แม่จ๋าแม่แม่จ๋าแม่อยู่ใหน
แม่รู้ไหมว่าใจลูกเฝ้าถามหา
แม่ไปใหนทำไมไม่กลับมา
รู้ไหมว่าลูกนี้น้ำตานอง
แต่ก่อนนี้มีแม่เฝ้าฟูมฟัก
แม่นี้รักลูกน้อยไม่เป็นสอง
คอยชี้แนะลูกเอ๋ยจงตริตรอง
อย่าลำพองยโสในดุนยา
อันที่จริงสรรพสิ่งที่เราเห็น
ใช่จะเป็นขึ้นเองเช่นเขาว่า
จะเป็นไปได้หรือหมู่ดารา
อยู่อยู่มาก่อเกิดกำเนิดเอง
คำของแม่แต่เก่าก่อนที่สอนสั่ง
ยังคงฝังใจอยู่ดังบทเพลง
ฟังเสนาะเพราะพริ้งแม่บรรเลง
จงยำเกรงผู้สร้างฟ้าและดิน
แม่ย้ำนักย้ำหนาจงจำจด
อย่าเคารพนบนอกอื่นใดสิ้น
อย่าได้หลงเชื่อมารเปื้อนราคิน
อย่าถวิลจดจ่อที่ล่อลวง
นมาซเถิดลูกรักอย่าได้ขาด
อย่าได้พลาดห้าเวลาจงแหนหวง
อันความดีที่ควรจงตักตวง
คำบัญชาทั้งปวงจงทำตาม


มาบัดนี้ไม่มีแล้วถ้อยคำแม่
เพราะยิวแท้ทำลายแล้วล้างผลาญ
ทั้งบ้านช่องห้องหอก็แหลกลาญ
มันยังหยามฆ่าแม่จนตายไป

พ่อสำนึกถึงภัยที่กรายกล้ำ
พ่อจึงย่ำเข้าสู่สงครามใหญ่
หมายต่อสู้ศัตรูที่เกรียงไกร
เหตุใดหนอพ่อไปไม่กลับมา
แม่ก็จากลูกไปไม่หวนกลับ
ซ้ำพ่อลับหายไปไม่เห็นหน้า
โอ้ ชีวิตลูกน้อยอนิจจา
เจ้ายิวบ้าจงพินาศจากโลกา

ถ้าวันนี้ยังมีชีวิตอยู่
จะขอสู้ยิวพาลอย่างแข็งกล้า
จะไม่ขออยู่ร่วมพสุธา
แม้ชีวาจะสิ้นก็สิ้นไป
อ.อาลัม



ต้นกลอนเศร้า กลางกลอนเหงา ปลายกลอนมีพลัง
งามคุณค่าเสียยิ่ง
แต่งได้กินใจมากเลยค่ะ..
เก่งจังค่ะอ.อาลัม..
แวะมาสวัสดีค่ะ..อาจารย์และครอบครัวสบายดีนะคะ..^^
สวัสดีครับ คุณครูแอ๊ว ดีใจจังเลยครับที่ คุณครูแอ๊ว แวะมาเยี่ยม หวังใจว่า คุณครูแอ๊ว สบายดีเช่นกันครับ
เศร้าจริงๆครับอาจารย์
แต่ผมไม่เคยลืมคิดที่จะช่วยพวกเขาเหล่านั้นเลย
แต่มันทำไม่ได้ครับ
นอกเสียจากคอยอ่านดูอาอฺกูนูตนาซีละห์หลังละหมาดก็เท่านั้นเอง สำหรับบ่าวที่อ่อนแออย่างผม
สวัสดีครับ อ.อาลัม
สวัสดีค่ะ อ.อาลัม
กลอนเศร้า จังเลยค่ะ
เห็นภาพแล้วสะเทือนใจ
สวัสดีครับท่านเกษตรยะลา