หลังจากได้ระบายความในใจเรื่องผลกระทบการปิดสนามบินสุวรรณภูมิ หลังจากข่าวการสลายตัวของม๊อบ อย่างน้อยระบบหายใจของผู้ประกอบการบางส่วนที่รวยระริน ได้ขาดใจตายไป บางส่วนเหมือนได้รับการปั๊มหัวใจให้ทำงานเองได้อีกระยะหนึ่ง ซึ่งต้องมีการเยียวยาหลายๆ ทางก็ว่ากันไป...เพื่อนๆ ในวงการซึ่งได้รับการยกเลิกการจองต่างๆ ที่นั่งกุมขมับกับรายได้ในอนาคตก็ต้องมานับหนึ่งก้นใหม่ ซึ่งยังไม่รู้ทิศทางของการเรียกความเชื่อมั่นของภาครัฐว่าจะทำได้มากน้อยสักเพียงใด แต่ก็ยังไม่อยากเชื่อยาหอมที่เห็นเพียงไม่กี่วินาทีในการประชาสัมพันธ์ทางสื่อต่างๆ เท่าใด มันต้องไปวัดกับผู้ประกอบการรายตัวกระมัง

ส่วนตัวได้วางแผนลงมาเยี่ยมน้องๆ ที่มาฝึกงานที่ท่าเรือฯ และเพื่อนฝูงที่ทำงาน...ถือโอกาสติดเรือไปดำน้ำดูปะการังที่หมู่เกาะสุรินทร์ ที่โปรดปรานที่สุดแห่งหนึ่ง กะว่าไปลงแรงช่วยดูแลลูกค้าด้วย เพราะทุกทีไม่มีพลาดต้องเอี่ยวไปแช่น้ำกะเขาสักทริปนึง  นี่คือช่วงวันหยุดยาวของคนไทย...วัดดัชนีปริมาณของนักท่องเที่ยวลดลงอย่างน่าใจหาย ส่วนหนึ่งจากผลพวงของเศรษฐกิจที่รัดเข็มขัด คนไม่อยากจับจ่ายใช้สอยเท่าใด และเจอผลกระทบที่โดนยกเลิกจากนักท่องเที่ยวต่างชาติที่บินมาไม่ได้ ยาวต่อเนื่องถึงโปรแกรมการท่องเที่ยวอีก...จากที่เคยมีลูกค้าตูมตามทำงานกันหัวปั่น รับรองกันไม่หวาดไหว มีแรงเท่าใดลงกันเต็มที่เพื่อดูแลลูกค้า มาคราวนี้ ชิวๆ เลย..ขึ้นเกาะ..นักท่องเที่ยวบางตาจนเหมือนเป็นการเที่ยววันธรรมดาที่ไม่ใช่เทศกาล...มันเป็นไปแล้วค่ะ....

งานนี้ไหว้พระเก้าวัดอธิษฐานกี่รอบก็ไม่รู้ว่า...นักท่องเที่ยวจะกลับมาอีกเมื่อไหร่ อาทิตย์หน้าก็วันหยุดต่อเนื่อง...รอดูจากคริสต์มาส และปีใหม่ ซึ่งในรายการจองยังหร๋อมแหร๋ม วัดความมั่นใจไม่ได้เลยว่าจะมีรายได้ต่ออายุธุรกิจท่องเที่ยวได้แค่ไหน....พ่อแม่พี่น้องครับ...นี่แค่เริ่มต้นจากเศษซากของสิ่งที่เหลือจาก.....ต่อจากนี้พยายามเยียวยากันเถอะ ...ไม่ได้ต้องการเรียกร้องว่าต้องมาเที่ยวนะ พวกเราจะตายแล้ว เพียงแค่เราต้องสำนึกมีสติตลอดว่าพร้อมที่รับสถานการณ์ที่คาดไม่ถึงแบบนี้เสมอ แต่อย่าบ่อยนัก...เราตายคนเดียว อย่าให้ต้องลากลูกน้อง ลูกจ้าง เพื่อนร่วมธุรกิจเกี่ยวเนื่องไปให้หมดประเทศเลย....

อ๊ะ..เครียดกันยกใหญ่...เอาเป็นว่า...ได้ไปลงน้ำทะเลสีครามใสแจ๋วมาแล้ว..เจอปลาน้อย ใหญ่หลากสีสวยงาม ปะการังสารพัดแบบรอรับนักท่องเที่ยวให้เข้าไปชมในช่วงเปิดฟ้าอันดามันในปีนี้แล้ว...ใครที่หมายตาว่าจะไปก็วางแผนลงมาได้เลย ใครใคร่ไปยอดดอยหาความหนาวเหน็บไม่ผิดเช่นกัน เพราะสายงานก็ไปดอยกันรายงานมาเช่นกันว่า หนาวได้ใจเลยจ๊ะ  ดังนั้น ความเครียดต้องรักษาด้วยการปล่อยวาง และหาออกไปหาธรรมชาติหนีความวุ่นวาย ชาร์ตแบตตารี่ ให้กับตัวเองต่อไป...