หลายวันมาแล้ว หลังวันหยุดช่วงปีใหม่
นั่งทำงานอยู่ ได้ยินเสียงร้องครวญคราง
ในใจก็นึกว่า เจ้าของเสียงนี้คงจะหนาวละมัง
ก็ทำงานต่อไป เสียงร้องก็ดังตลอดเวลา
ก็นึกอยู่เหมือนกันว่า จะหนาวอะไรขนาดนี้
เลยออกไปดูหลังที่ทำงาน เห็นลูกหมาตัวนิดเดียว
นอนร้องดิ้นทุรนทุราย เข้าไปดูเห็นเลือดเลอะตัวไปหมด
เลยชวนน้องที่ทำงานไปหากล่องมาใส่เอาไปหาสัตวแพทย์
หมอบอกว่าโดนกัดมา ทะลุถึงปอด เพราะว่าเลือดที่ไหลออกมามีลมออกมาด้วย
หมอทำแผลให้ ฉีดยาให้อีก๒เข็ม และเอาผ้ายืดมาพันไว้เพื่อให้แผลประสานกัน
ก็เลยเรียกเจ้าหมาตัวน้อย อายุ๒เดือนว่า “บุญรอด”
ชีวิตทุกชีวิตไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์
มีสิ่งหนึ่งที่หวงแหนและพยายามรักษาสิ่งนั้นไว้อย่างสุดความสามารถ
นั่นคือชีวิตของตนเอง ชีวิตใคร ใครก็รัก
เพราะนั่นเป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้ตัวเองได้อยู่อาศัยบนโลกนี้ได้
บุญรอดก็เช่นกัน พยายามดิ้นรนเพื่อรักษาชีวิตน้อยๆของมัน
ในความโชคร้าย ย่อมมีความโชคดีเสมอค่ะ
"สาวน้อย"บุญรอด" ก็คงเป็นอย่างนั้น"
บุญรอดน่าสงสาร โตขึ้นท่าจะน่ารักค่ะ
โชคดีที่เขาเจอผู้ใจบุญอย่างครูก้อยค่ะ
"ทำดีได้ดี...เชื่อเช่นนั้นค่ะ"
สวัสดีคะครูก้อย
ช่วยเลี้ยงไว้เถอะคะ
น่าสงสารต่อไปจะเป็นเพื่อนเราได้ดีคะ
เวลากลับมาบ้าน หมา ๆจะวิ่งมารับ ด้วยความดีใจ
บุญรอด มีบุญนะ เจอพี่ซัน
บุญรอดมีตัวหนึ่ง แล้วอีกตัวชื่อไรคะ
ไม่ใช่เถิดเทิงนี่นา
ชีวิตของน้องหมาชื่อ บุญรอด คงมีที่มาคล้ายกัน
น้องหมาเพื่อนนก ที่ไปเจอมาโดยบังเอิญก็ชื่อบุญรอด
น้องหมาตัวนั้น วิ่งไปกลางถนน แล้วรถบรรทุกวิ่งมา
แต่โชคดีที่ไม่โดนเหยียบ แต่ก็ทำเอาน้องหมาขวัญผวาไปนานเลย
เพราะที่บุญรอด รอดมาได้ เพราะไปอยู่ในตำแหน่งช่องหว่างของล้อรถบรรทุกพอดี
รถบรรทุกล้อด้านนึง จะมียางสองเส้น เค้าอยู่ตรงช่องระหว่างล้อนั่นแระ
ช่องเล็กๆ แล้วพอรถผ่านไปได้ เค้าก็วิ่งไปสั่นอยู่ที่เกาะกลางถนน
แระไม่ขยับไปไหน ตอนเพื่อนไปรับมา อุ้มยังไม่ได้ อุ้มก็ร้อง แระผวาไปอีกนานเลย
และเพื่อนก็ตั้งชื่อ ให้ว่า บุญรอด เหมือนน้องหมาของมามี๊เลย