Tacit Knowledge เพื่อนช่วยเพื่อน เกลียวความรู้
เช้าวันนี้มีโอกาสได้หยุดหนึ่งวัน เลยออกไปรับใช้ประชาชนในเมือง
นึกได้ว่าไปเลี้ยวของ Mobile คู่ใจผิดปกติ มีเสียงดังถี่มากกว่าปกติ วินิจฉัยเบื้องต้นด้วยการทำ self assessment ปรุปได้ว่า หลอดไฟเลี้ยวด้านขวาขาดแน่แน่ แต่เนื่องด้วยไม่มีเวลาเข้าไปจัดหาหลอดไฟทดแทน เพราะเดินสายไปช่วยสหมิตร ที่ มอบ
วันนี้เลยออกไปซื้อหลอดไฟเลี้ยวดวงเล็กๆที่ร้านสหช่างในเมืองขอนแก่น ที่ช่วงนี้ติดแอร์เย็นเฉียบไปทั่วเมือง ซิ้อได้ในเวลา ๑ นาที ราคา ๓๐ บาท

แต่ตอนจะเปลี่ยนนี่ซิเป็นเรื่อง คนขายทำไม่ได้ เดินมาดูหน้ารถแล้วบอกให้ไปหาช่าง
โหหลอดไฟเลี้ยวดวงนิดเดียวนี่นะ ราคาก็ ๓๐ บาท ไปหาช่างวันอาทิตย์
จะไปที่ไหนหนอ
พรุ่งนี้วันจันทร์ก็ต้องสอน “ฅ ฅน นักรังสีเทคนิค” ทั้งวันไม่ได้ไปหาอีกแหงๆ
ว่าแล้วก็ตัดสินใจว่าจะเปลี่ยนเอง ขับไปหน้าคลินิก ก้มๆเงยๆหาช่องทางที่จะล้วงมืออวบๆเข้าไปไม่ได้
เลยเดินเข้าไปที่ร้าน ขอความช่วยเหลือสองหนุ่มเพื่อนร่วมงาน(ในรูป) ท่านวารินทร์ และ ท่านอ๊อต ทั้งสองท่านนอกจากจะเก่งทางเจาะเลือดทำ Lab ยังมีความรู้ด้านรถยนต์เป็นอย่างดี ได้ผลครับ
ท่านออกไปวินิจฉัย ล้วงไปล้วงมา ได้หลอดเก่าออกมา
แต่ไม่ง่ายอย่างที่คิด
เพราะเจ้าเขี้ยวที่ขั้วหลอดดันไม่ได้มาตรฐาน พี่วารินทร์บอกว่ามันไม่ตรงกัน เบี้ยวไปหน่อย ใส่ไม่เข้าร่องเดิม เรียกว่าไม่มีการ “QC” ว่างั้นเหอะ เลยสวมใส่ไม่พอดี
ด้วยความที่คุ้นเคยและทำงานด้วยกันมาหลายปี ท่านวารินทร์ ขับมอเตอร์ไซด์คู่ชีพไปเปลี่ยนที่ร้านให้ทันที แถมต้องนำเขี้ยวเดิมของหลอดที่เสียไปเปรียบเทียบ
ได้ผลครับกลับมาที่รถ ไม่ถีงหนึ่งนาที ทุกอย่างเรียบร้อย ไฟเลี้ยวใช้ได้
รอยยิ้มที่มีต่อกัน ความรู้ฝังลึก เจ้าหน้าที่ห้อง Lab นำมาช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
อย่างนี้แหละ เขาเรียกว่า
มี Trust
แล้ว Transfer
เจ้าTacit Knowledge
ช่วยเหลือ Team
น่ารักครับ เช้าวันอาทิตย์
ใกล้ ๕ ธันวาคมแล้วครับ
ยุติ“แตกแยก แตกสลาย แตกร้าว แตกหัก แตกเป็นเสี่ยง”
กลับมา “รักกัน สมานฉันท์ แบ่งปันความรู้ ทักษะ และ ประสบการณ์ เพื่อพัฒนาสู่องค์การเรียนรู้ กู้สังคมไทย กันดีกว่า นิ”
JJ2008 ฅ ฅน ธรรมดา
สวัสดีครับท่าน ข้อเรียกร้องของท่านดูจะเป็นหมันเสียแล้ว ในเรื่องความสามัคคีดูจากข่าวแล้วแย่มากๆ
สวัสดีค่ะ
เห็นด้วยกับข้อความสุดท้ายค่ะ
ยุติความร้าวฉานต่าง ๆ
เพราะไม่ได้ช่วยให้อะไร ๆ ดีขึ้น
มีแต่แย่ลงทุกวัน
ปัญหาเศรษฐกิจก็จะเอาตัวไม่รอดแล้ว
ยังจะมาฆ่ามาแกงกันอีก
อะไรนักหนานะเมืองไทย
เรียนท่านเบดูอิน ใครอย่างไรก็ช่างเขา เราก็ไม่ทำตามก็ดีแล้วครับ สงสารพ่อ ครับ ใกล้ ๕ ธันวา เต็มแก่แล้วครับ
เรียน ท่านอาจารย์พนมมุกดาที่เคารพ ที่น่าสงสาร คือ ไม่รู้ว่า ใครทำร้ายใคร เพื่อใคร โอ้ ชีวิต
แตก ไปตาม เหตุ ตามปัจจัย
หัก ก็ดีครับ หน่อใหม่จะได้งอก
เรียนท่านอาจารย์ไร้กอบ