วันนี้เป็นวันดีๆอีกวันที่จะต้องบันทึกไว้ในความทรงจำ... ด้วยความรักและมิตรไมตรีของพี่ๆน้องๆเพื่อนร่วมงานที่ KST (ที่ทำงานของฉัน)... เราชวนกันไปรับประทานอาหารกลางวัน...เนื่องในโอกาสที่ฉันนั้นลาออกจากงาน และในวันที่ 29 นี้ก็พ้นสภาพการเป็นพนักงานที่นี่แล้วค่ะ

ฉันขอเดินไปตามฝันของตัวเอง...เพื่อเพิ่มดัชนีความสุขให้กับตัวเอง...ก่อนที่มันจะจางหายไปจากความรู้สึกของฉัน...ด้วยที่ฉันทำงานเป็นลูกจ้างบริษัทเอกชนมานานจนถึงปีนี้เกือบ19 ปีแล้ว...ถึงเวลาที่จะต้องทำสิ่งที่ฝันอยากจะทำ...ใช้ชีวิตที่พอเพียงหาเช้ากินค่ำเช้าชามเย็นครึ่งชามก็พอค่ะ 

สิ่งจะต้องทำต่อไปนั่นคือ

♦กลับบ้านไปอยู่กับแม่ ดูแลท่านเพื่อนคุยกับท่าน

♦ทำงานเล็กๆน้อยๆทำในสิ่งที่ชอบคือ สอนทำอาหารขนมส่งเสริมอาชีพแก่ชุมชน และทำขนมขายเล่นๆเล็กๆน้อยแลกตังค์เป็นค่ากับข้าว

♦ปลูกพืชผักสวนครัวไว้กินเองเหลือแล้วก็ขาย

♦วันว่างพักผ่อนสบายๆ จะแวะมาเยี่ยมญาติสนิทและมิตรสหายที่แสนดี

เก็บภาพเหล่านี้ไว้ดูเล่นๆแทนความคิดถึงและความรู้สึกดีๆที่มีต่อกันตลอดไปค่ะ

♦หารเก้านะค่ะพี่น้อย...อิอิ♦

ขอบคุณค่ะ พี่มนตรี โกฮิม พี่วิชัย พี่วิช พี่น้อย โอ ป้อม หวาน และ อ๋า(ตากล้อง)เลยไม่มีภาพของอ๋า

♥ขอขอบคุณ...ด้วยรักและมิตรไมตรีที่ดีต่อกันค่ะ♥