มีโอกาสมานั่งร่วมเรียนรู้ทูน่าโมเดล กับผู้บริหารงานวิจัยในเครือข่ายม.ราชภัฎอีสาน สองวันผ่านจึงพอจับใจความและรู้สึกได้ว่า
1.แท้จริงแล้ว การจัดการความรู้ให้ความสำคัญกับการแลกเปลี่ยนความรู้จากประสบการณ์จริงของคน และเป็นการแลกเปลี่ยนอย่างเท่าเทียม ไม่มีอคติต่อความรู้ที่ได้ฟัง ไม่มีอคติต่อผู้ร่วมเสวนา ซึ่งเป็นส่วน ตัวปลา (KS) ตามทฤษฎี
2.หากแต่การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างกันต้องเป็นอิสระและพันธนาการจากการกดขี่และครอบงำจากความคิดใดๆ ที่แฝงมากับตำแหน่งทางสังคม วัยวุฒิ คุณวุฒิ และสถาบันอันยิ่งใหญ่ที่สังกัด
3.และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างกันต้องให้ความสำคัญกับการพูดและการฟังอย่างเท่าๆกัน แต่การฟังจะสำคัญมากในวัฒนธรรมของการพูดมาก เช่นสังคมไทยขณะนี้ ส่วนการพูดจะสำคัญมากในสังคมที่คนไม่ค่อยพูดคุยกัน
4.ดังนั้นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้จึงคล้ายกับเป็นการร่วมกันสร้างความรู้ โดยการต่อความรู้เชื่อมความรู้และแตกความรู้ร่วมกันไปเรื่อยๆอย่างไม่มีที่สิ้นสุด จนเกิดเป็นองค์ความรู้ใหม่ ที่สามารถนำไปใช้เป็น แนวปฏิบัติงาน ทิศทางการทำงาน แนวคิดการพัฒนา และพัฒนาเป็นทฤษฎีในที่สุด
5.และหากเป็นดังนี้ การจัดการความรู้ก็มีความน่าสนใจมากที่เดียว ดังนั้นการจัดการความรู้จึงให้ความสำคัญกับกระบวนการ หากกระบวนการสมบูรณ์แบบมากเท่าไหร่ ผลที่ตามมาก็จะสมบูรณ์มากเท่านั้น
6.แต่ความสมบูรณ์ที่ว่านี้ก็เป็นความสมบูรณ์ใน Space นี้ ใน Time นี้ ที่เคลื่อนไหวไม่แน่นอนปรับตัวเปลี่ยนแปลงและซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ (Chaos) ในสถานการณ์ปัจจุบัน
7.การแลกเปลี่ยนเรียนรู้จะสมบูรณ์ได้นั้นมีหลายองค์ประกอบ เช่น ความหลากหลายของผู้แลกเปลี่ยนอันหมายถึงผู้มีส่วนได้-เสีย เวลาและสถานที่ในการแลกเปลี่ยน วิธีการในการแลกเปลี่ยน และมีอีกมากไม่เหมือนกันในแต่ละชาติพันธุ์และกาลเทสะ
8.ส่วนหัวปลา (KV) เป็นเรื่องที่ไม่ยากนัก เพราะทุกคนมีเป้าหมาย องค์กรมีเป้สาหมาย ประเทศมีเป้าหมาย ยกเว้นว่า เป้าหมายขัดแย้งกัน ซึ่งต้องคุนกันนาน
9.ส่วนหางปลา (KA) มันเป็นผลของ ตัวปลา ที่ต้องปฏิบัติจริงเท่านั้น ไม่ใช่ท่องจำหรือลอกใครมา คือมีกรอบอยู่นั่นเอง เมื่อปฏิบัติมากก็จะรู้มาก เมื่อรู้มากก็จะเกิดขุมความรู้มากตามไปด้วย ตราบเท่าที่ ตัวปลาสมบูรณ์สูงสุด
10. ดังนั้น KM จึงเสมือนเป็นเรือชนิดหนึ่งที่ใช้ข้ามฟาก ซึ่งมีชายแจวเรือที่เปลี่ยมด้วยพรหมวิหารสี่ และผู้ต้องการจะไปให้ถึงฝั่งอย่างมุ่งมั่น
เป็นการสรุปได้ดีมากครับ น่าชื่นชม ยังไงก็ขอความรู้ด้วยนะครับ มีอะไรอีกอย่าลืมเผยแพร่บ่อย ๆ นะครับ แฟนคลับรออ่าน
ขอแสดงความคิดเห็นซักนิดนะคะ
สิ่งสำคัญสุดสำหรับการจัดการความรู้คือ "การเปิดใจยอมรับ" หากคนที่เข้ามาร่วมขบวนกับเรายึดติดกับกรอบคำว่าจัดการความรู้ว่าต้องเป็นเช่นโน้น เป็นเช่นนี้ มันไม่ถูกหลักการจัดการความรู้ นั่นยังไม่ใช่การนำการจัดการความรู้มาเป็นเครื่องมือ แต่เป็นดั่งเชือกที่พันธนาการเราไว้ไม่ให้เราได้คิดนอกกรอบ