เมื่อคืนมีโอกาสได้ชมรายการ    เรื่องจริงผ่านจอ  เห็นภาพชายซึ่งผิดหวังในความรักแล้วตัดสินปัญหาโดยการใช้มีดแทงหญิงซึ่งตนเองรักแบบไม่ยั้งจนตาย  บางรายก็ใช้วิธีสาดน้ำกรดจนหญิงเสียโฉม  แล้วทุกคนก็อ้างว่า...ที่ทำไปก็เพราะ"รัก" เหตุใด....รักเขาแล้วจึงต้องฆ่ากันด้วย

           ในความคิดของผู้เขียน....หากเรารักใครสักคนด้วยใจจริง  ทุ่มเทให้ทุกอย่าง  แล้ววันหนึ่งอีกฝ่ายทำความเจ็บปวดให้กับเราต้องผิดหวัง  คุณจะทำอย่างไร? เชื่อได้ว่าวูบแรกทุกคนจะต้องรู้สึกเสียใจ เจ็บแค้น...ชิงชังจนอยากแก้แค้นแทบขาดสติ

             แต่ถ้าทุกคนหยุดคิดสักนิด  ตั้งสติ แล้วมีความคิดที่จะให้อภัย    โดยฝ่ายนั้นจะรับรู้หรือไม่ก็ตาม   ซึ่งแค่คุณคิดก็จะมีอิสระจากจิตที่เป็นอกุศล   เหมือนเราได้เจริญปัญญา  ใจของเราจะเบาลงเพราะได้รู้จักปล่อยวางจากสิ่งซึ่งหนักอึ้ง   อย่าแบกมันไว้อีกเลย....

             แต่....เราต้องปลดปล่อยจากใจของเราเอง  ทราบว่าค่อนข้างยากในการปฏิบัติ  ขอให้ค่อยๆเรียนรู้ใจของตนเอง  อย่านำใจตนเองไปหลงอยู่กับอารมณ์นั้นๆ  รับรู้อารมณ์ของเรา   แต่อย่าหลงอารมณ์  ถึงจะได้รับอิสรภาพ 

             แม่ชีศันสนีย์ท่านเคยกล่าวไว้ว่า...อิสรภาพนั้นเรามักมองกันว่าต้องได้จากการที่คนอื่นให้กับเราแล้วเราถึงจะสบายใจ    แต่...ความจริงแล้วทุกอย่างอยู่ที่ตัวเรานั่นเองที่จะเป็นคนเปลี่ยนแปลงใจเราจนได้รับอิสรภาพในที่สุด

             ขอให้กำลังใจผู้ที่กำลังอยู่ในห้วงความรู้สึกนี้ ให้รู้สึกเป็นอิสระ    วันนั้น...คุณจะได้เรียนรู้ถึง ความรักอย่างแท้จริง

       ออกไปถ่ายภาพพระจันทร์ที่ส่องสว่างเป็นพิเศษในวันพระใหญ่นี้   ขอให้จิตใจทุกท่านสดใสเหมือนดั่งพระจันทร์ค่ะ