สองสามวันก่อน..ฉันได้รับการบ้านจากพี่เซ็กซี่    เธอส่งแผ่นหนังดีวีดีมาให้    และทั้งๆ ที่ฉันเคยกำชับว่าไม่สันทัดกรณีกับหนังจีนรวมไปถึงแปลเพลงจีนไม่เป็น      เธอก็ไม่สนใจแถมยังบอกว่า.. "พี่เตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว   ต้อมก็แค่หาเวลาดูหนัง..ฟังเพลง แล้วเขียนตามความรู้สึกของตัวเองเท่านั้นเอง"    ในตอนนั้นเธออุบไว้ไม่ยอมบอกชื่อเรื่อง    พอแกะซองที่เดินทางมาถึงก็ร้องอ้าวเลย      เป็นหนังรักโรแมนติกที่อยู่ในใจของใครต่อใครหลายคน (รวมทั้งฉันด้วย)    นั่นคือ Comrades : Almost a Love story  3650 วัน รักเธอคนเดียว  หรือที่ใครๆ รู้จักกันในชื่อ "เถียนมีมี่"    และในกล่องหนังดีวีดีมีกระดาษ post it สีม่วงแผ่นเล็กๆ ที่เขียนด้วยลายมือคุ้นตาแปะไว้     ก็นี่ล่ะ..มันเป็นเหตุผลที่ฉันต้องทำการบ้านชิ้นนี้     เพราะพี่เซ็กซี่เป็นพี่สาวที่ฉันรักนี่นา    ตรงมุมกระดาษแผ่นสุดท้ายเขียนไว้ว่า.. "งานเสร็จมา..รางวัลไป"   

 

 

ค.ศ.1986   หลี่เสี่ยวจิน (รับบทโดย หลี่หมิง) หนุ่มคนซื่อที่มาจากเทียนซิน..แผ่นดินใหญ่    มีความตั้งใจที่จะมาทำงานเก็บเงินสร้างเนื้อสร้างตัวเพื่อจะได้มีเงินกลับไปแต่งงานกับแฟนสาวที่ชื่อ "เสี่ยวถิง" ที่รออยู่บ้านนอก    เขาเขียนจดหมายถึงแฟนสาวสม่ำเสมอเพื่อเล่าความเป็นไปของเขาในเมืองใหญ่    ต่อมาเขาได้เจอกับหลี่เฉียว (รับบทโดย จางมั่นอวี้)    ผู้หญิงที่ทำงานและหาเงินเพื่อชีวิตที่ดีกว่าเดิมเมื่อตอนที่เขาไปต่อคิวซื้อแมคโดนัลด์เป็นครั้งแรกในชีวิต    แล้วมิตรภาพระหว่างเขากับเธอก็เริ่มต้นขึ้น...

เมื่อต้องจากแผ่นดินใหญ่มาแสวงโชคโชคในฮ่องกงที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง    ทั้งผู้คน..สำเนียงภาษา..และวิถีชีวิต    ทั้งเขาและเธอก็อยากจะมีใครสักคนอยู่เคียงข้างและให้กำลังใจซึ่งกันและกัน    ฉันชอบตอนที่เขากับเธอนั่งคุยกัน    แล้วเขาก็บอกว่าจริงๆ แล้วก็รู้ว่าเธอมาจากแผ่นดินใหญ่เช่นเดียวกับเขา    และก็ยังหลอกเขาตั้งหลายเรื่อง

เขา : จะหลอกผมอีกนานเท่าใด?

เธอ : ทำไมคุณไม่หยุดฉันล่ะ   รู้แล้วก็ยังให้หลอกอีก

เขา : ถึงคุณหลอก..ผมก็ยอมให้หลอก    เพราะกลัวคุณไม่ยอมคบผมไง    นอกจากนี้..ผมก็ไม่มีอะไรจะทำด้วย    ผมไม่อยากเสียเพื่อนเพียงคนเดียวที่มีในฮ่องกงไป"

เธอ : จริงๆ แล้วคุณก็เป็นเพื่อนคนเดียวของฉันเช่นกัน

 

ช่วงเทศกาลตรุษจีน วันหนึ่งที่หลี่เสี่ยวจินไปช่วยหลี่เฉียวขายเทปเพลงของเติ้งลี่จวิน    เพราะฟ้าฝนที่กระหน่ำตกลงมาก็เลยทำให้ขายเทปเพลงไม่ได้เลย    รวมทั้งในเมืองใหญ่อย่างฮ่องกงนั้น..การที่ใครสักคนจะฟังเพลงของเติ้งลี่จวินก็จะถูกมองว่ามาจากแผ่นดินใหญ่ที่เปรียบเสมือนบ้านนอก    เมื่อกลับไปทานมื้อค่ำที่ห้องพักของเขา..พวกเขาได้ปล่อยให้หัวใจเพริ่ดไปกับความต้องการของตัวเอง     แล้วในวันต่อมา เมื่อมีโอกาสเขาก็แวะไปหาเธอถึงที่ทำงาน

เขา : ผมไม่รู้ว่าคุณคิดยังไงกับเรื่องเมื่อคืน?

เธอ : เมื่อคืน..ก็ฝนตกฟ้าคะนองไง    คนเหงาสองคนมาเจอกัน    มาแบ่งปันความอบอุ่นให้กันและกันแค่นั้นเอง    อืม..โทรกลับบ้านหรือยัง?

เขา : โทรแล้ว

เธอ : กลับบ้านไปนอนพักผ่อนเถอะ    พรุ่งนี้คุณต้องทำงานแต่เช้านี่

 

ค.ศ.1987  หลี่เสี่ยวจินเริ่มใช้ชีวิตและมีความสัมพันธ์ร่วมกับหลี่เฉียวมากขึ้นในขณะที่การเขียนจดหมายถึงแฟนสาวก็ห่างหายไปบ้าง    เขาได้งานใหม่เป็นพ่อครัวฝึกหัดและมีรายได้เพิ่มขึ้น    ในขณะที่ฝ่ายหลี่เฉียวเองก็ประสบปัญหาเมื่อหุ้นตกและเงินเก็บหมดไป    เธอไปทำงานนวดเพื่อต้องการเพิ่มรายได้ให้กับตัวเอง    และที่นั่นเธอได้เจอกับ "พี่เป้า" มาเฟียใหญ่ที่มาใช้บริการ    และด้วยความปากกล้าและถ้อยคำพูดตรงๆ ของเธอทำให้มาเฟียรายนี้เอ็นดูเธอมิใช่น้อย     

วันหนึ่งหลี่เสี่ยวจินชวนหลี่เฉียวไปเลือกหาซื้อสร้อยแขนให้แฟนสาวในร้านหรู    เขาซื้อสร้อยสองเส้น    เส้นหนึ่งมอบให้เสี่ยวถิง    อีกเส้นนั้นมอบให้เธอ   

เธอ : คุณให้ของที่เหมือนกันกับผู้หญิงสองคนได้ยังไง    เสี่ยวถิงกับฉันไม่เหมือนกัน    เธอเป็นแฟนคุณ..แต่ฉันเป็นแค่เพื่อน    ใช่..เราเคยนอนด้วยกัน    แต่ว่าอีกเส้นให้เธอ..เส้นนี้ให้ฉัน    หมายความว่าไง

เธอขอให้เขาทบทวนความสัมพันธ์ที่มี และบอกให้เขาอย่าลืมเป้าหมายของตัวเองที่อุตส่าห์มาจากแผ่นดินใหญ่เพื่ออะไร    ถ้าวันหนึ่งแฟนสาวเขารู้จะต้องเสียใจ และเขาก็คงจะต้องรู้สึกไม่ดีหากแฟนเขาเองก็มีใครอยู่เหมือนเช่นความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาเช่นกัน   

 

ค.ศ.1990  หลีเสี่ยวจินทำงานเก็บเงินจนสามารถพาเสี่ยวถิงมาอยู่ในฮ่องกงได้ และจัดงานแต่งงาน    หลี่เฉียวมาแสดงความยินดีกับเขาในฐานะเพื่อน (เธอแต่งงานกับพี่เป้าที่เป็นหัวหน้ามาเฟียเช่นกัน)    ความเป็นอยู่ของเธอก็ดีขึ้น    เธอเปิดร้านสตูดิโอสำหรับงานแต่งงาน และเมื่อทราบว่าแฟนสาวของเขายังไม่สามารถหางานทำได้ในเมืองใหญ่ก็ช่วยจัดการเป็นธุระให้เป็นครูสอนเต้นบัลเล่ต์ในโรงเรียนแห่งหนึ่ง

วันหนึ่ง..หลังจากที่ส่งแฟนสาวของเขาไปทำงาน    เธอก็ขับรถโดยมีเขานั่งอยู่ข้างๆ มาเรื่อยๆ     มีเพียงเสียงเพลง Goodbye my love ของนักร้องคนโปรดของทั้งคู่เปิดคลอเบาๆ โดยไม่มีเสียงสนทนาใดๆ    แล้วพอสายตาของเขาก็มองไปเห็นเติ้งลี่จวินกำลังแจกลายเซ็นต์อยู่ข้างถนนก็รีบเปิดประตูวิ่งลงไปขอลายเซ็นต์เหมือนเด็กน้อย    เธอยิ้มและมองตามไปด้วยสายตาที่แสนเศร้า..นั่นคือ "ผู้ชายที่เธอรักและผูกพัน"    พอเขาเดินกลับมาหา..เธอก็ตัดใจบอกให้เขากลับบ้านเองและบอกว่าตัวเองมีธุระจะรีบไปทำ    เมื่อเขาเดินจากไป..เธอก็ได้แต่มองตามไปด้วยนัยน์ตาที่ปวดร้าว    แต่พอเขาหันกลับมามองที่เธออีกครั้ง..โลกทั้งใบก็เหมือนมีแค่เขากับเธอ    เขาเดินกลับมาหาเธอและมอบจุมพิตแสนหวานให้โดยไม่สนใจผู้คนมากมายและการจราจรอันวุ่นวายรอบๆ ตัว     พวกเขาพ่ายแพ้ต่อความรู้สึกของตัวเอง    แล้วจะทำอย่างไรต่อไป..ในเมื่อต่างคนก็ต่างมีครอบครัวแล้ว   

หลังจากออกมาจากโรงแรม  เขาเดินมาส่งเธอถึงหน้าบ้าน    และเธอพบว่า "พี่เป้า" กำลังถูกตำรวจตามจับตัวและจะต้องหนีออกไปจากเกาะฮ่องกง    เธอโทรตามหาลูกน้องคนสนิทของสามีจนเจอและขอร้องให้เขาพาไปเจอสามี    หลี่เสี่ยวจินตามไปเป็นเพื่อนเธอที่ท่าเรือ    เธอบอกขอให้เขารอเธอ..เธอจะกลับมา     แต่แล้วเมื่อเธอได้เจอกับสามี    เธอก็ทิ้งเขาไปไม่ได้    ถึงแม้ว่าพี่เป้าจะแกล้งตวาดใส่เธอและขับไสไล่ส่งเธอด้วยคำพูดแรงๆ

สามี : เด็กโง่  มีผู้ชายหน้าตาดีๆ กว่าฉันตั้งเยอะ..   กลับไปบ้าน  อาบน้ำนอน  ตื่นเช้ามาก็ออกไปหาผู้ชายดีๆ ซะ 

ฝ่ายหลี่เสี่ยวจินที่รอเธอท่ามกลางฝนตก..    เมื่อแน่ใจว่าเธอไม่กลับมาอีกแล้วก็กลับบ้านและบอกความจริงเรื่องระหว่างเขากับหลี่เฉียวให้แฟนสาวรู้    พวกเขาหย่ากันในที่สุด    และเมื่อป้าโรซี่ของเขาตายโดยทิ้งมรดกจำนวนหนึ่งให้เขา    หลี่เสี่ยวจินได้มอบมรดกนั้นให้กับแฟนสาว

 

ค.ศ.1993  หลี่เสี่ยวจินไปตั้งต้นชีวิตใหม่ที่อเมริกา     เขาทำงานเป็นพ่อครัวกับเจ้านายเก่าที่เคยรับเขาเข้าทำงานเป็นพ่อครัวฝึกหัดเมื่อครั้งที่อยู่ที่ฮ่องกงอีกครั้ง    ฝ่ายหลี่เฉียวกับสามีก็หนีตำรวจมาอาศัยอยู่อเมริกาเช่นกันด้วยความบังเอิญ    ระยะเวลาเกือบสองปี..เธอกับพี่เป้าย้ายที่อยู่มาได้หกเมือง   

วันหนึ่งที่เธอกับพี่เป้าออกมาซักผ้าที่ตู้หยอดเหรียญ    พี่เป้ารอเธออยู่ที่ข้างนอกและระหว่างนั้นก็ถูกกลุ่มวัยรุ่นผิวสีทำร้ายและยิงตาย    ระหว่างที่ต้องยืนยันศพในโรงพยาบาลนั้น    เธอขอให้เจ้าหน้าที่พลิกศพเขาดูรอยสักข้างหลัง    ที่นั่นมีรูปรอยสักมิกกี้เม้าส์ตัวเล็กๆ อยู่ท่ามกลางรอยสักมากมายที่มีอยู่เดิม     พี่เป้าสักมิกกี้เม้าส์ตัวนี้เพื่อต้องการเรียกรอยยิ้มจากเธอเมื่อตอนที่ได้เจอกันช่วงแรกๆ     ฉากนี้เป็นฉากเศร้าสะเทือนใจธรรมดาของใครๆ แต่ไม่ใช่ฉัน..เพราะฉันรู้สึกเศร้ามาก

ระหว่างที่นั่งรถไปกับเจ้าหน้าที่    หลี่เฉียวเห็นหลังผู้ชายคนหนึ่งขี่จักรยานส่งอาหารในเมืองใหญ่และทันใดนั้นเองเธอก็เปิดประตูรถวิ่งตามเขาออกไปท่ามกลางการจราจรคับคั่งของเมืองนิวยอร์ก    เธอเรียกชื่อเขา..ซึ่งไม่ได้ยินเสียงเรียกหาของเธอ    

 

ค.ศ.1995  หลี่เฉียวได้กรีนการ์ดและทำงานเป็นไกด์    ส่วนหลี่เสี่ยวจินก็กำลังทำกิจการร้านอาหารร่วมกับเจ้านายเก่าไปได้ด้วยดี    และท่ามกลางความวุ่นวายของเมืองนิวยอร์ก..เขาและเธอต่างก็เดินไปตามถนนเสมือนขาดชีวิตจิตใจ    ชีวิตที่มีแต่ความเหงาและโดดเดี่ยวในเมืองใหญ่ที่ทุกอย่างต้องรีบเร่งและแข่งกับเวลา    โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อข่าวการตายของนักร้องสาวเติ้งลี่จวินได้แพร่สะพัด     ทั้งช่องข่าวจากโทรทัศน์และวิทยุก็ล้วนแต่พูดถึงเธอคนนี้     เสียงเพลงของเติ้งลี่จวินดังในทุกหนแห่งที่มีประชากรชาวจีนอาศัยอยู่    หลี่เฉียวเดินไปหยุดอยู่ที่ร้านขายโทรทัศน์เก่าๆ แห่งหนึ่งและหันไปมองข่าวในจอโทรทัศน์อย่างตั้งใจ    นักร้องคนโปรดของเธอกับเขา    เป็นเวลาเดียวกันกับที่หลี่เสี่ยวจินก็เดินมาจากอีกทางและหยุดดูข่าวนักร้องสาวที่เคยขับขาน "บทเพลงของเรา"..     เสียงเพลงดึงดูดให้เขากลับสู่ห้วงความรู้สึกที่มีใครอีกคนซุกซ่อนอยู่ในหัวใจเสมอมา

เมื่อหลี่เฉียวหันหน้าออกจากร้านนั้นเพื่อที่จะเดินต่อ....    ทันใดนั้นเธอก็ชะงักกับภาพของอดีตคนรักที่ยืนอยู่ตรงเบื้องหน้า    เป็นจังหวะเดียวกับที่เขาก็รู้สึกตัวและมองไปยังสายตาอีกคู่นั้นเช่นกัน    ราวกับจะไม่เชื่อว่าภาพที่เห็นตรงหน้านี้คือความจริง     หลังจากที่พลัดพรากจากกันมานานหลายปี    สายตาที่มีแต่ความคิดถึงและโหยหา    ในที่สุด..คนรักก็มายืนอยู่ตรงหน้า

 

จากนั้น  ภาพย้อนไปให้คนดูได้เห็นจุดเริ่มต้นในปี ค.ศ.1986 อีกครั้ง    ว่าจริงๆ แล้วทั้งเขาและเธอก็บังเอิญนั่งรถไฟจากแผ่นดินใหญ่มาเกาะฮ่องกงในเที่ยวเดียวกัน    นั่งที่นั่งติดๆ กัน    ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตลอดระยะเวลากว่า 3650 วันนั้นเป็นปฏิหาริย์ที่ซาบซึ้งตรึงใจ    นับจากจุดเริ่มต้น..ความรู้สึกผูกพัน..รักกัน และเมื่อต้องพลัดพรากจากกันไกล    ในที่สุด.. "คนที่ใช่" ก็มายืนอยู่ตรงหน้า  

เมื่อได้รัก "ใครคนหนึ่ง"    เราอาจจะไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันเพราะเหตุผลมากมาย    ไม่สำคัญว่า..เราจะอยู่ไกลกันสักเพียงไหน    ฉันอาจจะเอื้อมมือไปไขว่คว้าเธอไม่ได้    แต่ก็รู้ว่าในหัวใจมีเธออยู่เสมอ    เธอยังอยู่ตรงนั้น..ก็เหมือนกันที่มีฉันอยู่ตรงนี้    จริงหรือที่ความรักก่อให้เกิดปฏิหาริย์    และจากภาพยนต์เรื่องนี้..ฉันก็ยังมีความหวังว่าสักวันหนึ่งคนที่ฉันรักจะกลับมายืนอยู่ตรงหน้าบ้างเหมือนกัน  

 

ภาพยนต์เรื่องนี้จึงได้รับการยกย่องว่าเป็นภาพยนต์หนังรักโรแมนติกที่หวานซึ้งตรึงใจชาวจีน    เป็นผลงานเด่นของ ปีเตอร์  ชาน   ผู้กำกับภาพยนต์ชาวฮ่องกง     และเรื่องนี้ได้รางวัลตุ๊กตาทองในเทศกาลภาพยนต์ฮ่องกง (Hongkong Directors Guild) ครั้งที่ 16 จำนวน 9 รางวัล   ได้แก่..  Best Picture /   Best Director / Best Actress / Best Supporting Actor / Best Screenplay / Best Cinematography / Best Art Direction / Best Art Direction / Best Costume Design / Best Original Music Score

 

 เติ้งลี่จวิน.. เจ้าของบทเพลงประกอบภาพยนต์เรื่องนี้

 

รายละเอียดของหนังเรื่องนี้มีความหมายมาก    ทั้งดารานำแสดง  เนื้อเรื่อง  และเพลงประกอบที่ขับร้องโดย เติ้งลี่จวิน    จึงทำให้ภาพยนต์เรื่องนี้ตราตรึงใจและมีเสน่ห์ดึงดูดใจมากเป็นพิเศษ     จนเพลง "เถียนมีมี่" และเพลง The Moon Represents My Heart เหมือนเป็นสัญลักษณ์ของภาพยนต์เรื่องนี้เลยทีเดียว    ฉันชอบน้ำเสียงและท่วงทำนองบทเพลงของนักร้องสาวคนนี้     ถึงแม้ว่าจะไม่เข้าใจความหมายตามเนื้อร้องภาษาจีน    หากแต่ก็เข้าใจว่า..ต้องมีความหมายที่สวยสดและงดงาม    

 

ขอขอบคุณ youtube ในเพลง เถียนมีมี่ 

 

ขอขอบคุณ youtube ในเพลง Goodbye my love

 

ขอขอบคุณ youtube ในเพลง The Moon Represents My Heart

ดวงจันทร์คือตัวแทนในใจฉัน

เธอถามฉันว่ารักเธอแค่ไหน   ฉันรักเธอเท่าไร
หัวใจของฉันก็แน่แท้   รักของฉันก็แน่แท้   ดวงจันทร์นั้นแทนหัวใจของฉัน
เธอถามฉันว่ารักเธอแค่ไหน   ฉันรักเธอเท่าไร
หัวใจฉันไม่เปลี่ยนแปลง   รักของฉันไม่เปลี่ยนแปลง   ดวงจันทร์นั้นแทนหัวใจของฉัน

จูบเบาๆ ของเธอนั้นทำให้หัวใจฉันหวั่นไหว
รักนั้นตรึงตราใจ   ทำให้ฉันเฝ้าคิดถึงเธอจนถึงบัดนี้
เธอถามฉันว่ารักเธอแค่ไหน   ฉันรักเธอเท่าไร
เธอกลับไปคิดดีๆ   เธอกลับไปดูดีๆ   ดวงจันทร์นั้นแทนหัวใจของฉัน

Ni wen wo ai, ni you duo shen.

Wo ai ni you ji fen.

Wo de qing ye zhen, wo de ai ye zhen.

Yue liang dai biao wo de xin.

Ni wen wo ai, ni you duo shen.
Wo ai ni you ji fen.

Wo de qing bu yi, wo de ai bu bian.

Yue liang dai biao wo de xin

Qing qing de yi ge wen , yi jing da dong wo de xin.

Shen shen de yi duan qing, jiao wo si nian dao ru jin.

Ni wen wo ai, ni you duo shen.

Wo ai ni you ji fen.

Ni qu xiang yi xiang, ni qu kan yi kan.

Yue liang dai biao wo de xin.

 

ขอขอบคุณรูปภาพเติ้งลี่จวินและเนื้อเพลง จาก เวบโอเคเนชั่นดอทเน็ต

ขอขอบคุณภาพประกอบหนัง จาก เวบ http://www.thaidvd.net

ขอขอบคุณพี่เซ็กซี่ที่ทำให้ได้กลับมาชมภาพยนต์รักหวานโรแมนติกเรื่องนี้อีกครั้ง