
นอกจากทุ่งสักอาศรมและครูกานท์จะเปิดโรงเรียนกวีทุ่งสักอาศรม ที่อู่ทอง สุพรรณบุรี จัดกิจกรรมโครงการค่ายเป็นวิทยาทาน [ไม่เก็บค่าลงทะเบียนและค่าใช้จ่ายใดๆ] แก่เยาวชนผู้สนใจเป็นเวลา ๑ เดือนเต็ม [ของเดือนเมษายน ทุกปี] แล้ว โอกาสนี้ยังได้เปิดโรงเรียนกวีออนไลน์ขึ้น ณ เว็บบล็อกแห่งนี้อีกด้วย โดยมีจุดประสงค์ให้ผู้สนใจใฝ่เรียนรู้ที่ไม่มีโอกาสไปร่วมเรียนรู้ที่ศูนย์เรียนรู้ทุ่งสักอาศรม ได้มีพื้นที่ของการเรียนรู้ได้อีกช่องทางหนึ่ง
ดังนั้น บล็อกนี้จึงเป็นเวทีแห่งการเรียนรู้เพื่อผู้สนใจการเขียนกาพย์กลอนทั่วไป
ไม่ว่าคุณจะเป็นครู
หรือเธอจะเป็นนักเรียนนักศึกษา
หรือใครและใคร
ที่เปี่ยมพลังแห่งการเรียนรู้ ฝึก ปฏิบัติ...
มุมหนึ่งของโลกออนไลน์...ตรงนี้
ทุ่งสักอาศรม และ ครูกานท์ [ศิวกานท์ ปทุมสูติ]
พร้อมเปิดประตูต้อนรับ...
...
กติกาง่ายๆ ดังนี้ครับ
๑.ผู้ใดสนใจสมัครเป็นสมาชิกร่วมเรียนรู้ ให้โพสสมัครได้ที่ช่องแสดงความคิดเห็นได้เลย
๒.สนใจใคร่รู้เรื่องใด หรือต้องการแสดงความคิดอ่านใดๆ แลกเปลี่ยนก็ให้ตั้งกระทู้ หรือแสดงไว้ได้ในช่องความคิดเห็นนั้น
๓.ครูกานท์จะตอบ หรือแลกเปลี่ยนความรู้ ความคิดแก่สมาชิกผ่านช่องความคิดเห็นเช่นเดียวกัน
๔.เมื่อครูกานท์มีประเด็นเนื้อหาสำคัญใหม่ หรือพื้นที่ในหน้านี้มีความยาวมากเกินไปก็จะขึ้นหน้าใหม่ต่อกันไปเรื่อยๆ
พร้อมแล้ว...ขอเชิญสมาชิกหมายเลขแรกๆ โพสเลยครับ
คุณพิมญดา อ่านกติกาข้อ ๑,๒,๓,๔ สิครับ
อยากรู้ อยากเรียน อยากถามเรื่องใด...ก็เริ่มเป็นบทเรียนแรกได้เลย
ขอสมัครเป็นสมาชิกของโรงเรียนกวีออนไลน์เพื่อศึกษาและแลกเปลี่ยนความรู้ในเรื่องของภาษาและวรรณกรรมค่ะ ทั้งประเภทกวีนิพนธ์และร้อยแก้ว เพราะด้วยความที่ตัวเองเป็นคนไม่ยึดติดในฉันทลักษณ์ใดๆ จึงอยากเรียนรู้และทำความเข้าใจกับเรื่องราวเหล่านี้ให้ได้มากที่สุดค่ะ
ขอบคุณค่ะ..
สวัสดีค่ะ ครูกานท์
สนใจค่ะ
เป็นนิมิตหมายที่ดีมากเลยนะคะ
สำหรับน้องๆ เยาวชน ได้เรียนรู้
ที่ ทุ่งสักอาศรม
ขอบคุณค่ะ
สมาชิกหมายเลข 1 เนปาลี
http://gotoknow.org/blog/lan-arom
ลักษณะการเรียนในห้องเรียนออนไลน์นี้ คือจะให้สมาชิกเป็นคนตั้งคำถามในช่องแสดงความคิดเห็นของครู หรือตั้งกระทู้ถามในบันทึกของตัวเองคะ? และเริ่มได้ในบันทึกนี้ของครูกานท์เลยหรือเปล่าคะ?
ขอบคุณค่ะ..
อย่างที่เกริ่นนำไปในความคิดเห็นที่ 3 ว่าเพราะด้วยตัวเองเป็นคนที่ไม่มีความรู้และยึดติดกับฉันทลักษณ์ใดๆ หลายๆ ครั้งจึงแยกประเภทของกลอนหรือกาพย์ไม่ค่อยออก ถ้าจะแต่งก็แต่งไปแบบ..ที่คิดว่าน่าจะใช่มากกว่า ตัวอย่างเช่น
....และแล้ว ณ ห้วงมหรรณพ
....มหรสพแห่งชีวาถึงคราสิ้น
....เสียงโหมโรงประโคมพาทย์เพลงพิณ
....เหนือมุจรินทร์ศศินสลดมิงดงาม
ซึ่งจริงๆ แล้วมันผิดไหมคะ? รบกวนครูด้วยค่ะ
ขอบพระคุณค่ะ
ตอบคุณเนปาลี
ตั้งกระทู้ในบันทึกนี้ได้เลยครับ
เราจะเรียนรู้กันที่นี่เลย
เพื่อผู้อื่นที่เข้ามาอ่านจะได้ร่วมเรียนรู้ไปพร้อมกันด้วย
ประเด็นของการเรียนรู้ให้เริ่มได้ตลอดเวลาจากสมาชิก
ถ้ามีประเด็น...
ก็เริ่มกระทู้ในช่องความคิดเห็นต่อไปได้เลยครับ
....และแล้ว ณ ห้วงมหรรณพ
....มหรสพแห่งชีวาถึงคราสิ้น
....เสียงโหมโรงประโคมพาทย์เพลงพิณ
....เหนือมุจรินทร์ศศินสลดมิงดงาม
กลอนบทนี้ของคุณไม่ผิดอะไรในทางฉันทลักษณ์ แต่คำที่เลือกใช้ในวรรคสามและวรรคสี่ออกจะลึกเกินจำเป็นไปบ้าง...แต่ทั้งนี้ก็อาจต้องพิจารณาทั้งเรื่องนี้ที่แต่งอีกครั้ง
ขอสมัครนักกวีที่เว็บบล๊อก... ครูกานต์บอกสนใจใช้โพสสรร
ด้วยยินดีที่ได้เรียนเขียนกลอนกัน สื่อสัมพันธ์ผ่านออนไลน์เต็มใจเรียน
....การร้อยกรองเรียงกาพย์กานต์สำคัญยิ่ง
แม้มิได้เก่งจริงแต่มุ่งมั่น
หวังผลงานประดับไว้ในชีวัน
จึงได้หมั่นอ่านและเขียนเรียนรู้ไป
สวัสดีค่ะอาจารย์
***ขออภัยค่ะ..ตั้งใจจะใช้กานท์ค่ะ..ไม่ใช่กานต์...พิมพ์พลาดไปค่ะ
ต้นไม้ใหญ่ แผ่กิ่งใบ ก้านสาขา
บรรลุมา เกือบพันปี มิจางหาย
ทั่วโลกหล้า แซ่ซ้อง ร่ำลือไกล
สยามนั่นได้ ชือนานมา สามัคคี
เหตุใดเล่า ฟ้าวันนี้ สิหมองหม่น
เมฆเบื้องบน เปล่งประกาย เป็นหลายสี
เหลือง แดง ขาว ส้ม ล้วน ต่างมากมี
ฟ้าวันนี้ ไม่สดสวย เหมือนวันวาน
ที่รากเง้า ต้นไม้ใหญ่ พลางไหวสั่น
ใบไม้นั่น ล่วงหล่น เกือบหมดหาย
เสียงลมลู่ แทนสะอื้น ของหัวใจ
ชนทั้งหลาย ทำไมถึงแยก แตกสามัคคี
จะกี่ส่วน กี่ฝ่าย เล่าพี่น้อง
เราต่างครอง ถือกำเนิด เกิดที่นี่
ขวานด้ามทอง ยืนยง คงมานี้
ก็เพราะมี ต้นโพธิ์ใหญ่ ให้พักพิง
ต้นไม้ใหญ่ แผ่กิ่งใบ ก้านสาขา
โปรดเมตตา บันดาลดล กุศลให้
เหล่าพี่น้อง ผสกชาว คนเราไทย
กลับหัวใจ รักสามัคคี ดีเหมือนเดิม....
ลงทะเบียนรับสมาชิก
ตอบคุณเพ็ญศรี (นก)
กลอนของคุณนกที่ยกมาให้พิจารณา ขออนุญาตแนะนำดังนี้ครับ
ค่อยๆ สังเกตพิจารณา ทำให้ถูกต้องได้ไม่ยากหรอกครับ
เรื่องความหมายและข้อสังเกตอื่นๆ เอาไว้พูดถึงกันในโอกาสต่อไปนะครับ
สวัสดีครับ ผ่านไปผ่านมา ไม่ได้สังเกต ว่าเป็นท่านศิวกานท์ ผู้น้อยสมควรตาย....อิอิ.อิ เลยเข้ามาเยี่ยมช้าไป ดีใจมากที่ GTK มีคนดีที่คุณภาพคับแก้วจริงๆ ผมไปซื้อผ้าทอที่บ้านวังหลุมพอง ญาติผู้ใหญ่พูดถึงท่านให้ฟังบ่อยๆ ครูพิสูจน์ เคยมาประกาศเกียรติคุณท่านใน GTK ไว้ 2-3 เรื่องแล้วครับ ขอให้ท่านโชคดี มีความสุขครับ
สวัสดีค่ะคุณครูกานท์
ไม่กล้าสมัครค่ะ ได้แต่ขอเป็นผู้อ่าน ...
ไม่มีความรู้หรือมีความรู้ด้านโคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน น้อยมาก ๆ ค่ะ เสียความมั่นใจ และเสียใจทุกครั้งที่....ได้คิดว่า...ทำไมหนอเราจึงไม่สนใจและไม่ใส่ใจมาเสียก่อนหน้านี้....
(^__^)