หลังจากที่มีโอกาสได้เป็นกรรมกรมากว่า 4 เดือน วันนี้เราได้ก้าวมาสู่งานหนึ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะได้ทำมาเลยในชีวิตคือ "สัปเหร่อ..."

"สัปเหร่อ" งาน อาชีพที่ดูเหมือนน่ากลัวและบางคนอาจจะรังเกียจ วันนี้เรามีโอกาสได้เข้าใกล้ ได้ทำ ได้สัมผัส

กว่าสี่เดือนที่เราได้ลงแรง ลงใจ ลงไม้ ลงมือ ยก ประกอบ สร้าง

อิฐทุกก้อน ทรายทุกเม็ด หินทุกกอง รวมกันขึ้นมาเป็นบ้านหลังสุดท้ายนี้

เมื่อบ้านพร้อมใช้ จึงได้เปิดรับผู้ที่เข้ามาอยู่อาศัย และเราเองในฐานะคนรับใช้ก็ต้องดูแลผู้ที่เข้ามาอยู่เข้ามาอาศัยให้อยู่ได้ อยู่ดี

ไฟที่ร้อนจากเตาเผานั้นยังไม่ร้อนเท่ากับไฟใน "นรก" เป็นความรู้สึกที่เตือนใจได้เสมอเมื่อกายได้สัมผัสกับความร้อน

ชีวิตที่เกิดมาแล้วยังไม่ได้ทำความดี ความร้อนในชีวิตนี้ยังไม่เทียมเท่ากับความร้อนเมื่อครั้นเราสิ้นชีวี หรือทอดทิ้งร่างกายจากโลกใบนี้ไป

ถ้าหากชีวิตอุดมด้วยความประเสริฐ พริ้งเพริดไปด้วยความดี บ้านสุดท้ายหลังนี้ยินดีต้อนรับให้บริการ

สัปเหร่อน้อย หน้าใหม่ ที่ได้สัมผัสงานเป็นครั้งแรก เป็นสัปเหร่อที่ใช้คนสอนคน ใช้ตนสอนใจ ว่าชีวิตนี้โดยไม่ว่าชีวิตใครคงจะต้องพึงต้องอาศัยความตายนี้เป็นจีรัง...