ประวัติศาสตร์เอเชียใต้ 18

การเข้ามาของชาติตะวันตกในอินเดีย

ชาวโปรตุเกสถือว่าเป็นชาวยุโรปกลุ่มแรกที่เข้าตั้งถิ่นฐานในดินแดนภารตะ เมื่อประมาณ 30 ปี ก่อนการตั้งราชวงศ์โมกุล ผู้นำชาวโปรตุเกสชื่อว่า วาสโค เด กามา ( Vasco de Gama ) เขาเป็นผู้นำกองเรือ 3 ลำ มาถึงฝั่งอินเดียที่เมืองกาลิคัต ( Calicut ) เขาได้ผูกมิตรกับพระราชาแห่งเมืองนี้ และต่อมาในปี พ.ศ. 2043 โปรตุเกสได้ส่งกองเรือมาตั้งสถานีที่เมืองแห่งนี้และสนใจเผยแผ่ศาสนาและทำการค้าไปด้วย

ต่อมาได้ตั้งอุปราชชื่อ อัลบูเคอร์ก ( Albuqerque ) มาดูแลผลประโยชน์ของชาติและขยายอาณาเขตทางการค้าไปยังเมืองต่าง ๆ มี บอมเบย์ ดิว ดามันในแคว้นกุจราช จิตตะกอง ฮุคลี ในอ่าวเบงกอลและที่เกาะศรีลังกา และในปี พ.ศ. 2503 อินเดียจึงได้คืน

แม้โปรตุเกสจะมีความสำเร็จในการขยายอำนาจทางทะเลตะวันออกและตะวันตกของอินเดีย แต่อำนาจที่มีอยู่ก็เริ่มเสื่อมลงเพราะเป็นประเทศเล็ก โดยถูกรวมอำนาจเข้ากับสเปนในปี พ.ศ. 2123 ต่อมาอีก 8 ปี กองทัพเรือของอังกฤษก็เป็นมหาอำนาจทางทะเลแถบนี้ ทำให้ชาวโปรตุเกสในอินเดียถูกตัดขาดจากฐานที่มั่น

เพราะความที่เขาได้บังคับชาวอินเดียให้มานับถือศาสนาคริสต์จึงเป็นที่ไม่พอใจของคนในท้องถิ่น ผสมกับอังกฤษและเนเธอร์แลนด์ขึ้นมาแทนอำนาจของชาวโปรตุเกส ดังนั้นชาวดัดช์จึงมีอำนาจตั้งบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ มีอำนาจทางการค้าและการเมืองในแถบนี้

ในปี พ.ศ. 2162 บริษัทได้สร้างเมืองปัตตาเวีย ( Batavia) ที่เกาะชะวาเพื่อเป็นศูนย์กลางการค้าคุมอำนาจทางทะเลใต้ทั้งหมด ในปี พ.ศ. 2182 เข้ายึดเมืองมะละกา และในปี พ.ศ. 2184 ได้เข้ายึดเมืองจัฟนา ( Jaffna ) ฐานที่มั่นสุดท้ายของโปรตุเกสในเกาะศรีลังกา.