บันทึกนี้น่าจะช่วยให้คนที่มีภรรยาหรือสามีเป็นครูได้ตระหนักในความรู้สึกบ้าง...ว่าพิมพ์ที่ดีฐานของพิมพ์ต้องแข็งแกร่งด้วยเช่นกัน.

               ชมรมตามรอยพ่อ โรงเรียนร่องคำ แม้ว่าจะเกิดจากนโยบายของโรงเรียน แต่ว่าความจริงก่อนหน้านี้ กิจกรรมนี้ได้กำเนิดขึ้นมาแล้ว ดิฉันโชคดีมากที่สามีเป็นนักกิจกรรมอยู่แล้ว เรื่องแบบนี้เขาถนัดมาก และเป็นผู้ที่ชี้แนะ แนะนำ ลงมือทำมาโดยตลอด จุดเริ่มต้นของการเลี้ยงแพะก็สืบเนื่องมาจากโครงการเลี้ยงแพะนม ที่สามีดิฉันนำมาเสนอว่าอยากจะทำโครงการร่วมกับโรงเรียน เพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้ให้กับนักเรียนและประชาชนโดนทั่วไป

                ขณะนั้นนายนิคม อรรคอำนวย ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ ท่านเห็นชอบในโครงการนี้ เราจึงทำโดรงการร่วมกันระหว่างโรงเรียนร่องคำ กับฝ่ายวิสาหกิจชุมชน สถาบันภูพานซึ่งสามีดิฉันเป็นผู้อำนวยการฝ่าย มีประชาชน จากที่ต่างๆสนใจมาดูงานการเลี้ยงแพะมากมาย เรานำแพะพันธุ์จากจากกรุงเทพฯ และขอพ่อพันธุ์เพิ่มเติมจากสถาบันวิจัยและบำรุงพันธุ์สัตว์ ปากช่อง เป้าหมายตอนนั้นเราคิดกันว่า เพื่อการปรับปรุงสายพันธุ์แพะให้สามารถอยู่แบบธรรมชาติได้เหมือนแพะพันธุ์พื้นเมืองโดยทั่วไป แต่มี นมมากเช่นแพะพันธุ์นม โครงการนี้ประสพความสำเร็จมาก เราได้เครือข่ายเพิ่มขึ้น ปรับปรุงสายพันธุ์ประสพความสำเร็จ มีนำผลผลิตจากแพะมาต่อยอด เช่นทำนมแพะพาสเจอร์ไรส์ ทำสบู่นมแพะ

                เมื่อนายกิตติพร อินทะสีดา มาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ คนต่อมาจึงมีนโยบายให้ทำเป็นชมรมฯจึงเกิดชมรมตามรอยพ่อขึ้น (อ่านเพิ่มเติมได้ในบันทึกที่ผ่านๆมา โดยเฉพาะชมรมตามรอยพ่อ ฯลฯ)

                โครงการต่อไปที่สามีดิฉัน ให้ข้อเสนอแนะ มีสองโครงการ ซึ่งดิฉันพิจารณาแล้ว ถ้าทำได้จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง

       1. โครงการเพื่อนักเรียนยากจนขัดสน โครงการนี้มีเป้าหมายที่จะช่วยเหลือนักเรียนที่ยากจนขัดสนแต่ขยันอดทนตั้งใจเล่าเรียน เราจะทำแพะสายพันธุ์นม และทำตลาดนมซึ่งปัจจุบันนมแพะของเราไม่พอจำหน่าย จะให้นักเรียนเป้าหมายเข้าโครงการ ในการดูแลแพะ ตั้งแต่การจัดการต่างๆเสมือนเขาเลี้ยงเอง เราจะหักรายได้ 50 % จากยอดขายให้กับเด็ก และถ้าเด็กสนใจจริง เราจะสนับสนุนสายพันธุ์ไปให้ผู้ปกครองได้เลี้ยงต่อไป

      2. โครงการสนับสนุนการเลี้ยงแพะเพื่อแหล่งอาหารเสริม อันนี้คิดกันคร่าวๆว่าจะต้องร่วมมือกับทางปศุสัตว์ (ซึ่งปัจจุบันก็ร่วมมือทางด้านสุขภาพสัตว์อยู่แล้ว)เพราะเป็นโครงการให้ยืมสายพันธุ์ได้ลูกก็แบ่งกับทางโครงการ แพะเป็นสัตว์ที่ให้ลูกเร็ว ปีละสองท้อง ท้องละหนึ่งตัวขึ้นไป ซึ่งผู้สนใจต้องไปทำสัญญากับทางปศุสัตว์ หรือจะมีรายละเอียดเป็นอย่างอื่นจะได้ปรึกษากันต่อไป

               นี่เป็นโครงการที่จะเกิดขึ้น สำหรับชมรมตามรอยพ่อ จากการเสนอของสามีดิฉัน ซึ่งเป็นประโยชน์มากต่อการเรียนรู้ของเด็กๆ ดิฉันเลยเกิดความรู้สึกว่า ความคิดที่เป็นประโยชน์ต่อโรงเรียนนั้นทุกๆคนสามารถมีส่วนร่วมได้ และดิฉันก็นับว่าโชคดีที่สามี ได้คิดเรื่องราวที่เป็นประโยชน์และสนับสนุนต่อการเรียนการสอนของดิฉันมาก อีกทั้งยังมีส่วนนำพาเด็กไปร่วมกิจกรรมต่างๆกับดิฉันและชมรมฯอยู่เสมอๆจนเด็กมีความรักความผูกพันมาก

                 เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาดิฉันก็ได้มีโอกาสไปกับสามี เพื่อร่วมงานปีใหม่ที่ พ.ต.ท.วันชัย เลี้ยงฉลองให้เป็นการส่วนตัวกับสามี ท่านสารวัตรสนิทสนมกับสามีมาก สิ่งที่ดิฉันได้เห็นก็คือ เรื่องเศรษฐกิจพอเพียงที่ท่านสารวัตรทำ ที่ดินของท่านไม่มาก แต่ท่านทำเป็นบ่อปลา เลี้ยงหมูป่า เลี้ยงไก่ ที่เป็นรายได้ประจำวันคือการขายพันธุ์ปลา ท่านขยายพันธุ์ปลาเอง ดิฉันเลยคิดว่าจะนำนักเรียนไปดูงาน ซึ่งจะได้แง่คิดหลายประการคือการจัดการพื้นที่และที่สำคัญมากๆคือจะได้เปลี่ยนทัศนคติ ได้เห็นภาพนายตำรวจนอนกลางดินกินกลางทรายอย่างแท้จริง เป็นภาพทัศน์ให้กับนักเรียน ที่คิดอยากจะก้าวหน้าว่าควรมีแบบเป็นเช่นไร มีอีกหลายอย่างที่สามีได้พาดิฉันไปสัมผัส สิ่งที่เขาบอกกับดิฉันเสมอๆเวลาพาไปที่ใดก็ตาม คือ “เก็บเกี่ยวความรู้ที่ได้เห็นไปให้นักเรียนด้วย”... และ “คุณต้องเป็นครูโดยอาชีพ”...นี่คือสิ่งที่ดิฉันภาคภูมิใจมาก ว่าเขาเข้าใจในความเป็นครูของเราและสนับสนุนเรามาโดยตลอด... ครูอาชีพก็ต้องการสามีที่เข้าใจในอาชีพครูเช่นกัน

                  ดิฉันคิดว่าวันครูนอกจากบรรดาครูจะได้ไปคาราวะครูแล้ว สิ่งที่ครูอยากได้มากที่สุด คือความเข้าใจจากคนใกล้ตัว แม้ว่าดิฉันจะได้สิ่งนี้แล้วก็ตาม แต่คิดว่าครูอีกหลายคนยังไม่ได้ บันทึกนี้น่าจะช่วยให้คนที่มีภรรยาหรือสามีเป็นครูได้ตระหนักในความรู้สึกบ้าง...ว่าพิมพ์ที่ดีฐานของพิมพ์ต้องแข็งแกร่งด้วยเช่นกัน.....