การไขว่คว้า ดิ้นรน และการเดินทาง

เมื่อวันก่อนได้ดูโทรทัศน์ ของทีวีไทย ทีวีเสรี เป็นสาระคดี เกี่ยวกับคนต่างถิ่นที่เข้ามาหางานทำในเมืองหลวง
มีอยู่ช่วงหนึ่ง ที่แว่บไปเจอพอดี๊ พอดีค่ะ...
...ฟัง และดู อย่างคล้อยตาม และรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ..
(ขออนุญาตยกตัวอย่างมาเขียนนะคะ)
"คนเรา คิดแต่ว่าชีวิต คือการเดินทางเพื่อเสาะหาสิ่งใหม่ และสิ่งที่เจริญ พยายามไขว่คว้าหาแต่สิ่งที่ต้องด้นรน แก่งแย่งกันเสมอ ทั้งๆ ที่ไม่เคยรู้ว่า...สิ่งที่เราพยายามไขว่คว้า ดิ้นรน หามานั้น มัน คือ สิ่งที่อยู่ที่บ้านของเรานั่นเอง นั่นก็คือ ครอบครัว พ่อ แม่ พี่น้อง ..สิ่งเหล่านี้ต่างหากที่ทำให้เรารู้สึกว่า ชีวิตของเรานั้นสมบูรณ์ได้อย่างแท้จริง..แต่เรากลับเดินหนีสิ่งนั้นไป..."
เห็นด้วยอย่างยิ่ง ครอบครัว คือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต
สวัสดีคะพี่มะนาวหวาน
มารายงานตัวเด็กบ้านนอกค่ะ
เห็นด้วยคร๊า ครอบครัวจุดเริ่มต้นเล็กๆ
แต่สำคัญอย่างยิ่ง
จึงไม่อาจเสาะแสวงหา เดินทาง ตามฝัน ได้เต็มที่
เพราะสิ่งที่สำคัญที่สุด คือ พ่อกับแม่
สวัสดียามบ่ายค่ะ...
"ครอบครัว" คือ สิ่งที่จะไม่ทอดทิ้งเรา แม้ยามที่เราไม่เหลืออะไรเลย..
ใช่ครับ อ่านแล้วอยากกลับบ้านจังทั้งที่พึ่งกลับมาได้ไม่กี่วันนี่เองอ่ะ
ครอบครัวเป็นสิ่งที่นำมาซึ่งความอบอุ่นในทุกเวลานะคะ
เราครอบครัวG2Kก็อบอุ่นได้เช่นเดียวกัน
* มาส่งความสุขปีใหม่ค่ะ
ครอบครัวคือสถาบันหลักของสังคม...แต่ขณะนี้โลกาภิวัติทำให้ระบบทุนเข้ามามาครอบงำสังคมไทยให้บริโภค..จนติดกับดักความฟุ่มเฟ้อ..ทะยานอยากตามกระแสกระตุ้นของสื่อต่างๆ...เพื่อนำไปสู่การตลาด..ครอบงำความคิด..ค่านิยม.และสร้างเทรน..รสนิยมใหม่ตามอย่างสังคมตะวันตก..สุดท้ายลืมรากเง้าของตนเอง..การไหล่บ่าของแรงงาน..เพราะระบบเกษตรกรรม..ล่มสลาย..สินค้าเกษตรถูกกดราคาเอารัดเอาเปรียบ...เกษตรกรถูกลดความสำคัญ..ประเทศที่รู้เรื่องเราดีที่สุดถึงไส้ถึงพุงคือ...ประเทศที่อยู่ด้านใต้ประเทศเรา..เป็นเกาะเล็ก..ๆ แต่มีพลานุภาพด้านสื่อสารเทคโนโลบยี..และทรัพยากรบุคคลที่เตรียมตัวไว้...บริหารทุนมนุษย์ในภูมิภาคนี้ในอนาคต..นี่คือความจริงที่ได้รับมาจาก..สถาบันพระปกกล้าฯ..หลักสูตรฯธรรมาภิบาลสำหรับนักบริหาร กศน. รุ่นที่ 3
สวสดีเช้าวันพฤหัสบดีค่ะ..
ขอพรนั้นจงย้อนกลับไปให้ท่านและครอบครัวด้วยเทอญ...
ขอบพระคุณทุกท่าน