ใต้จัน

ใต้จันทร์บ่มีจัน

ที่ผ่องพรรณผิวเหลืองนวล

กลิ่นหอมระคนชวน

ก็บ่พบหาบ่มี

ไฉนเรานั่งเหงาคอย

ความเลื่อนลอยอยู่ไกลที่

เพียงพึ่งผลิมาลี

เผยอบานบนก้านเบา

เฝ้ามองอยู่ใต้จันทร์

ว่าสักวันคงสิ้นเหงา

จันหอมจะกล่อมเกลา

ให้ดวงจิตสุขเกษม

เรไรระบายเสียง

ใช่ว่าเพียงจะปรีเปรม

รอเจ้ามาเติมเต็ม

ให้สุขสมปรารถนา

โอ้ดวงศศิธร

ที่โคจรบนนภา

ใยเล่าจึงส่องมา

ให้ยลแสงสุนทรี

ฤาเจ้ามายิ้มเยาะ

จะหัวเราะชื่นฤดี

พบจันทร์จันบ่มี

เอ่ยวจีเป็นแสงนวล๚๛

เขียนตอนจันทร์ยิ้ม แต่เสียดายวันนี้ไม่จัทร์ให้ชม

เจอคนชอบบทกวี วันนี้ขอฝากบทกลอนที่แต่งไว้ในบันทึกก่อน ๆ มาฝากค่ะ หากสนใจ แวะไปอ่านบันทึกขอครูตาลนะคะ "บันทึกกลอน บันทึกเพลง" หายยุ่งงานเมื่อไหร่จะแวะเข้ามาอ่านบันทึกต้น ๆ นะคะ ชอบค่ะ ขอแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยคน

บทกลอน :สักคนบนฟ้า

ตะวันลับขอบฟ้าอีกคราแล้ว

ช่อดอกแก้วชูช่อล้อลมหนาว

กลิ่นกรุ่นหอมช่อชูลู่ลมพราว

บางดอกขาวหล่นพรูสู่ดินพลัน

แหงนมองดาวพราวพร่างอยู่กลางฟ้า

มีจันทราแต้มยิ้มอิ่มใจฝัน

ดาวคู่เดือนเป็นเพื่อนฟ้าหลังสายัณห์

ดวงตะวันอยู่เพื่อนฟ้าหลังราตรี

ขอสักคนส่งสู่ใจได้ไหมฟ้า

ขอใครมาปลอบใจใครคนนี้

ขอสักคนที่จริงใจฟ้าช่วยที