ขอสักคนส่งสู่ใจได้ไหมฟ้า

บทกลอน :สักคนบนฟ้า

ตะวันลับขอบฟ้าอีกคราแล้ว

 ช่อดอกแก้วชูช่อล้อลมหนาว

 กลิ่นกรุ่นหอมช่อชูลู่ลมพราว

  บางดอกขาวหล่นพรูสู่ดินพลัน

                                       แหงนมองดาวพราวพร่างอยู่กลางฟ้า

                                        มีจันทราแต้มยิ้มอิ่มใจฝัน

                                        ดาวคู่เดือนเป็นเพื่อนฟ้าหลังสายัณห์

                                        ดวงตะวันอยู่เพื่อนฟ้าหลังราตรี

    ขอสักคนส่งสู่ใจได้ไหมฟ้า

      ขอใครมาปลอบใจใครคนนี้

     ขอสักคนที่จริงใจฟ้าช่วยที

                               ขอภักดีให้กันแค่นั้นพอ

อกแก้ว

ลง:สั่งคนบนฟ้า

ลฟ้ายามพลบค่ำ

มีหยดน้ำใส ใส มาคลอตา

หวังเหวิดใจลอย สายลมโรยรา

เหงามาแลหารักอยู่ใด

ปุยเมฆลอยเกลื่อนตา แลไม่เห็นว่ารักอยู่ไหน

ความรักเจ้าเอยช่วยมาปลอบใจ

บนฟ้าไกลมีใครบ้างไหมที่อยู่บนนั้น

แค่ใครสักคนที่ไม่หลอกไม่ลวง

มารักมาหวงแล้วก็ห่วงกัน

รอจนแผ่นฟ้าหมดแสงตะวัน

ใจยังใฝ่ฝันสักวันที่เขาจะม

แลนกบินกลับรัง  แต่นุ้ยยังไม่ไปไหนยังคอยฟ้า

หากรักมีจริงใช่เพียงมายา

คงเมตตาส่งคนบนฟ้าให้มาสักที