คงต้องโตให้มากกว่านี้และมีจิตใจที่เข้มแข็งให้มากกว่านี้

            เช่นเคยเหมือนทุกครั้ง..เย็นวันศุกร์ ดิฉันนั่งรถตู้จากที่ทำงานเพื่อเดินทางไปมสธ. และขับรถกลับบ้านที่สุพรรณพร้อมกับพี่สาว .. สัปดาห์นี้ดิฉันและครอบครัวมีความตั้งใจที่จะไปทำบุญกันค่ะ

           2 สัปดาห์ที่ไม่ได้กลับบ้าน เช้าวันเสาร์ทางครอบครัวของดิฉันไปปล่อยปลา.. ไม่ใช่การทำบุญนะค่ะ แต่เป็นการปล่อยปลานิล ปลาตะเพียน ปลาจีนลงบ่อที่บริเวณบ่อปลาของครอบครัวดิฉัน .. ครอบครัวดิฉันประกอบอาชีพทำนามาหลายปีแล้ว และเลี้ยงกุ้ง เลี้ยงปลามาเป็นเวลาเกือบ 2 ปีน่าจะได้ แต่เป็นครั้งแรกที่ได้ร่วมปล่อยปลา .. เพราะส่วนใหญ่จะมีหน้าที่ในช่วงของการจับปลามากกว่า .. ไม่น่าเชื่อว่าปลาตัวเล็ก ๆ ที่อยู่ในถุงพลาสติกใบไม่ใหญ่มากนักจะมีลูกปลาจำนวนหนึ่งพันตัว และเราก็ต้องสุ่มนับนับดูว่าในถุงนั้นมีปลาอยู่จำนวนกี่ตัว .. ช่วงสาย ๆ ก็ถึงเวลาที่ดิฉันรอคอย พวกเราเดินทางไปยังวัดป่าเลย์ไลก์ วัดชื่อดังของจังหวัดสุพรรณบุรี เพื่อปิดทอง ทำบุญวันเกิดและเสี่ยงเซียมซี

            กลับบ้านมาสัปดาห์นี้ทำให้ทราบว่าคุณแม่ของดิฉันมีอาการป่วยและดิฉันเองก็คอยดูแลอยู่อย่างไม่ห่าง ดูแลเท่าที่จะสามารถทำได้และบอกแม่บ่อย ๆ ให้คอยดูแล รักษาสุขภาพและพักผ่อนมาก ๆ ทำงานให้น้อยลง ในขณะเดียวกัน...ดิฉันก็คิดเสมอว่า คงต้องโตให้มากกว่านี้และมีจิตใจที่เข้มแข็งให้มากกว่านี้ เพื่อที่จะดูแลครอบครัวได้

            นี่แหละ.. บันทึกสุดสัปดาห์ของปลายเดือนพฤศจิกายนนี้...สัปดาห์นี้อากาศเริ่มเย็นมากขึ้น..ลมพัดแรง..รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ

             แล้วจะหาอะไรสนุก ๆ มาเล่าสู่กันฟังค่ะ