ความพอเพียงเริ่มต้นที่ความพอ

ฉบับที่ ๑๙

 

 

กานต์วลีที่แสนไกล

            กานต์ครับ   ผมตั้งใจจะเขียนจดหมายฉบับนี้ถึงกานต์เป็นฉบับสุดท้าย  หลังจากเมื่อคืนก่อนผมได้อ่านข้อความจากหนังสือเรื่องมรสุมแห่งชีวิต ที่แต่งโดยหลวงวิจิตรวาทการ

 

           “...ความรักไม่ต้องการสิ่งตอบแทน ฉันรักเธอและจะรักเธอไปจนตลอดชีวิตของฉัน เท่านั้นก็พอแล้ว  ฉันไม่เคยถามเธอด้วยซ้ำว่า  เธอรักตอบฉันบ้างหรือเปล่า...ฉันเกลียดคำว่าตอบแทนและไม่อยากจะได้ยิน  ฉันรักเธอตลอดไป เธอจะเป็นอย่างไร ฉันยังรักเธออยู่นั่นเอง....”๑

 

            กานต์วลี ไม่ใช่ความผิดของใคร ในการที่ไปรักใครสักคนหนึ่ง ซึ่งรักคนอื่นอยู่แล้ว...และไม่ใช่ความผิดของใคร  ในการที่ไปรักคนอื่น  โดยไม่ได้รับรักเป็นเครื่องตอบแทน และก็ไม่ใช่ความผิดของเราดุจกัน ถ้าหากเราไม่อาจรักตอบแทนคนที่มารักเรา...

            กานต์วลี กานต์เปลี่ยนไป..และผมก็เปลี่ยนไปด้วย เปลี่ยนไปเพราะหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง  ความพอเพียงเริ่มต้นที่ความพอ  พอในการกินการใช้  พอในความเป็นอยู่ พอในการแสวงหาวัตถุในการดำรงชีวิต

            ผมได้เปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการบริโภคประจำวัน ผมไม่ดื่มน้ำอัดลมซึ่งไร้ประโยชน์และส่งผลต่อสุขภาพ  จัดระเบียบชีวิตตนเองมากขึ้น มีสติในการคิด พูด ทำ  มีวินัยในการกิน บริโภคสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกายและเท่าที่จำเป็น ผมปฎิเสธสิ่งเสพติด ผมไม่สูบบุหรี่ ซึ่งเป็นต้นเหตุแห่งการทำร้าย ทำลายร่างกาย ส่งผลต่อสุขภาพ ผมไม่ดื่มเหล้า ซึ่งเป็นต้นเหตุแห่งการสูญเสียนานัปการ ผมไม่เล่นการพนัน ซึ่งทำให้ผมมัวเมาเสียเวลาและทรัพย์สิน ผมใช้เวลาทุกนาทีอย่างมีสติและเป็นประโยชน์  ผมควบคุมตนเองได้มากขึ้น  และมีวินัยในการดำรงชีวิต

 

            การกระทำกิจกรรมประจำวัน ผมพยายามตั้งสติพิจารณาทุกกิจกรรม  ถึงเหตุผล ถึงการประมาณ  ต่อผู้อื่น ต่อสิ่งแวดล้อม ผมใช้ทรัพยากรและพลังงานอย่างประหยัด ลดละการใช้อารมณ์ที่ไม่ดีต่อผู้อื่น และปฏิบัติตนเพื่อประโยชน์แก่ส่วนรวม

 

          “..ถ้ารักษาสิ่งแวดล้อมให้เหมาะสม นึกว่าอยู่ได้อีกหลายร้อยปี  ถึงเวลานั้นลูกหลานของเราก็อาจจะหาวิธีแก้ปัญหาต่อไป  เป็นเรื่องของเขา ไม่ใช่เรื่องของเรา  แต่เราก็ทำได้  ได้รักษาสิ่งแวดล้อมไว้ให้พอสมควร..” ๑

 

            กานต์  เมื่อใดที่เราทำหน้าที่ของเราด้วยความรัก  ทำหน้าที่ของเราอย่างสมบูรณ์ มีสติพิจารณาการกระทำ  ปฏิบัติตามแนวทางหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเรา ผมมั่นใจว่า ตัวเรา  บุคคลรอบข้างของเรา  ชุมชนของเรา และประเทศชาติ จะดำรงคงอยู่ด้วยความผาสุก

            กานต์วลี ความรักเยี่ยงชายหนุ่มหญิงสาวของสองเรานั้น เทียบไม่ได้เลยกับความรักที่ยิ่งใหญ่ต่อแผ่นดินถิ่นเกิด  ผมจะมอบความรักให้กับทุกคนบนพื้นโลก

            ลาก่อน  กานต์วลี  ผมจะระลึกถึงกานต์เสมอในหัวใจของผม

 

                                                                                             ผมจะไม่เขียนจดหมายถึงกานต์อีก

                                                                                                                                       อภิษฐา