บันทึกจากแม่

ดาวเสาร์ 

สมาชิกคนหนึ่งของจันทร์ยิ้ม

มีประสบการตรงกับลูกและได้พบความอัศจรรย์ของพลังจากบันทึก

เธอให้โอกาสแลกเปลี่ยน

จันทร์ยิ้มขอย่อเรื่องเล่าของเธอนำเสนอต่อไปนี้

  

ดาวเสาร์มีตัวอย่างการสื่อสารกับลูกอีกแบบหนึ่งที่บางท่านอ่านนำไปประยุกต์ใช้ มาเล่าสู่กันฟัง เชิญติชมค่ะ

      

        น้องเจ้าหญิง(นามสมมุติ) อายุ 8ปี มีน้องสาว1คน แรกๆก็ดูรักกันดี

        ต่อมาน้องเจ้าหญิงรู้สึกว่าแม่ไม่รัก เกิดอิจฉาน้อง แสดงพฤติกรรมต่างๆ....ให้แม่มาสนใจ.........และมักจะเขียนข้อความใส่กระดาษเช่น “หนูรักแม่นะ ทำไม่แม่ไม่รักหนูบ้างเลย” คนเป็นแม่เห็นแล้วอึ้งไปเลย

        แม่จึงจัดหาสมุดบันทึกเล่มหนึ่ง เขียนบันทึกถึงลูกสาวสุดที่รัก บันทึกจะบรรยายความรู้สึกของแม่ไว้ให้ลูกได้อ่าน

            

หลังจากเขียนได้ระยะหนึ่งพบว่าการสื่อสารได้ผลดี น้องเจ้าหญิงมั่นใจว่าแม่รัก รับทราบความรู้สึกของแม่ต่อสิ่งที่น้องแสดงออกและพยายามทำตามคำแม่สอนผ่านบันทึก พฤติกรรมไม่เหมาะต่างๆก็ทุเลาลง

การเขียนบันทึกทำให้พ่อแม่ละเอียดอ่อน บันทึกได้รับการไตร่ตรองก่อนจึงไม่ได้ลงโทษหรือใช้ความรุนแรงกับลูกด้วยอารมณ์โกรธ

                       

บันทึกเปิดโอกาสให้ลูกเขียนตอบ ซึ่งบางครั้งข้อเขียนเหล่านั้นทำให้แม่ซาบซึ้งจนยากจะกลั้นน้ำตา

                  

บันทึกเปิดโอกาสให้เราอ่านซ้ำได้ไม่จำกัด

ใครจะรู้ว่า ในอนาคตเมื่อแม่ไม่สามารถอยู่กับลูกได้ คำสอนทั้งหมดจะยังคงอยู่ในความรู้สึกของลูกตลอดไป

   จันทร์ยิ้มขอปรบมือให้สมาชิกตัวเอง1รอบจ๊ะ