หลักธรรมทั่วไปของมหายาน
หลักปัจจยาการ กรรม อัตตาและอนัตตา สืบเนื่องมาจากคนเรามีความทุกข์ยากอันเนื่องมาจากการที่ต้องเวียนว่ายตาเกิด ถ้าหมดความเกิดก็หมดความทุกข์เมื่อนั้น เมื่อมีเกิดก็มีกรรมเป็นเครื่องบันดาลให้เป็นไปแห่งเหตุผล จนกลายเป็นกรรมดี กรรมชั่ว หมุนไปตามหลักไตรลักษณ์ เรียกว่ากรรมจำแนกสัตว์ให้เลว-ดี
ในส่วนอัตตาและอนัตตานั้นมหายานปฏิเสธในความเป็นภาวะจึงก่อเกิดภาวะความเป็นสุญญตา ความจริงแล้วในความหมายของคำว่าสุญญตากับอนัตตานั้นดูจะเป็นหลักเดียวกัน เพราะต่างก็ว่างจากตัวตนที่จะพึงเข้าไปยึดมั่นถือมั่นนั้นเอง
ในลัทธิมหายานนิกายโยคาจารกล่าวถึงสุญญตาว่าไม่ใช่การสูญสนิท เพราะยังมีสิ่งที่เหลืออยู่คือวิญญาณ บางทีเราเรียกนิกายนี้ว่าวิญญาณวาท ความหมายของวิญญาณนี้มีลักษณะเป็น 3 ประการคือ
1 . ปริกัลปิตะ คือ การเห็นแบบลวงตา
2 . ปรตันตระ คือการเห็นโดยอาศัยสิ่งใดสิ่งหนึ่งเข้ามาเปรียบเทียบ
3 . ปริสปันนะ คือการเห็นอย่างรอบรู้โดยแท้จริง
ถ้าจะมองกันในแง่ของความจริงมีสองอย่างนั้น คือสมมุติสัจจะกับปรมัตถะสัจจะแล้ว ความเข้าใจในแง่สุญญตาจึงอยู่ในเส้นทางของปรมัตถะสัจจะเท่านั้นจึงจะเป็นการอธิบายว่า ได้แก่การตรัสรู้ธรรมแล้วก็ว่างจากความสงสัยใด ๆ ทั้งหมดทั้งสิ้นนั้นเอง.
