ศิลาจารึกหุบเขาช่องคอย

ศิลาจารึกหุบเขาช่องคอย

 

หมู่ที่ 5  ตำบลทุ่งโพธิ์ 

อำเภอจุฬาภรณ์  จังหวัดนครศรีธรรมราช

 ...............................................

 

            ศิลาจารึกช่องคอย  หรือ ศิลาจารึกหุบเขาช่องคอยตั้งอยู่บนเทือกเขาบรรทัด  บริเวณหมู่ที่ 5  ตำบลทุ่งโพธิ์ 

อำเภอจุฬาภรณ์  จังหวัดนครศรีธรรมราช  ซึ่งเป็นบริเวณ ที่พัก ระหว่างเส้นทางข้ามคาบสมุทรตอนกลาง  ในโบราณ  จึงได้ขนานนามว่า  ศิลาจารึกช่องคอย  , ศิลาจารึกหุบเขาช่องคอย        

            ลักษณะศิลาจารึก  เป็นหินขนาด กว้าง 1.60 เมตร  ยาว  6.80 เมตร สูง 1.20 เมตร  ตั้งอยู่บริเวณหน้าผาระหว่างหุบเขา  สามารถมองเห็นพื้นที่ราบด้านล่างได้ชัดเจน

 

ด้านบนเป็นแผ่นราบ  มีอักษรจารึก  เป็นข้อความ  3  ตอน  ซึ่งเป็นภาษาไทยปัจจุบัน  ได้ดังนี้

            ตอนที่ 1 ศิลาจารึกนี้เป็นของพระศิวะ

            ตอนที่ 2 ขอความนอบน้อมจงมีแก่ท่านผู้อยู่เป็นเจ้าแห่งป่าพระองค์นั้น  ขอความนอบน้อมจงมีแก่ท่านผู้เป็นเจ้าแห่งเทพทั้งมวลพระองค์นั้น  ชนทั้งหลายเคารพต่อพระศิวะ  ขอให้ท่านผู้เจริญนี้  เป็นที่พึง ให้บุคคลที่อยู่ที่นี้  มีประโยชน์ทั่วกัน

       ตอนที่ 3 ถ้าคนดีอยู่ในหมู่บ้านของชนเหล่าใดความสุขและผลจักมีแก่ชนเหล่านั้น

                       

            อักษรที่จารึก  เป็นภาษาสันสกฤต  อักษรปัลลวะ  ซึ่งเป็น อักษรที่พบ  ในอาณาจักรตามพรลิงค์  อันเป็นสถานที่ติดต่อแลกเปลี่ยนซื้อขายสินค้า  มาตั้งแต่ พุทธศตวรรษ ที่ 11

            อักษรที่จารึกมีรูปแบบเหมือนกับอักษรในจารึกพระราชทานพระบรมชูปถัมถ์ของพระเจ้าสิงหวรมัน แห่งอินเดียตอนใต้  สมัยพุทธศตวรรษ ที่ 11 

            จากหลักฐานต่างๆ  จึงเชื่อว่า  ศิลาจารึกช่องคอย  น่าจะมีการบันทึกไว้  ตั้งแต่  พ.ศ. 1100 

            ศิลาจารึกช่องคอย  ได้ค้นพบเมื่อ  พ.ศ. 2522  โดย  นายจรุง  ชูกลิ่น  และ  นายถวิล  ช่วยเกิด  ได้เข้าไปหาของป่าในบริเวณหุบเขา  และได้มานั่งพักบริเวณแผ่นหิน  ซึ่งปกคลุมด้วยใบไม้และเศษกิ่งไม้ต่างๆ  เมื่อทำความสะอาดแผ่นหินเพื่อพักผ่อน  จึงเห็นตัวอักษร  และได้เล่าขานกันจนกระทั่งผู้ใหญ่บ้านได้แจ้งให้เจ้าหน้าที่มาตรวจสอบ  และกรมศิลปกร  ให้ชื่อ ศิลาจารึกหลักนี้ว่า

ศิลาจารึกหุบเขาช่องคอย