เมื่อวานใช้คำว่า โฆเลสเตอรอล สำหรับคำภาษาอังกฤษว่า cholesterol ซึ่งการเขียนเป็น (โค/คอ)เลสเตอรอล มีปรากฏอยู่ทั่วไป ซึ่งเชิงการเทียบเสียงแล้ว ค,ฆ เหมือนกัน (จากเว็บนี้) การเขียนแบบแรกพบได้บ่อยในบทความวิชาการแพทย์ (เช่น 1 2) ผมลองสืบค้นดูไม่พบมีการบัญญัติคำที่ใช้เขียนทับศัพท์ (หรือว่าผมค้นไม่ถี่ถ้วน) แต่ถ้าจะมีการบัญญัติก็เห็นด้วยว่าใช้ ฆ เนื่องจากมีใช้กันมาก และในหมวด ฆ ยังคำไม่มาก
ไหนๆ ก็ต้องตรวจสอบการเขียนการเขียนที่ถูกต้อง เลยขอบันทึกการค้นไว้ด้วยครับ
มีคำเพียง 12 กลุ่ม/คำที่ขึ้นต้นด้วย ฆ (พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตสถาน พ.ศ. 2542)
- ฆรณี (คอระนี) แม่เรือน
- ฆราวาส
- ฆ้อง (ฆ้องกระแต ฆ้องคู่ ฆ้องชัย ฆ้องวง ฆ้องเหม่ง ฆ้องโหม่ง ทั้งหมดนี้เป็นฆ้องใช้ตีได้ แต่ฆ้องปากแตก ไม่ใช่ฆ้องจริง ห้ามตีเพราะหมายถึง ปากโป้ง ส่วนอีกฆ้องหนึ่งที่ไม่ใช้ตี เพราะเป็นพืชสมุนไพร คือ ฆ้องสามย่าน )
- ฆ่า (ฆ่าควายเสียดายเกลือ/ฆ่าควายอย่าเสียดายพริก ฆ่าช้างเอางา ฆ่าไม่ตายขายไม่ขาด ฆ่าฟัน)
- ฆาฏ (โบ; เลิก) การฆ่า การทำลาย
- ฆาต, ฆาต- (ฆาตกร ฆาตกรรม)
- ฆาน, ฆาน- (ฆานประสาท=ประสาทรับรู้กลิ่น ฆานินทรีย์ คือ จมูกซึ่งเป็นใหญ่ในการดมกลิ่น)
- เฆี่ยน
- โฆรวิส (โคระวิด) งูพิษ, มีพิษร้าย
- โฆษก
- โฆษณา (โคดสะนา) (โฆษณาการ โฆษณาชวนเชื่อ)
- โฆษะ ก้อง เสียงสระหรือพยัญชนะซึ่งขณะที่เปล่งออกมาเส้นเสียงสั่น (เช่น บ ด เมื่อเป็นพยัญชนะต้น)
แต่อาจอยู่ในส่วนอื่นของคำ เช่น ตะเฆ่ (เครื่องลากเข็นของหนัก มีล้อ), อาฆาต
[ส่วนตะเข้ (คือ จระเข้ หรือตัวไม้จากกลางจั่วบ้านตรงมายังชายคา) และ จะเข้ (คือ เครื่องดนตรีไทยชนิดหนึ่ง หรือหมายถึง จระเข้ ]
ทิ้งท้ายอีกนิดหนึ่ง เนื่องจากอยู่ใกล้ๆกัน คือ ที่พบเขียน ปลาจาละเม็ด จริงๆที่บัญญัติคือ จะละเม็ด (ชื่อปลา/เต่าทะเล)
