วันนี้ดิฉันมีเหตุดลใจให้กลับมาจริงจังกับการเขียน Blog อีกครั้ง หลังจากปี 2551 ที่ผ่านมา เขียนแบบกระปริบกระปรอย ผีเข้าผีออก!!

          เหตุดลใจก็คือ คุณนิต (นิตา วัชรพันธ์) เลขาผู้แสนดีของดิฉัน มาถามว่า อาจารย์ได้เรื่องราชฯ ล่าสุด เมื่อไหร่?  มีชื่อว่าอะไร??....  ปรากฎว่าดิฉันตอบไม่ได้  และก็มืดแปดด้าน  ไม่รู้ว่าจะค้นจากที่ไหน ??

          พลันก็นึกขึ้นมาได้ว่า ดิฉันเคยบันทึกไว้ใน Blog นี่นา ดูเหมือนจะเป็น Self AAR อะไรนี่แหละ  ก็เลยใช้สารบัญของ Blog ช่วยในการค้นหา

          ค้นไปๆ ก็อ่านไปๆ ด้วย  ยิ่งอ่านทวน ก็ยิ่งเข้าถึง เข้าใจ อย่างแท้จริง (แบบว่า....ประสบการณ์ตรง) ขึ้นมาทันทีว่า  โอ..... การบันทึกไดอารี่ แบบ monthy นี่มีประโยชน์ไม่น้อย  มีอะไรหลายอย่างที่ลืมไปแล้ว.....

          อย่างที่ต้องอุทานกับตัวเองว่า  โอ้ !!  พระเจ้า...มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ......ในอดีต เราเคยทำอย่างนี้ด้วยเหรอเนี่ย???

          และในที่สุด....ดิฉันก็หาคำตอบให้กับคุณนิตได้.....หาเจอ...เพราะ Blog แท้ๆทีเดียว   

          ความจริง.....ในวันขึ้นปีใหม่ทุกปี  ดิฉันก็จะมีสัญญาใจกับตัวเองปีละเรื่อง....ปีนี้ (2552) ก็มีนะ....(แหม!! ว่าจะไม่เผยที่ไหน  แต่เขียน Blog ต้องยอม) คือ กะว่า ปีนี้ จะคิดก่อนพูด จะพูดแต่สิ่งที่ดีงาม สร้างสรรค์  ก็....แค่นี้แหละ เพียงข้อเดียว (ก็แสนยากแล้ว)

           แต่....ด้วยเหตุ "หาอะไรก็ไม่เจอ...เพราะไม่ได้เขียน Blog" วันนี้  ทำให้ดิฉันกลับตัว กลับใจ  ตั้งปณิธานเพิ่มอีกข้อนึง ว่า อย่างน้อยที่สุด จะต้องบันทึกไดอารี่ทุกเดือน ให้เหมือนที่เคยทำ (อยู่พักนึง) ให้จงได้ และจงทำให้ได้ตลอดไป  ตราบเท่าที่ Blog G2K ยังดำรงคงอยู่......

          สาธุ....สาธุ.....ขอให้จริงเถ้อะ  ขอให้จริงเถ้อะ.....ยายมา ขี้ลืม