GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

สงคราม สงกรานต์ สุรา: พยาบาล

สงกรานต์ พยาบาล

หลังสถานการณ์ การเมืองที่ร้อนระอุพอๆกับอากาศในช่วงนี้ผ่านไปแม้จะยังไม่เรียบร้อยแต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีนะค่ะที่อย่างน้อยๆก็ทำให้คนไทยหลายๆคนได้หันมาสนใจกับคำว่าจริยธรรมกันบ้างและคิดว่าน่าจะเป็นการเริ่มต้นที่ดีของเดือนที่ร้อนมากที่สุดของประเทศไทยคือเดือนเมษายน

พูดถึงเดือนเมษายนหลายคนคงคิดถึงเรื่อง วันหยุดพักผ่อน  การกลับไปเยี่ยมบ้าน คิดถึงรถบนถนนที่วิ่งจนถนนแน่นมากเป็นพิเศษ คิดถึงความสนุกสนานคิดถึงน้ำแต่ดิฉันคิดถึง การทำงานค่ะออกตัวก่อนนะค่ะว่าหาใช่คนที่ขยันมากมายเกินกว่าท่านอื่นก็ไม่หรอกค่ะแต่ในหน้าที่พยาบาลที่เป็นอยู่ทำให้คิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจากการทำงาน  ดิฉันอาจจะโชคดีที่ได้มีโอกาสได้มุมมองของการเป็นพยาบาลในสองลักษณะงานค่ะ ในปีนี้คิดไปแล้วพอจะสรุปความคิดเห็นของตัวดิฉันเองได้อย่างนี้ค่ะว่าในการทำงานพยาบาลชุมชนดิฉันได้จัดให้มีกิจกรรมการรดน้ำดำหัวผู้สูงอายุในชมรมผู้สูงอายุ ในพื้นที่รับผิดชอบบรรยากาศความอบอุ่นคำอวยพรดีๆจากพ่อใหญ่แม่ใหญ่เรียกความภูมิใจเรียกรอยยิ้มแลกกับความเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานได้อย่างหมดสิ้น เห็นคุณตาคุณยายเหล่านั้นมีความสุขได้ยินเสียงทักทายของผู้สูงอายุที่ทักทายกันว่าตายังมองเห็นชัดดีอยู่หรือเดินแล้วปวดขาไหม  เห็นลูกหลานเด็กในหมู่บ้านมาร่วมรดน้ำดำหัวแล้วก็ดีใจค่ะว่าไม่หรอกนะภาพดีๆอย่างนี้ยังไม่ได้หมดไปจากสังคมที่ดิฉันอยู่เท่าไหร่ ใจนึกอยากให้มีไปนานๆค่ะ

แต่อีกภาพหนึ่งในบ่ายวันเดียวกันค่ะที่โรงพยาบาลจัดงานซ้อมแผนเพื่อเตรียมรับอุบัติเหตุในช่วงเทศกาลสงกรานต์รัฐบาลเองก็เรียกเทศกาลสงกรานตฺว่าช่วง  10 วันอันตราย  ทุกอย่างคึกคักเหมือนจริงค่ะแม้แต่เด็กผู้แสดงที่เป็นเด็กในพื้นที่รับผิดชอบของเราที่ทางโรงพยาบาลขอความร่วมมือมาให้เป็นนักแสดง ก็แสดงได้สมจริงมากเพราะโจทย์ที่น้องเขาได้แสดงแสดงว่าเล็บเท้าหลุดตอนแสดงน้องเขาเล่นเต็มที่มากๆค่ะคือแกล้งสลบแล้วเอาตัวพาดที่ประตูรถเลยทุ่มเทมากๆน้องในฐานะเด็กในพื้นที่ขอชื่นชม ส่วนหนึ่งที่ตัดสินในเลือกเอาเด็กซึ่งก็อยู่ในช่วงวัยรุ่นเพราะส่วนหนึ่งต้องการให้น้องๆมีโอกาสได้เห็นรูปแบบการทำงานของเจ้าหน้าที่ในการเตรียมตัวรับกับเทศกาลที่หากใครหลายๆคนที่ไม่ได้อยู่และเกี่ยวข้องกับงานด้านสุขภาพคงมีกรอบความคิดถึงสงกรานต์ในแง่มุมของความสุขอย่างที่กล่าวมาข้างต้นค่ะ  น้องน่ารักทุกคนสุดท้ายเมื่อแสดงจบยังมาบอกอีกว่าถ้ามีปีหน้าอีกเขาจะมาแสดงให้อีก ขอบใจทุกคนล่วงหน้าค่ะ 

   แม้การแสดงและการซ้อมจะจบไปแต่ดูเหมือนว่าในชีวิตจริงของการทำงานและในความรู้สึกของดิฉันมันเหมือนกับว่าสงครามกำลังจะเริ่มต้น สงครามจริงๆค่ะดิฉันไม่ได้พิมพ์ผิดแม้คำว่าสงกรานต์กับสงครามจะไม่ไกลกันมากตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาประมาณ 2  ปีเกือบ 3 ปีของการทำงานที่แผนกอุบัติเหตุฉุกเฉินของโรงพยาบาลเล็กๆแห่งนี้แหละค่ะภาพที่เห็นจนจะเรียกว่าชินก็คงไม่ใช่ค่ะเพราะทำใจให้ชินไม่ได้เสียทีคือเลือด   กลิ่นแอลกอฮอล์ และจบที่เสียงร้องไห้ปริ่มขาดใจเมื่อคนที่รักเจ็บหนักหรือหากแย่หน่อยคือตายจากไป  ในส่วนของความภูมิใจในงานคิดว่าทุกคนมีเท่ากันทุกคนค่ะเพราะในช่วงวันหยุดยาวเช่นนี้ไม่มีใครได้หยุดหรอกค่ะทุกคนต้องช่วยกันเพื่อพร้อมรับกับสิ่งที่ดิฉันเรียกว่าสงครามเพราะหากเป็นในโรงพยาบาลบุคคลากรในทีมสุขภาพก็ทำสงครามค่ะคือทำสงครามแย่งชิงลมหายใจให้กับผู้ที่เจ็บป่วย   หากเป็นบนท้องถนนภาพการเกิดอุบัติเหตุก็คือภาพของการปะทะกันของยานพาหนะซึ่งส่งผลต่อชีวิต ซึ่งสาเหตุส่วนมากที่ก่อให้เกิดสิ่งต่างๆที่กล่าวข้างต้นคือสุราค่ะ  ดิฉันจึงอยากเชิญชวนค่ะว่าเรามาทำสงครามกับสุรากันเถอะค่ะไม่ใช่ดื่มสุราให้ชนะสุรานะค่ะแต่หันมาช่วยกันรณรงค์ค่ะว่าเมื่อคุณไปทำสงครามกับสุราโดยการดื่มอยากให้คุณรู้ค่ะว่าคุณไม่ควรขับรถเพราะผลกระทบที่เกิดมันก่อให้เกิดสมรภูมิขึ้นในทุกพื้นที่ทั่วประเทศค่ะในการระดมทุกสรรพกำลังเพื่อป้องกันและลดคำๆเดียวจริงๆค่ะในช่วงนี้คืออุบัติเหตุ 

สุดท้ายขอให้ทุกท่านมีความสุขกับเทศกาลที่ดีงามนี้ของไทยค่ะ  ส่วนดิฉันก็คงอยู่ในสมรภูมิด้วยความภูมิใจเหมือนในทุกๆปีที่ผ่านมาค่ะ

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): uncategorized
หมายเลขบันทึก: 23487
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 9
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (9)

สงกรานต์  สงคราม สุรา เข้ามาอ่านแล้วชอบค่ะไม่มีใครให้มุมมองเรื่องการทำงานของพยาบาลได้ดีเท่าพยาบาลค่ะชื่นชมนะค่ะอ่านสนุกปนสาระ อ่านไปแล้วยิ้มไปด้วยค่ะเพราะคิดว่าพยาบาลหลายคนคงอยู่ในสภาวะเดียวกัน  อ่านเรื่องของพยาบาลโดยพยาบาลแล้วรุ้สึกใช่ค่ะ  คุณน่าจะเป็นคนที่ใส่ใจรายละเอียดด้วยนะค่ะจึงมีมุมมองอย่างที่นำเสนอ เห็นด้วยกับสิ่งที่คุณเขียนนะค่ะและช่วงสงการนต์ดิฉันก็คงอยู่ในสมรภูมิเช่นกันเอาใจช่วยทุกคนให้มีพลังและแรงใจในการทำงานในสมรภูมิแห่งการช่วยเหลืออย่างเต็มที่ค่ะ
พี่อ่านทุกบันทึกที่ทิพเขียน พี่เห็นทุกอย่างที่ทิพทำ ดีใจที่ได้รู้จักกับทิพและดีใจที่ได้เป็นพี่ของทิพ แน่ใจว่าช่วงนี้เหนื่อยและเครียดหากปีนี้ไม่ได้ปีหน้ายังมีนะเชื่อมั่นว่าทิพทำได้  ภูมิใจที่ทิพเชื่อมั่นเสมอกับความเป็นพยาบาลของทิพ แม้จะบอกพี่เสมอว่าทิพคือพยาบาลที่ train to be nurse ไม่ใช่ born to be nurse กำลังใจพี่มีให้เสมอและตลอดไปด้วยค่ะ ช่วงนี้เราอยู่ในสมรภูมิเช่นเดียวกันแข่งกันทำความดีนะค่ะ  พยาบาลเป็นเพื่อนในวิชาชีพที่น่ารักค่ะและเป็นตัวจักรสำคัญที่จะขับเคลื่อนให้ระบบการดูแลเดินไปได้ค่ะ
ขอขอบคุณ คุณทิพวรรณ์ โสภาวรรณกุล ที่ให้ความกรุณาเข้าร่วมกับ ชุมชน: ศูนย์รวมความรู้องค์กรพัฒนาเอกชน
ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ และขอเชิญชวนเข้าเยี่ยมบล็อกนางฟ้าสีขาวด้วยค่ะ
เรียน อ.แต๋งค่ะ ขอบพระคุณสำหรับกำลังใจ หนูไม่แน่ใจว่าจะไปที่  บล๊อกนางฟ้าสีขาวอย่างไรค่ะยินดีที่จะมีเครือข่ายเพื่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ค่ะ สวัสดีปีใหม่ไทยและสนุกกับสงกรานต์ค่ะ
     ยินดีต้อนรับเข้าสู่ชุมชนวิจัยและพัฒนาระบบสาธารณสุข ครับ

เหนื่อยมากไหมครับ เป็นกำลังใจให้นะความเหนื่อยอยู่กับเราไม่นานหรอกเพราะเรารู้ว่าสิ่งที่ได้กลับมาคือความสุขใจ เป็นกำลังใจให้เสมอนะครับ

  • เวลาเห็นภาพพยาบาลออกไปรับผู้ป่วยที่ได้รับอุบัติเหตุนอกโรงพยาบาล
  • จำเป็นต้องแต่งชุดพยาบาลไหมคะ  แต่งก็ดีเพราะคนจะได้เห็นว่าพยาบาลทำงานอย่างไร
  • แต่ดูอีกทีก็ดูผมเผ้ารุงรัง อยากให้พยาบาล get smart ทุกเวลาค่ะ

เรียนคุณอุบล

 ส่วนมากที่เห็น(หนูเห็นนะค่ะ) ก็จะเห็นใส่ชุดฟอร์มพยาบาลค่ะเพราะพยาบาลที่ออกรับผู้ป่วยอุบัติเหตุ(หนูขอแสดงความคิดเห้นในส่วนโรงพยาบาล ชุมชนนะค่ะ)ส่วนมากจะเป็นพยาบาลที่ขึ้นเวรอยู่แล้วแต่จะมีการแบ่งหน้าที่รับผิดชอบกันค่ะว่าใครที่จะมีหน้าที่ออกรับเหตุเมื่อมีการแจ้งเหตุเข้ามา เพราะแม้แม้จะมีการให้พยาบาลส่วนมากเข้ารับการอบรม paramedic nurse แล้วก็ไม่ได้มีการแยกส่วนกันเด็ดขาดค่ะ  ดังนั้นจึงขออนุญาติตอบในส่วนที่เห็นค่ะว่าหนูเห็นด้วยที่จะเห็นสวมใส่ชุดฟอร์มเรียบร้อยในบริบทที่สามารถทำและพร้อมเช่นในลักษณะการขึ้นเวรเพื่อทำงานค่ะ แต่หากเป้นบริบทอื่นคงต้องดูอีกทีค่ะ   ขอบพระคุณนะค่ะที่ได้เห็นข้อเสนอแนะและการแสดงความคิดเห็น  หนูเคยเข้าฟังพี่พูดเรื่องการทำหน้าที่ APN ค่ะแต่จำไม่ได้ว่าที่ไหนเป็นกำลังใจและชื่นชมการทำงานค่ะ ขอบคุณค่ะ