เจอพระจันทร์ยิ้ม

   เป็นความบังเอิญ ที่โชคดีมากๆๆๆๆ..ไม้ได้ฟังข่าวคราวทาง TV หรือสื่ออื่นมาหลายวัน  เพราะเกิดอาการคลื่นไส้กับสถานการณ์บ้านเมืองไทย

  ปิดหู...เรื่องแรงๆ  ฟังเพลงอย่างสบายใจ   ปิดตา ไม่ดูข่าว  กินข้าวเย็นเสร็จก็จะเดินออกกำลังกายรอบบริเวณบ้าน  เป็นประจำนิสัย ...  มองต้นไม้ บรรยากาศรอบตัวสดชื่น..เงยหน้าขึ้นสูท้องฟ้า...

  มหัศจรรย์ ..ความงามปรากฎต่อหน้า  ไม่เคยเห็นรูปพระจัทร์เสี้ยว  ที่กำลังเปล่งรอยยิ้มออกมา  สวยสุดๆมากๆ...ยิ้มแบบมีประกายงดงาม มีดวงตา (ดวงดาว) 2  ข้างเจิดจรัสแสง อยู่บนท้องฟ้า ..รู้ทีหลังว่าเป็นดาวศุกร์กับพฤหัส  อดใจไม่ไหว  เอากล้องถ่ายรูปเก็บภาพเอาไว้หลายภาพพอควร  ...แต่นั่นแหละเพราะไม่สามารถซูมได้ดังใจ  ก็เลยได้ภาพที่ไม่สวยงามมากนัก..

    แต่ยังไงก็ตาม  ก็มีภาพแห่งความทรงจำจากสายตาตนเองเก็บไว้  แสนนาน..ทำไมน้อ...บ้านเมืองเราจึงไม่มีรอยยิ้มอันสวยงามอย่างงี้  ต่อกัน  สยามเมืองยิ้มหายไปไหน  แล้ว?... ความแตกแยก  ความลุแก่อำนาจ  ความโลภ   ของคนๆๆๆๆ    ทำให้มนุษย์เราขาดความสุขในชีวิตไปเสียแล้ว    อยู่กับความสุข  ความต้องการจอมปลอม...ดิ้นรนกันไป..สร้างกรรมอะไรไว้ บาปกรรมจะตามทัน..ไม่นานเกินรอ