คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

02.30 น. ตื่นเช้ากว่าปกติ เมื่อเทียบกับวันอื่นๆ

 

ทุก ๆ ครั้ง เมื่อ 2- 3 เดือนก่อน ผมก็มีอาการตื่นเช้าประมาณนี้   แต่ความรู้สึกต่างกัน

 

ผมไม่รู้สึก “ต๊อแต๊ ต๊อแต๊” เหมือนพี่เอ็ดดี้ ผีน่ารัก

 

แม้จะไม่รู้สึกเหมือนเอ็ดดี้ แต่เราก็เหมือนกันอยู่อย่างคือ หน้าตา เอ๊ย! ไม่ใช่ ไม่ใช่

 

อยู่ที่ไหน ที่ไหน ก็ชอบทำให้คนอื่นๆ หัวเราะ  ว่าแล้วผมก็ขอให้พี่เอ็ดดี้ไปสู่สุขคตินะครับ

 

หน้าที่ทำให้คนใกล้เคียงมีเสียงหัวเราะ ผมจะยึดถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัด

 

ให้เหมือนแนวทางพี่ปฏิบัติอยู่เสมอมาให้มากที่สุดเท่าที่ความสามารถผมจะทำได้

 

นับตั้งแต่ พ่อล้อต๊อก แม่ชูศรี พี่จุ๋มจิ๋ม พี่ตลกทุก ๆ คนไล่มาจนถึง โน้ต อุดม ไม่เว้น ปอยฝ้าย มาลัยพร

 

บุคคลเหล่านี้ล้วนแต่สร้างความสุขให้กับมวลชน แม้เบื้องหลังจะคลุกเคล้าน้ำตาไม่ต่างกันกับผมเท่าไหร่นัก

 

แต่เมื่ออยู่ต่อหน้ามวลชน “ต้องมีแต่เสียงหัวเราะเท่านั้น”

 

การยอมรับ การยินดีในบทบาทสำหรับท่านเหล่านี้มีแน่ๆ

 

แต่การให้ยกย่อง ให้เกียรติมีหรือไม่ ยังคงเป็นคำถาม?

 

ในห้องน้ำผมมักได้ยินการกล่าวถึง บักนั่น อีนี่อยู่เรื่อย ๆ ซึ่งต่างจากการกล่าวถึงพระเอก นางเอก

 

ความไร้สาระ ความจริงจังในชีวิต เหมือนมีเยื่อบาง ๆ กั้นเสมอ เมื่อผมทำให้คนใกล้เคียงมีเสียงหัวเราะ

 

ผิดกาละ เทศะบ้าง แต่ก็ด้วยเจตนาให้เขามีความสุข เจตนาน่าสนุกเหมือนพี่จุ้ย แต่ไม่ลุ่มลึกเหมือนพี่จิก ประภาส

 

ผมชอบ ผมรัก ผมก็กระทำมันมาเรื่อย ๆ  โดยไม่คิดว่ามันเป็นหน้าที่ เขาหัวเราะ ผมก็ได้หัวเราะไปด้วย

 

Win win เหมือนกันใช่ไหมครับพี่ พ.ต.ท. ดร. ซินาอ้า ห้า ห้า ห้า