วันนี้เปิด E-mail ของ Gmail พบว่า จดหมายฉบับหนึ่ง เป็นคำอวยพรปีใหม่จากพระคุณเจ้า ปัจจุบันท่านพำนักอยู่ที่อเมริกา เดิมทีคือพระเพื่อน ซึ่งผมแอบชื่นชมอยู่ในใจถึงความมักน้อยสันโดษ สมถะ และความเรียบง่าย ท่านเป็นที่รักของเพื่อนทุกคน หลังจากท่านผ่านการอบรมพระธรรมทูตเรียบร้อย จึงเดินทางไปอยู่อเมริกา ก่อนนั้นท่านเคยมาเยี่ยมผมที่ทำงานครั้งหนึ่ง แต่ผมไม่มีโอกาสถวายเพลท่าน คงได้เพียงน้ำดื่มแก้กระหาย ทุกวันนี้ยังคงระลึกถึงอยู่เสมอ แน่นอนว่า สิ่งใดที่เราเคยประทับใจ สิ่งนั้นย่อมอยู่กับเราไม่เสื่อมคลาย ท่านอวยพรให้ผมมีใจผ่องแผ้ว คลาดแคล้วโรคภัยไข้เจ็บ มีเงินใช้ มีวิชาความรู้ มีความดี มีพระธรรมนำใจ ได้พบเจอแต่คนดีๆ มีความเบิกบานตลอดไป

  ผมต้องรับพรนี้ไว้ และจะพยายามทำตามพรนั้นเท่าที่จะทำได้ และตอบท่านไปว่า

ริ้วผ้าเหลือง เรืองรอง ผ่องอำไพ
สบัดพริ้ว แกว่งไกว รมณีย์
ใจพระคุณ-เจ้าจง สุขสดศรี
สงบเสงี่ยมเยี่ยมดีใต้ร่มเงา
ธรรมโอช รสฉ่ำ กว่ารสใด
ขอจงอิ่มเอมใจกว่าใครเขา
แผ่พระธรรมเพื่อโลกโรครุมเร้า
มนุษย์พ้นโง่เขลานั่นแหละดี
เยี่ยงพระป่าดีกว่าอย่างพระเมือง
ปฏิบัติธรรมรุ่งเรืองตามแบบที่
พุทธองค์ประกาศก้องธรรมวาที
เพื่ออิสระเสรีโลกอุดม
ขอพระคุณ-เจ้าจง บรรลุผล
ที่ตั้งจิตคิดดลบรมสม
เป็นนาบุญเปี่ยมล้นคนชื่นชม
เจริญธรรมใต้ร่มกาสาว์เทอญฯ

ผมหวังว่า ท่านยังคง ขมนียํ ภนฺเต ในวิถีอันประเสริฐนั้นอยู่