สัมมนาสโมสรนิสิตคณะทันตแพทยศาสตร์

  ติดต่อ

  เวลา 8.00 น. ของวันที่8เม.ย.รถบัสมาจอดรอที่หน้าตึกคณะเพื่อพาพวกเราชาวสโมฯทันตะไปที่เขตห้ามล่าสัตว์ถ้ำผา-ท่าพล อ.เนินมะปราง ทีแรกเราก็นึกว่าใกล้ๆ ที่ไหนได้นั่งรถไปครึ่งชม.แล้ว "ยังไม่ถึงอีกเหรอเนี่ย?" เลี้ยวเข้าทางดินแดงมั่ง เลี้ยวเข้าทางคอนกรีตมั่ง จนทิวทัศน์รอบทางเริ่มเปลี่ยนไป สังเกตเห็นได้จากภูเขาหินปูนที่ตั้งตระหง่านอยู่ทั้ง2ข้างทาง รถเริ่มเข้าใกล้ภูเขาหินขึ้นเรื่อยๆจนเรามาถึงที่ซักที   
     ก่อนอื่นขอบอกก่อนว่านี่เป็นครั้งแรกที่ลองมาเขียนblogดู ผิดพลาดยังไงก็แนะนำด้วยนะคะ เริ่มรู้จักblogของที่นี่เพราะได้อาจารย์ต้อม ( ศศลักษณ์ ) แนะนำมาก็ตอนที่สัมมนานั่นแหละ
    เวลา 8.00 น. ของวันที่8เม.ย.รถบัสมาจอดรอที่หน้าตึกคณะเพื่อพาพวกเราชาวสโมฯทันตะไปที่เขตห้ามล่าสัตว์ถ้ำผา-ท่าพล อ.เนินมะปราง ทีแรกเราก็นึกว่าใกล้ๆ ที่ไหนได้นั่งรถไปครึ่งชม.แล้ว "ยังไม่ถึงอีกเหรอเนี่ย?" เลี้ยวเข้าทางดินแดงมั่ง เลี้ยวเข้าทางคอนกรีตมั่ง จนทิวทัศน์รอบทางเริ่มเปลี่ยนไป  สังเกตเห็นได้จากภูเขาหินปูนที่ตั้งตระหง่านอยู่ทั้ง2ข้างทาง รถเริ่มเข้าใกล้ภูเขาหินขึ้นเรื่อยๆจนเรามาถึงที่ซักที
     เราได้นำของเข้าที่พักและเริ่มประชุมกันทันที เริ่มแรกด้วยพี่เอ็ม ประธานสโมฯคนเก่ามาสรุปกิจกรรมที่ทำไปเมื่อปีที่แล้ว และต่อด้วยพี่แจ็ค ประธานคนปัจจุบันที่เล่าถึงกิจกรรมที่จะเกิดขึ้นปีนี้
   
     จากนั้นในช่วงบ่ายเราได้ปั่นจักรยานเที่ยวชมถ้ำผา-ท่าพลกันซะทั่ว  ที่นี่มีถ้ำต่างๆมากมาย เราเริ่มต้นกันที่ซากดึกดำบรรพ์ที่เห็นซากฟอสซิลของสิ่งมีชีวิตในทะเลขนาดเล็ก แถมที่นี่ยังเห็นลิงตัวเล็กตัวน้อยวิ่งกันให้ทั่ว แต่ลิงที่นี่มารยาทดีนะคะ ไม่ก่อกวนเราเลย นั่งมองพวกเราตาปริบๆอยู่บนต้นไม้นั่นเอง
แอบสวยกันหน้าถ้ำ 
แอบสวยกันหน้าถ้ำ
ลิงภูเขา
ลิงภูเขา!!
     ถึงแม้อากาศภายนอกจะอบอ้าวมาก  แต่พอเข้าไปในถ้ำแล้วกลับเย็นสบายอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่ต้องพึ่งแอร์กันเลย
      ถ้ำเรื่อที่มีรูปร่างเหมือนเรื่อแจวคว่ำ เราต้องลุยน้ำเข้าไปดู(เลอะหน่อยนะถ้ำนี้) ถ้ำผาแดงที่มีค้างคาวอยู่มากมาย เข้าไปกินขี้ค้างคาวก็ฉุนเตะจมูกมาเชียว พี่ที่นำทางเราไปบอกว่าถ้าอากาศหนาวๆจะเห็นมากกว่านี้อีกนับ3ล้านตัวได้  ถ้ำผาฝ่ามือแดงที่ต้องปั่นจักรยานขึ้นภูเขาแถมต้องเดินขึ้นไปอีก  ถึงจะเหนื่อยหน่อยแต่ก็คุ้มเพราะที่นี่เป็นจุดชมวิวที่สวยมากเลย
ระวัง!!หินด้วยน้า
     ถ้ำสุดท้ายที่เราไปกันคือ ถ้ำนเรศวร แค่เห็นทางเข้าไปก็คิดหนักแล้วเพราะทางเดินแคบกว่าถ้ำอื่นๆอย่างชัดเจนได้แต่เดินเรียงเดี่ยวเข้าไปเท่านั้น  แถมจะเข้าไปได้ต้องหมอบคลานทำความเคารพพระนเรศรเสียก่อน  ช่องทางเข้าที่แคบและเตี้ยมากทำให้เราต้องหมอบคลานเข้าไป แถมดินบริเวณนั้นก็แฉะจนเลอะไปตามๆกัน  จนมาถึงภายในบริเวณถ้ำ ที่เรียกว่าถ้ำนเรศวรเพราะมีหินงอกหินย้อยมาบรรจบกันกลายเป็นรูปของหมวกพระนเศวรที่เรารู้จักกันในนามของ  "พระมาลาเบี่ยง" นอกจากนี้เดินเข้าไปลึกอีกจะเห็นหินที่มีรูปร่างคล้ายแรด (แต่มีเพื่อนเราบอกว่าเหมือนหมี  เอาไงดีเนี่ย ) ขากลับออกจากถ้ำพี่ที่พาเราไปได้ชี้ให้ดูแมงมุมถ้ำซึ่งรูปร่างต่างจากแมงมุมที่เราเห็นๆอย่างน่าตกใจ  แมงมุมอะไรตัวดำสนิทแถมมีขามากกว่าแมงมุมบ้านเราซะอีก  ที่สำคัญขนาดตัวที่เท่าๆกันฝ่ามือทำเราขนลุกไปตามๆกัน มองต่ำจากแมงมุมเสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นทันที  งูขนาดย่อมๆกะลังเลื้อยอยู่ตรงนั้น  ไอ้เราก็ไม่รู้หรอกว่างูมันมีพิษเหรอเปล่ารู้แต่ว่าขากลับออกกันไปซะไว 555
      พี่ที่พาเราเที่ยวชมอยากฝากบอกนักท่องเที่ยวทุกคนด้วยว่าอย่าเอามือไปจับหินยอกหินย้อยเด็ดขาด เพราะว่าไขมันจากมือของเราจะไปขัดขวางการสะสมแร่ธาตุ  ทำให้มันไม่งอกต่อไป 
ยืนฟัง
ตั้งใจฟังกันใหญ่
      จากนั้นเราก็พักเหนื่อยกันหน่อยแล้วเริ่มประชุมต่อในช่วงหัวค่ำถึงรายละเอียดของโครงการต่างๆ  ไม่ว่าจะเป็น โครงการเชียร์  ไหว้ครู  ค่ายอาสาสานฝัน DF ฯลฯ หลายๆปัญหาที่เกิดขึ้นในปีที่แล้ว   รวมถึงความคิดเห็นต่างๆ  ได้นำมาซึ่งการพัฒนาเพื่อโครงการในปีนี้ต่อไป  รวมถึงโครงการใหม่ๆที่จะเกิดขึ้นอีก   ก็ต้องคอยดูกันว่าจะเป็นอย่างไร
      ช่วงแรกของการประชุมไฟกะลังลุกโชนเต็มที่ brainstrom พัดหมุนรุนแรง จนนาฬิกาบอกเวลาของวันใหม่ พายุกลายเป็นลมพัดเอื่อยๆ แต่งานก็ยังเดินต่อไป....ตี1แล้วน้า.....ตี2แล้วอ่ะ...zzz...เผลอหลับไปโทดที อ่ะต่อๆๆๆ  จนพี่แจ็คบอกว่า"อืม วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะครับ  พรุ่งนี้ว่ากันใหม่" ดั่งเสียงสวรรค์ไปละน้า  ไม่ไหวแล้ว หัวถึงหมอนก็หลับทันที แต่พี่แจ็ค รองทั้ง3 - พี่เอ็ม หนุ่ม ศิษฏ์ และปุ้ยเหรัญญฺก (เจ้าหญิงแห่งSEVENA) ยังไม่หมดไฟแค่นั้น ยังต้องคุยกันต่อจนตี3กว่าๆ สู้กันต่อไป....
     เช้าวันรุ่งขึ้นหบังจากที่หลับไปสนิทเราตื่นขึ้นพร้อมกับกลิ่นข้าวต้มหอม พร้อมกับเสียงของพี่เก๋ที่ปลุกให้ตื่น (เช้าแล้วเหรอ  ขอนอนต่อได้ไหม...) แต่ก็ไม่ได้ เพราะเช้านี้เราก็มีประชุมต่ออีกแล้ว เป็นการเพิ่มเติมสิ่งที่ยังตกค้างจากเมื่อวานจนจบด้วยความในใจจากทุกๆคนที่นี่
    การมาสัมมนาครั้งนี้ให้อะไรเราหลายๆอย่างที่ไม่สามารถหาได้เพียงในชั้นเรียนเท่านั้น  รวมถึงธรรมชาติของที่นี่ก็สวยงามจนไม่อยากกลับเลยที่เดียว  แต่ยังไงๆรถก็มารับพวกเราที่พร้อมจะหอบหิ้วประสบการณ์ครั้งนี้กลับไปพัฒนาตนเองต่อไป ลาก่อนนะถ้ำฝา-ท่าพล แล้วเราจะกลับมาใหม่บ๊าย บาย
    ธรรมชาติอันงดงาม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 23485, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 5, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #uncategorized

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (5)

Tom_Nu
IP: xxx.155.14.4
เขียนเมื่อ 
  • ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ครับ
  • น่าเสียดายที่ไม่ได้ไปด้วย เห็นบอกว่า Unseen กันจริงๆ
  • ไม่รู้เหมือนกันว่า แมงมุมตัวใหญ่ๆ นั้นมันคือ บึ้ง รึป่าว
  • จะคอยติดตาม ตอนต่อไปนะครับ
tompor
IP: xxx.19.231.4
เขียนเมื่อ 

    ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่นะคะ

   ดีใจมากๆเลยตอนที่เห็น blog นี้ เย้!!!!! พี่มั่นใจว่าพวกน้องๆทุกคนจะสามารถถ่ายทอดสิ่งดีๆให้คนอื่นได้รับรู้ได้

   เริ่มต้นได้ดีแล้วนะ สำนวนที่เขียนเข้าใจง่ายอ่านแล้วสนุก พยายามต่อไปนะจ๊ะ พี่จะคอยเป็นกำลังให้  สู้ๆสู้ตาย :)

Je Sa U Ner
IP: xxx.28.21.4
เขียนเมื่อ 

นทพ. ที่นี่เก่งไม่เบาเลยทีเดียวนะเนี่ย ซูฮกๆ

เอ! ว่าแต่ภาพที่ 2 นี่ไม่แน่ใจว่าเป็นลิงภูเขา หรือคิงคองกันแน่ เพราะตัวใหญ่เหลือเกิน 555

MeMiKo
IP: xxx.155.1.246
เขียนเมื่อ 
ขอบคุณทุกความคิดเห็นเลยนะคะ เพิ่งเขียนเป็นครั้งแรก ยังไงๆก็ฝากติชม และคำแนะนำ เพราะไม่รู้เหมือนกันว่าทำยังไง เดาๆเอาเองน่ะคะ แล้วถ้ามีเรื่องงอะไรดีๆอีกจะนำมาฝากกันนะคะ ขอบคุณค่ะ
P' dent ปี 6
IP: xxx.47.247.116
เขียนเมื่อ 

สวัสดีคะ.....    เขียนแล้วอ่านสนุกมากเลยนะคะ  มั่นใจเข้าไว้

           พี่เคยไปออกค่ายทันตะอาสาฯที่รร.บ้านผารังหมี ( ครูที่รร.ต้องขอร้องให้หยุดทาสีคิดเอาละกันนะว่าทาสวยแค่ไหน.) ได้พักที่เขตห้ามล่าสัตว์ถ้ำผา-ท่าพลเหมือนกันอากาศดีจริงๆ     ลองมองขึ้นตามหน้าผาที่อยู่ข้างที่พักสิ เหมือนจะล้มลงมาเลยหล่ะ ( จริงๆนะ แต่ตกลงว่ามันไม่ล้ม ฮึ ฮึ ...) แนะนำให้ไปดูค้างคาวบินออกจากถ้ำเป็นล้านตัวเลยนะ ( เพื่อนบอกมา แฮะๆ เขียนเหมือนไปดูมาเอง )

 อยากรู้จังว่าปีนี้มีกิจกรรมอะไรให้ร่วมทำบ้างเขียนบอกบ้างนะจ๊ะ

ปล. June เหมือนบาบูนมากเลย , Jack หนีเที่ยวอีกแล้วนะ