วิกฤตผู้นำ

ได้อ่านบทความเกี่ยวผู้นำที่กำลังอยู่ในภาวะวิกฤต  องค์กรท่านเข้าข่ายหรือเปล่า ?????????

 

วิกฤตผู้นำ

            การศึกษาทางวิชาการเกี่ยวกับเรื่องนี้  ได้กล่าวถึงปัญหาผู้นำว่า  มาจากพื้นฐานชีวิตวัยเด็กที่ถูกสร้างสมขัดเกลามาอย่างไม่สมดุล  ทำให้ผู้นำยึดมั่นอ้างอิงกับบางสิ่งเหนียวแน่นและใช้บรรทัดฐานในการแก้ไขปัญหาหรือการทำงาน

            รูปแบบความผิดพลาดไม่สมดุลของผู้นำที่พอจะนพมากล่าวให้เห็นเป็นตัวอย่างคือ

            1.  ผู้นำที่มุ่งรักองค์กร  (Organization centered)  หรือไม่ต่างกับการรักชาติในกรณีประเทศผู้นำแบบนี้จะพิทักษ์รักษาประโยชน์องค์กรเป็นหลัก  จนบางครั้งเสียสละทำงานให้ลืมนึกถึงตัวเอง

            2.  ผู้นำที่มุ่งหาประโยชน์  หรือสนใจแต่ความคิดความต้องการของตนเอง (Self centered)  หรือตามใจตัวเอง  ซึ่งพฤติกรรมจะถือความคิดและผลประโยชน์ส่วนตนของตนเองเป็นสำคัญ  นิสัยจะเห็นแก่ตัว  ดื้อด้าน  ไม่ยอมเสียสละอะไรให้ใครๆ หรือไม่ให้แม้แต่กับสังคมหรือถิ่นเกิด ซึ่งหากผิดใจ  การทำร้ายองค์กรหรือฝ่ายตรงข้ามจะเกิดขึ้นได้

            3.  ผู้นำที่มุ่งสังคม  (Social centered)  คือผู้นำที่ถือประโยชน์สังคมส่วนรวมเป็นใหญ่เหนือกว่าผลประโยชน์ส่วนตน ผู้นำแบบนี้พร้อมจะเสียสละให้กับสังคม  จนบางครั้งแม้ต้องเข้าเนื้อหรือพลอยทำให้สมาชิกในองค์กรต้องลำบากก็มี  ผู้นำแบบนี้จะไม่ต่างจากนักบุญและจะเสียสละให้ส่วนรวมจนเกินพอดี  ซึ่งหากเข้าสวมบทบาทต้องรับผิดชอบทำมาค้าขายหรือกำไรแล้ว ก็อาจเสียหายได้ คือทำไม่ได้ตามเป้าและกลับจะขาดทุนหรือขายไม่ได้ เพราะไม่กล้าทำกำไรจากสังคม โดยคิดว่านั่นคือการเอาเปรียบ

4. ผู้นำที่ตกยุค ขาดทั้งความรู้และประสบการณ์ ตามไม่ทันโลก จะเป็นผู้นำที่บริหารโดยอาศัยคำพูดตามตัวกฎหมายหรือสุดแต่กลอนจะพาไป โดยพฤติกรรมจะมีแต่การอาศัยสามัญสำนึกที่เกิดจากความนึกคิดและความจำเก่าๆ ของตัวเองที่ไม่มีการเช็คสอบกับฝ่ายอื่น โดยเป็นผู้นำประเภทศิลปินเดี่ยวเดียวดาย  ขาดเพื่อน  พูดกับใครไม่ได้  โดยมักมีเพื่อนแท้คือ หมาและแมว และจะมีนิสัยไปในสองทางคือ ถ้าเปล่าเปลี่ยวก็จะไปดำน้ำตัวคนเดียว  หรือถ้ากร่างคิดว่าตนเก่ง ก็จะพาลหาเรื่องไปทั่วตามใจและอารมณ์ตนเอง  โดยหลงผิดคิดว่าตัวเองคือเทวดา  ซึ่งผู้นำแบบนี้ความเสี่ยงจะสูงที่สุด  เป็นอันตรายต่อทั้งลูกน้องและองค์กร  สังคม  รวมถึงครอบครัวตัวเอง  สภาพจะไม่ต่างจากคนป่วย

 

            หากที่ไหนมีผู้นำแบบนี้แล้วเข้าไปรับผิดชอบในตำแหน่งสำคัญ ก็ให้ต้องเสียใจกับสมาชิกทั้งหลายของที่นั้นว่ากำลังนั่งเรือไร้หางเสือ ขณะที่กัปตันกำลังเมาเพราะหลงและระแวงเงาตัวเอง 

 

ที่มา  หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ :  ธงชัย  สันติวงษ์