ผมลองตั้งคำถามเพื่อหาคำตอบที่ใคร ๆ หลายคนตอบได้แล้ว

ทุก ๆ วันหยุดยาว หรือ ทุกช่วงเทศกาลสำคัญที่มีประเพณีต่าง ๆ ที่ ททท.โหมประชาสัมพันธ์ ทำให้เกิดแรงดึงดูดที่หลาย ๆ คนที่ยังไม่ได้สัมผัส "มนต์เมืองเหนือ" อยากมาสัมผัสให้ได้สักครั้งในชีวิต

ผมคงทำมาหากินที่นี่ จนกลายเป็นคนที่นี่โดยปริยาย แค่ผมพูด "คำเมือง" บ่จ้าง เท่านั้นแหละ

ทุก ๆ วันศุกร์ ถึงแม้ไม่ใช่เทศกาล เวลาขี่รถไปตามท้องถนน ในเวียง นอกเวียง สังเกตได้ว่า มีแต่รถยนต์ทะเบียนต่างจังหวัดทั้งนั้น (ต่างจังหวัด คือ ไม่ใช่ทะเบียนเชียงใหม่)

คาดเดาได้ว่า เค้ามาท่องเที่ยว เขียนโครงการมาสัมมนาที่นี่ หรือเข้ามาธุระในเมืองใหญ่ ฯลฯ สารพัดสาเหตุ

ข้อสังเกตอีกอย่างว่าใช่รถคนเชียงใหม่ไหม คือ เวลาจอดรถตามตลาด หรือ กาดต่าง ๆ คนต่างจังหวัดพวกนี้จะเอานิสัยที่บ้านตัวเองมาใช้ โดยการจอดรถซ้อนคันเล่น รถจึงติดมหาศาล อันเป็นการนำมาซึ่งการบริภาษถึงญาติพี่น้องของรถคันนี้ไปโดยปริยาย

หรือ ขับรถช้า ๆ เพราะหาทางไปไม่ถูก หลง ๆ งง ๆ สาเหตุนี้ถือเป็นเรื่องปกติ เพราะขนาดคนอยู่เชียงใหม่มานานยังหลงทางเลย ตรอก ซอก ซอย มันเยอะ แถมถนนบางสายดันทะลึ่งเป็น ONE WAY เสียอีก (แล้วตูจะออกทางไหนหว่า) อันทำให้มีข้อควรระวังว่า อย่าขับรถตามรถต่างจังหวัดเหล่านี้ เพราะมันจะเบรค หรือ เปลี่ยนเลนเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เดี๋ยวจะเฉี่ยวชนรถเราเปล่า ๆ

แน่นอนการที่รถทะลักเข้ามาในเวียงเชียงใหม่ ทำให้รถติดไปทุกสาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเส้นทางท่องเที่ยวหลัก ที่ชอบมีใคร ๆ บอกว่า ไม่มาที่นี่แล้ว ยังไม่ถึงเชียงใหม่ (ใครเป็นพูดหว่า ททท.หรือเปล่า ยอมรับมาซะดี ๆ)

จำลองตัวเองเป็นคนไม่เคยมาเชียงใหม่หน่อยสิ แล้วคิดว่า "ถ้าเป็นเรา เราอยากจะไปไหนกันหนา"

นมัสการวัดพระธาตุดอยสุเทพฯ ... สัญลักษณ์คู่บ้านคู่เมือง ใช้เส้นทางถนนห้วยแก้ว - ดอยสุเทพฯ - ดอยปุย (หน้ามอชอนั่นเอง)

เส้นทางนี้ผ่านสวนสัตว์เชียงใหม่ที่มีหมีแพนด้าแลกเปลี่ยนอยู่ 2 ตัว ไม่ยอมมีลูกกันสักที

ผ่านอนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย ที่คนที่นี่จะทราบว่า ใครที่มาเป็นคู่ อย่ามานมัสการท่านเป็นคู่ มิฉะนั้น จะมีอันเลิกราอันไป (เค้าเชื่อกันอย่างนั้น คุณไม่เชื่อ ก็เชิญตามสบาย)

ผ่านน้ำตามณฑาธาร ทางขวามือนั่นแหละ ขับรถเข้าไปอีก น้ำตกมี 5 - 6 ชั้นโน้น แต่เอาแค่ 3 ชั้น พอแล้ว บรรยากาศดีครับ ชอบมีเด็ก ๆ ข้างล่างมาจู้จี้กัน แบบว่าคลิปหลุดครับ อิ อิ

ถึงจุดชมวิวก่อนทางขึ้นวัด ก็แวะจอดถ่ายรูปเมืองเชียงใหม่ในมุม WIDE กัน แบบ PANORAMA ก็ได้

วัดพระธาตุดอยสุเทพฯ ... ไหว้พระ ไหว้พระธาตุ เคาะระฆัง มีระเบียงชมวิว ฯลฯ

เลยไปก็เป็นพระตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศน์ ... ที่ประทับของในหลวง ณ ฤดูหนาว กุหลาบดอกใหญ่มาก อากาศเย็นตลอดปี

เส้นทางลำบากมากขึ้น รถยนต์ต้องขับดี ๆ แล้วจะไปถึง หมู่บ้านแม้วดอยปุย ... หลายคนเข้าใจผิด คิดว่า แม้ว หรือ ม้ง เค้าอยู่กันที่นี่จริง ๆ มันเป็นแค่ SHOW ROOM รับนักท่องเที่ยวครับ เค้าอยู่กันจริง ๆ โน้น ขึ้นไปอีกทางหมู่บ้านแม้วขุนช่างเคี่ยน ไม่มีไฟฟ้าใช้ ครับ

ถ้าไม่ลงมาที่หมู่บ้านแม้วดอยปุย ก็ให้ขึ้นไปอีก จะพบจุดชมวิวมองลงมาเห็นหมู่บ้านแม้วดอยปุยทางซ้ายมือของถนน ผมเคยมานอนดู "ฝนดาวตก" เลโอนิคส์ที่นี่ ชัดแจ๋ว ครับ

ถนนเริ่มแย่ลง พังเป็นระยะ แคบ ไม่เหมาะกับรถเก่า ๆ มีเจดีย์เก่า ๆ อยู่ทางขวามือ ไม่ทราบว่าใครมาสร้างไว้สมัยใด แล้วจะถึงปากทางขึ้นดอยปุย ดอยที่สูงเป็นอันดับ 5 ของประเทศไทย (ทราบหรือเปล่าครับ) ตรงนี้ ถ้าเจ้าหน้าที่อยู่ก็อาจจะต้องจอดรถแล้วเดินขึ้น ถ้าไม่อยู่ ก็เอารถขึ้นได้แต่อันตรายครับ ถนนลื่นมาก

ยอดดอยปุย มีแค่ป้ายปักไว้ บอกระดับความสูง แล้วห้ามนึกว่า มันเป็นยอด แล้วรอบ ๆ เห็นวิวหมด ไม่ใช่เลยครับ เป็นยอดที่มีต้นไม้ปกคลุมรอบ ๆ ไม่เห็นอะไรเลย นอกจากป้าย

ถ้าจะเลยไปอีก ผมแนะนำควรเป็นรถเครื่อง รถจักรยานครับ แต่คุณเห็นมีรถกระบะเก่า ๆ เข้าไป ให้สันนิษฐานว่า ไม่ใช่คนพื้นราบแน่ ๆ ล่ะ เป็นชาวแม้วขุนช่างเคี่ยน เค้าชำนาญ

ทางที่ไปคือทาง DOWN HILLS ของจักรยานวิบาก ครับ ถนนเป็นเหมือนทางน้ำตก มีน้ำไหลเซาะถนนดินพังหมด หาก DOWN HILLS สำเร็จมันจะลงไปโผล่อีกฟากของดอยปุยครับ คือ บริเวณอ่างเก็บน้ำ "ห้วยตึงเฒ่า"

 

เล่ากันไม่หวาดไม่ไหว สงสัยมีต่อภาคสอง ครับ

ตกลง "เชียงใหม่" มีอะไรน่าหลงใหลนักหรือ ? นี่ โอ้ แม่เจ้า

วันหลังมาเล่าให้ฟังต่อครับ ตามสายตาคนอยู่ที่นี่

ขอบคุณครับ :)

 

เริ่มหาเรื่องพิสูจน์ที่บันทึก สองล้อเก่า ๆ ตลุยตามรอย ดอยสุเทพ-ปุย สู่ ดินแดน Highland ... นางพญาเสือโคร่ง :)