ดิฉันย้ำกับเด็กเสมอว่าเราคือ ชมรมตามรอยพ่อ เราต้องพอเพียง

จากโรงเรียนสู่ชุมชน 

                ชมรมตามรอยพ่อโรงเรียนร่องคำ หลังจากที่ได้ความร่วมมือจาก ผู้บริหาร เครือข่ายชุมชน หน่วยราชการที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนนักเรียนในชมรมฯกิจกรรมก็ดำเนินต่อไป ช่วงนี้มีหน่วยงานต่างติดต่อขอให้ทางชมรมฯร่วมเป็นเครือข่าย หลายองค์กร บางองค์กรก็ตอบรับ บางองค์กรก็ต้องปฏิเสธ เพราะว่าชมรมฯของเราเป็นของโรงเรียน สมาชิกก็คือนักเรียนฉะนั้นระยะเวลาที่นักเรียนจะมีเวลา มาร่วมกันทำกจกรรมลำบากมาก เด็กต้องเรียน ไหนจะมีกิจกรรมอื่นๆอีก ภาระส่วนใหญ่ดิฉันจะต้องรับหมด ท่านที่เป็นครูก็คงทราบว่าภารกิจของคนเป็นครูอาชีพนั้นมันมากขนาดไหน แต่ด้วยใจรัก และอยากที่จะทำให้เป็นแหล่งเรียนรู้นอกห้องเรียนดิฉันจึงต้องอดทน เพื่อโรงเรียน เพื่อนักเรียน ดิฉันเห็นใจเด็กนักเรียนในชมรมฯที่อาสาผลัดเปลี่ยนกันมาดูแลชมรมฯ แม้ว่าที่ทำการชมรมฯที่เครือข่ายชุมชนฯช่วยกันสร้างด้วยวัสดุเหลือใช้จะผุพังทรุดโทรมไปมาก แต่เด็กๆก็ไม่มีกำลังพอที่จะซ่อมแซม ซึ่งก็ไม่ใช่ปัญหา ภารกิจคงไม่ได้อยู่กับหน้าตาของ “ที่ทำการ” แต่อยู่ที่กิจกรรมต่างหาก ที่ยังมีอย่างต่อเนื่อง  

                ทุกวันนี้ชมรมฯต้องมีภารกิจเพิ่มเติม ที่จะต้องคืนสู่ชุมชน ร่วมกิจกรรมกับชุมชน ทั้งในส่วนเวลาราชการที่ทางโรงเรียนรับทราบและนอกเวลาราชการ ที่โรงเรียนไม่ได้รับทราบ คือเสาร์อาทิตย์ บางครั้งเราต้องไปร่วมสาธิตกิจกรรมกับชุมชนที่ขอความร่วมมือมา กว่าจะเสร็จก็เย็นค่ำ ดีใจที่เด็กๆส่วนหนึ่งและผู้ปกครองเขาเต็มใจ ที่จะมีส่วนร่วมตรงนี้ แต่ดิฉัน ก็ต้องรับภาระไปส่งเด็กถึงบ้านทุกคน บางครั้งกว่าที่ดิฉันจะกลับถึงบ้านพักก็ดึกดื่น ก็บ้านของนักเรียนอยู่คนละทิศคนละทาง แต่ดิฉันก็ภูมิใจที่เด็กทุกคนเห็นใจครูของเขา ไม่ว่าครูจะใช้หรือขอความร่วมมือถ้าทำได้เด็กก็จะทำทันที 

                มีอยู่ครั้งหนึ่งทางชมรมฯได้ไปร่วมงานประกวดป่าเฉลิมพระเกียรติฯที่ป่าชุมชนโคกคำล่ม ถึงสองครั้ง ทั้งสองครั้งรองราชเลขานุการในสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ และคณะให้ความสนใจเป็นพิเศษกับกิจกรรมของชมรมฯ รวมทั้งคณะนายทหารที่รับผิดชอบ ดิฉันคิดว่าทุกครั้งไม่ว่าจะไปร่วมกับชุมชนใดก็ตาม สาเหตุที่กิจกรรมของชมรมฯได้รับความสนใจมากเป็นเพราะว่า หนึ่ง เป็นกิจกรรมของนักเรียน สอง เป็นรูปธรรมที่จับต้องได้ ไม่ได้เป็นการสร้างภาพ แต่เกิดจากการปฏิบัติจริง  

                เวลาที่จังหวัดมีงานทางชมรมฯก็ได้รับเกียรติให้ไปออกร้านของชมรมฯ ร้านเราก็จะมีสบู่นมแพะสูตรต่างๆ ดิฉันจะจัดเด็กที่เรียนเศรษฐศาสตร์ ในกลุ่มสาระสังคมฯที่ดิฉันสอน ไปขาย ถือเป็นการปฏิบัติและบูรณาการเข้ากับการสอน ความน่ารักของร้านของชมรมฯก็เด็กจะขายของได้ อธิบายได้ โดยที่ดิฉันมองดูอยู่ห่างๆเท่านั้น ตราบใดที่ชุมชนยังมีมาสู่โรงเรียน โรงเรียนก็จะต้องกลับคืนสู่ชุมชน เรื่องค่าใช้จ่ายที่มีก็ขอเรียนตรงๆว่าเราไม่ได้รับงบประมาณจากหน่วยงานใด รายได้จากสินค้าคือสบู่ จึงถูกนำมาใช้เป็นค่าพาหนะ ค่าอาหาร ซึ่งดิฉันย้ำกับเด็กเสมอว่าเราคือ ชมรมตามรอยพ่อ เราต้องพอเพียง

 

เข้าร่วมกิจกรรมหมู่บ้นชุมชนอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ดีเด่น
ตามโครงการ "พิทักษ์ป่า เพื่อรักษาชีวิต"
ณ ชุมชนโคกคำหล่น ต. คำพอุง อ. โพธิ์ชัย จ. ร้อยเอ็ด(8 ก.ย. 50)

 

รองราชเลขาฯ ในสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมาชินีนาถ ผู้แทนพระองค์

 

 

ร่วมแสดงนิทรรศการและสาธิตการทำสบู่สมุนไพร
 

 

ร่วมถ่ายภาพเป็นที่ระลึก
 

 

ร่วมกิจกรรมงานถนนคนเดิน otop และศูนย์การเรียนรู้ลานวัฒนธรรม จ.ร้อยเอ็ด
 
 
เข้าร่วมกิจกรรมรณรงค์ไถกลบตอซัง ลดภาวะโลกร้อน

นายเดชา  ตันติยวรงค์ ผู้ว่าราชการจังหวัดกาฬสินธุ์ ( ประธานเปิดงาน)

 

 

 

แสดงนิทรรศการ ตลาดนัดโครงงานครั้งที่ 1

ณ โรงเรียนร่องคำ จังหวัดกาฬสินธุ์

 

 

ความภาคภูมิใจค่ะ

 

 

แสดงนิทรรศการเผยแพร่ผลงาน