๕ ธันวาคม...วันพ่อ...วันที่คนไทยควรหันมาทบทวนบทบาทใหม่

วันพ่อปีนี้...พิเศษกว่าปีที่ผ่านๆมา..

     เพราะทุกคนในผืนแผ่นดินไทย ย่อมทราบดีว่า พ่อของแผ่นดิน ทรงตรากตรำพระวรกาย ทรงงานหนัก เพื่อเรา...มามากเพียงใด
     แล้วเรา..ทำอะไรเพื่อพ่อบ้าง....เพื่อให้พ่อยิ้มและมีความสุข ลูกทุกคนที่ทะเลาะกัน ควรหันหน้ามาพูดกันด้วยเหตุผลที่ไม่กระทบต่อสังคม และความสงบร่มเย็นของประเทศบ้างจะดีไหม....
    จะต้องให้พูดอย่างไรหนอ...คนทั้งหลาย จึงจะเข้าใจในเหตุผลเดียวกันได้อย่างสันติ จะทำอย่างไรหนอที่จะทำให้คนไทยมีธงไตรรงค์ เป็นสัญลักษณ์ของความรักชาติ ศาสนาและพระมหากษัตริย์ อย่างสมัครสมาน สามัคคี
   วันพ่อปีนี้..เหล่าพสกนิกรส่วนหนึ่ง ที่แสดงความจงรักภักดีแด่องค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อันเป็นที่รักของคนไทยทั้งประเทศ
    จะว่าไป ก็ถือเป็นสิ่งที่เราทั้งหลายควรยึดถือ และปฏิบัติอย่างจริงจังให้มากๆด้วยซ้ำ เพียงเริ่ม ที่การพิจารณาตนเอง ว่าควรแก้ไขข้อเสียของตนเองอย่างไรก่อน ก่อนที่จะไปพิจารณาคนอื่น...จะดีกว่าไหมคะ
    หลายท่าน เตรียมสะสางงานของตนเอง มาเป็นเดือน เพื่อไปอุปสมบทครั้งนี้...รวมทั้งคนรู้ใจของมะนาวหวานก็ไปด้วยเช่นกันค่ะ
     ขออนุโมทนา สาธุในสิ่งดีๆ ที่ท่านทั้งหลายพึงกระทำร่วมกัน เพื่อพ่อของแผ่นดิน และที่สำคัญ เพื่อเป็นการขัดเกลาจิตใจของตนเองให้ รู้จักให้ รู้จักเข้าใจผู้อื่น
     คุณรู้ไหมว่าก่อนบวชทุกคนต้องท่องบทขานรับ เพื่อเข้าบวช บางที่ก็เรียกขานบวช บางที่ก็เรียกขานนาก
    อันนี้มะนาวหวานก็เรียกไม่ถูก หากมีท่านผู้รู้ท่านใดทราบ ก็ช่วบชี้แนะด้วยก็จะเป็นพระคุณอย่างยิ่งค่ะ
    จำได้เพียงแค่ว่า...ขึ้นต้นด้วย "อุกาสะ วันทามิ ภันเต..."
     เสมือนเป็นการขอขมาลาบวช  มะนาวหวานจริงๆแล้ว การขัดเกลาจิตใจของเรานั้น นอกจาก การบวชแล้ว เราก็สามารถกระทำได้ด้วยการศึกษา เรียนรู้ และเข้าใจในศาสนา ไม่ว่าศาสนาใดก็ตาม เชืื่อว่าทุกศาสนามีหลักคำสอนที่จะทำให้เราดำเนินชีวิตด้วยธรรมและความดีเสมอค่ะ
    การทำดีก็มีหลายอย่าง เราก็สามารถทำดีได้ แม้กระทั้งการทำตนเองให้เป็นคนอยู่ในศีลธรรม ไม่กระทำการอันผิดกฎหมาย ไม่กระทำการอันเป็นเหตุให้ผู้อื่นเดือดร้อน ก็ถือว่าท่านได้กระทำดีแล้ว
    บันทึกนี้ มีจุดประสงค์เดียว คือ อยากให้ทุกคนที่ได้อ่าน ร่วมกันทำดี อย่างน้อยคนละหนึ่งความดี..เพื่อพ่อกันนะคะ