ความหมายและขอบข่ายของเทคโนโลยี

ความหมายและขอบข่ายของเทคโนโลยีทางการศึกษา

ความหมายของ เทคโนโลยีการศึกษา” (education technology)           
            ได้มีนักการศึกษาได้ให้ความหมายของเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา ดังนี้
. คาร์เตอร์ วี กูด (Carter V.Good ,1973)
           “เป็นการนำหลักการทางวิทยาศาสตร์มาประยุกต์ใช้ เพื่อการออกแบบ และส่งเสริมระบบการเรียนการสอนโดยเน้นที่วัตถุประสงค์ทางการศึกษาที่สามารถวัดได้อย่างถูกต้องแน่นอน มีการยึดผู้เรียน

เป็นศูนย์กลางการเรียน รวมถึงเทคนิคการสอนโดยใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น เครื่องคอมพิวเตอร์ สื่อการสอนต่าง ๆ ในลักษณะของสื่อประสมและ การศึกษาด้วยตนเอง
. กิดานันท์ (2543)
          “เป็นการประยุกต์เอา เทคนิค วิธีการ แนวความคิด วัสดุ อุปกรณ์ และสิ่งต่าง ๆ อันสืบเนื่องมาจากเทคโนโลยีมาใช้ในวงการศึกษา
. สมาคมเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา (Association for Educational Communications and
Technology: AECT) แห่งสหรัฐอเมริกาได้ให้ความหมาย ไว้เมื่อปี พ.ศ.2537 ว่า (Seels&Richey, 1994:9)
                  “เทคโนโลยีการศึกษาเป็นทฤษฎีและการปฏิบัติของการออกแบบ การพัฒนา การใช้

การจัดการ และการประเมินของกระบวนการและทรัพยากรสำหรับการเรียนรู้”    

. Barbara (1994)

                เป็นการนำทฤษฎีลงสู่การปฏิบัติ  ในขอบข่ายของ  DDUME  (Design, Development, Utilization, Management, Evaluation) เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ของมนุษย์  ในแต่ละขอบข่ายจะมีการสนับสนุนซึ่งกันและกัน  และมีความสัมพันธ์กัน

ขอบข่ายของเทคโนโลยีทางการศึกษา (Instruction Technology)

*   การออกแบบ(Design) แสดงให้เห็นถึงการสร้างหรือก่อให้เกิดทฤษฎีในศาสตร์ทางการศึกษาได้แก่ การออกแบบการสอน การออกแบบสาร กลยุทธ์การสอน และคุณลักษณะของผู้เรียน

*   การพัฒนา (Development) แสดงให้เห็นแนวทางในการปฏิบัติ โดยการนำเทคโนโลยีที่ออกแบบไว้มาผลิตเป็นสื่อ ได้แก่  เทคโนโลยีการพิมพ์  โสตทัศน์เทคโนโลยี  เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์  การบูรณาการเทคโนโลยี

*   การใช้ (Utilization)  เป็นการนำสื่อที่สร้างขึ้นไปใช้  ได้แก่  การใช้สื่อ  การแพร่กระจายนวัตกรรม  การนำไปใช้และการนำไปใช้ในองค์กร  นโยบายและกฎระเบียบ 

*   การจัดการ (Management)    เป็นการบริหารจัดการสื่อ ได้แก่  การจัดการโครงการ  การจัดการทรัพยากร  การจัดการระบบส่งผ่าน  การจัดการสารสนเทศ 

*   การประเมิน (Evaluation)  เป็นการติดตามผลการใช้สื่อที่สร้างขึ้นเพื่อทราบถึงข้อดีข้อเสียซึ่งจะนำไปสู่การปรับปรุงแก้ไข  ได้แก่  การวิเคราะห์ปัญหา  การวัดโดยอิงเกณฑ์  การประเมินเพื่อปรับปรุง  การประเมินเพื่อตัดสิน

เรียบเรียงโดย  นางดวงใจ  อุตรินทร์  นักศึกษา ป.บัณฑิต หลักสูตรฯ เน้นวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม