"ไปล่องกก" โดย ธ.ส. เกษมสันต์

(เขียนและพิมพ์เผยแพร่เมื่อปี พ.ศ. 2513)

บทที่ 1 ต่อค่ะ

     4. การกิน ในครั้งก่อน ๆ เขาจัดอาหารส่วนกลางไปและคิดค่าอาหารไว้ด้วย แต่ในครั้งนี้เขาให้ต่างหมู่ต่างจัดอาหารไปเอง จะได้ถูกอัธยาศัยของแต่ละบุคคลซึ่งไม่เหมือนกัน อาหารสดอาจนำไปได้เพราะเขามีน้ำแข็งใส่กระสอบใหญ่ไปให้ใช้อย่างพอเพียง ส่วนใหญ่ใช้อาหารแห้งหรือประกอบสำเร็จรูปไป แล้วไปหุงด้วยเตาอั้งโล่ซึ่งซื้อไปใช้ทีเดียวทิ้ง หรือจะหิ้วเตาแก๊สถังเล็กๆ ไปก็สะดวกดี นอกจากนั้นฝ่ายบริการคือพรรคพวกทางอำเภอและตำรวจยังจัดเรือบริการนำสิ่งที่ขาดเหลือมาให้หรือเอาไปหากต้องการ   แล้วอำนวยความสะดวกต่าง ๆ รวมทั้งการจัดการจอดแพและออกแพ ช่วยอำนวยการล่องอยู่ข้างแก่งสำคัญๆ ซึ่งมีอันตรายบ้าง ช่วยปั่นไฟฟ้าต่อสายมาให้ใช้ในยามค่ำคืน และอยู่เวรยามให้ตลอดทั้งคืนอีกด้วย

        สำหรับน้ำดื่มควรนำใส่ถังพลาสติกใหญ่ ๆ ไปจากบ้านให้เพียงพอ  ส่วนน้ำใช้เขาจะขุดบ่อทรายที่ใกล้ชายน้ำ  เมื่อน้ำซึมเข้ามาจะใสสะอาดพอใช้ได้ หากจำเป็นจะต้องดื่มก็ต้องต้มเสียก่อน

     5. การขับถ่าย ถ้าเป็นชนิดหนักใช้ระบบ "ไปป่า" เวลาแพจอดเป็นสำคัญ ส่วนวิธีการคงสุดแล้วแต่ละบุคคลไม่เหมือนกัน  วิธีขุดหลุมทรายถ่ายแล้วกลบดูจะเป็นวิธีที่แพทย์แนะนำ  แต่ว่าอย่าไปขุดใกล้บ่อทรายที่เขาเอาน้ำใช้เป็นอันขาด  สำหรับคนที่ไม่ชอบ "ไปป่า" เพราะเกรงจะไปเหยียบเอา "ของป่า" เข้า ก็ให้ใช้ส้วมท้ายแพถ่ายลงน้ำไปเลย ในขณะที่แพกำลังล่องเท่านั้น ห้ามใช้เด็ดขาดขณะแพจอดเพราะว่าจะมีผู้คนลงเล่นน้ำกันอย่างมากมาย และบ้างก็ใช้น้ำล้างชามที่ข้างแพ  การขับถ่ายขณะอยู่ในแพนั้นมักทำต่อเมื่อจำเป็น และมักจะเป็นชนิดเบา  เพราะว่าถ้าเป็นการถ่ายหนัก บางทีจะพบว่าผลพลอยเสียของอาหารท่านอาจจะลอยเด๋อด๋านำหน้าแพต่าง ๆ ไปไม่สู้เข้าทีนัก นอกจากแพจะล่องไปในบริเวณที่มีปลาซิวชุกชุม ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

โอ๋ย ขำ จิ้มพิมพ์ต่อไม่ไหวขอพักก่อนนะคะ

ตอนหน้าว่าด้วยเรื่อง เวลาของการล่องแก่ง และเงินที่ต้องใช้ นะคะ