ธรรมชาติย่อมก่อให้เกิดความแตกต่าง

            เมื่อวันเสาร์-อาทิตย์ ที่ผ่านมาได้กลับไปหาพ่อกับแม่ที่บ้าน ปกติก็จะกลับบ้านเสาร์เว้นเสาร์  ที่บ้านมีอาชีพทำสวน  พ่อกับแม่ปลูกไม้ผลบ้าง ปลูกไม้ประดับบ้าง  ช่วงที่ไม่มีผลไม้เก็บเกี่ยว  ก็จะปลูกไม้ประดับสวยๆไว้ขาย เลยได้เข้าสวนไปดูต้นไม้ที่พ่อกับแม่ปลูกไว้อยากหลากหลาย  ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ  ต้นหูกระจงด่างที่แม่ชื่นชอบมาก  แม่บอกว่าปลูกไม่ยาก  แต่ต้องดูแลเอาใจใส่เป็นพิเศษ ต้องหมั่นเดินดูทุกๆวัน พวกมดดำๆชอบกัดยอดอ่อนๆ  บางครั้งก็เพลี้ยที่ชอบกินใบไม้ ฉันสังเกตว่า  ตั้งแต่เดินผ่านต้นหูกระจงต้นแรก แม่ก็จะเล่าให้ฟังถึงประวัติความเป็นมาและการเจริญเติบโตของต้นหูกระจงด่างแต่ละต้น ต้นนี้โตช้ากว่าเพื่อนเพราะตัดกิ่งเลี้ยงยอดเร็วไปหน่อย  ต้นนั้นเมื่อก่อนมีโทรมมากทำท่าจะไม่รอดต้องดูแลบ่อยๆจนเดี๋ยวนี้สวยกว่าต้นนี้อีก  เป็นต้น ซึ่งทุกๆต้นในจำนวนหูกระจงด่าง เกือบ 500 ต้น  แม่รู้จักหมด ทำให้ต้นไม้แต่ละต้นของแม่แข็งแรง  และแต่ละต้นก็แข่งกันสวยงาม และเจริญเติบโตเป็นอย่างดี
             ฉันเลยบอกกับแม่ว่า....แม่รู้จักต้นหูกระจงด่างมากกว่าหนูรู้จักนักเรียนของหนูเสียอีก  
             เด็กที่เรารับเข้ามาเรียนในชั้นเรียนของเรา  ถ้าเราได้รู้จักเขาอย่างแท้จริงเราจะทราบความเป็นมาและพื้นฐานในการดำรงชีวิตของเขา  ซึ่งผู้เรียนแต่ละคนจะแตกต่างกับไป  ธรรมชาติเป็นตัวกำหนดให้เรามีความแตกต่าง  เมื่อเกิดความแตกต่าง  ลีลาการเรียนรู้ก็ย่อมแตกต่างกันไป  ดังนั้นการวิเคราะห์นักเรียนตามลีลาการเรียนรู้  เพื่อการศึกษาธรรมชาติของนักเรียนว่าแต่ละคนแตกต่างกันอย่างไร  มากน้อยเพียงใด  แล้วนำข้อมูลที่ได้มาสังเคราะห์ในการจัดกลุ่ม เพื่อครูจะได้ออกแบบการจัดการเรียนรู้ให้เหมาะสมกับธรรมชาติของนักเรียนในแต่ละคน
             ลีลาการเรียนรู้ของนักเรียนในชั้นเรียนสามารถแบ่งออกได้เป็น  6  ประเภท ได้แก่  แบบแข่งขัน  แบบร่วมมือ  แบบหลบหนี  แบบมีส่วนร่วม  แบบพึ่งผู้อื่น  และ  แบบพึ่งตนเอง  โดยหลังจากแบ่งกลุ่มนักเรียนออกแล้ว  ครูสามารถนำผลการวิเคราะห์เหล่านี้มาจัดกลุ่มนักเรียนได้ตามความเหมาะสมในแต่ละกิจกรรม  สามารถสนับสนุนให้นักเรียนได้เรียนรู้ร่วมกัน  รู้จักการแบ่งปัน  ช่วยเหลือ  เป็นผู้นำ  ผู้ตามที่ดีในการทำงานร่วมกัน  และเป็นเส้นทางในการนำนักเรียนไปสู่การปฏิบัติกิจกรรมการเรียนรู้ได้ตามเป้าหมาของหลักสูตร  และนักเรียนก็จะเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติที่เจริญเติบโตได้อย่างสวยงามตามลีลาการเรียนรู้ของตนเอง  ซึ่งหวังว่าสักวัน  นักเรียนที่เรามีส่วนร่วมในการพัฒนาจะเจริญเติบโต และร่วสร้างสรรค์สังคมไทยให้สวยงามอย่างต้นหูกระจงด่างของแม่ก็เป็นได้

                                       
                                                                 พ่อกับแม่ช่วยกันปลูกและดูแลหูกระจงด่าง

                                       
                                                                หูกระจงด่างที่กำลังเจริญเติบโต