่นชีวิต แสนชีวา ต่างสุขสันต์
ได้ผืนหญ้า โอบคลุม ชุ่มฉ่ำครัน
แต่ทุกวัน หญ้าบอบช้ำ ใครทำลาย ?

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): บทกวีกลอนธรรม
หมายเลขบันทึก: 23898
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 4
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (4)

ถึงจะบอบซ้ำขนาดไหน
รากหญ้ามันก็ทนนะคะอาจารย์
ขอเพียงให้เหลือรากติดดิน
มันพร้อมจะยืนหยัดต่อไปค่ะ

อะไรที่มันมากเกินไป

หรือน้อยเกินไป ก็ไม่ดี

ความพอดี นี่แหละที่ทำให้ทุกอย่างคงอยู่ได้

     จริง ๆ แล้ว หากยังไม่เชื่อเรื่องความ "พอเพียง" ในความ "สมดุล" เราจะพบจะเจอกันตลอดไป ไม่ว่าหญ้าหรือไฝ่ ก็อันตราย
       อาจารย์...เครียดเกินไปรึเปล่า...ชีวิตจะขาดสมดุลย์นะคะ...เดี๋ยวจะเป็นโรคทันสมัย (PSS: Political Stress Syndrome)