ลองรักคนอื่นดูบ้างจะเป็นไร
Question: รักคนรอบข้าง

 คนเราทุกคนต่างก็มีสังคม มีหน้าที่การงาน งาน งานและก็งาน ไม่มีใครไม่เ**ทำงาน ขึ้นอยู่แต่ว่างานของใครเป็นลักษณะไหน ต้องร่วมงานกับใคร หรือต้องทำอะไรบ้าง ในแต่ละวัน บางคนอาจจะเป็นเจ้าของกิจการ (ไม่สนว่าเล็ก กระจีดริ๊ก หรือ ยิ่งใหญ่โอฬาร) บางคนอาจจะรับราชการ หรืออาจจะเป็นพนักงานบริษัท ห้างร้าน จะอะไรก็แล้วแต่ (ขี้คร้านจินึก) แต่ที่ขาดไม่ได้คือ เจ้านาย เพือนร่วมงาน หรือคนที่เราจะติดต่องานด้วย ซึ่งคนพวกนี้เราๆท่านๆ มักให้ความสำคัญอยู่แล้วเพราะเอื้อประโยชน์ต่อกัน เจ้านายเราก็หวังขึ้นเงินเดือน ( ฮิ ฮิ) เพื่อนร่วมงานเราก็หวังขอความช่วยเหลือ เวลาทำงานไม่ทันหรือขีคร้าน (รักนะเนี๊ยะ) คนที่เราติดต่องานด้วย เราก็หวังกอบโกย เอ้ยไม่ช่าย ไม่ช่าย หวังทำธุรกิจด้วยกัน แหม...(จิงจัยเหลือเกิ๊นน) ทีนี้ก็เหลือแต่คนที่เราคิดว่าไม่สำคัญ คนที่คอยช่วยเหลืองานของเรา ( เข้าเรื่องซะที พล่ามม...มาตั้งนาน "บอกแย้วว่าพูดมากกก ปากเปียก ปากแฉะ" ) ไม่ว่าจะเป็น แม่บ้าน น้ายาม คนส่งเอกสาร พนักงานต้อนรับ หรือ พนักงานพิมพ์ดีด คุณเ**สงสัยไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าสำนักงานปราศจากคนเหล่านี้ ....... ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราจะให้ความสำคัญและแสดงความทราบซึ้งใจในบุคคล ผู้ที่ไม่เพียงทำให้ชีวิตของเราสะดวกสบาย แต่ยังเป็นบุคคลที่มีส่วนช่วยให้งานยุ่งๆ ของเราลื่นไหลไปได้ บุคคลที่ช่วยให้โต๊ะทำงาน รก ๆของเราไม่มีฝุ่น บุคคลที่ช่วยรับหน้าลูกค้า หรือคนที่เราไม่อยากพบหน้าแทนเรา บุคคลที่คอยร้องบอกไม่ให้เราถอยรถชนเสาไฟฟ้า คนที่คอยช่วยโอนสายโทรศัพย์ ช่วยค้นเบอร์โทรศัพย์ ช่วยถ่ายเอกสาร ช่วยส่งจดหมาย หรือแม้แต่คอยช่วยขัดห้องน้ำให้สะอาดเอี่ยมอยู่เสมอ ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราจะแสดงน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ แก่พวกเขาเหลานี้ คำพูดขอบคุณ เพียงสั้นๆ หรือซื้อของเล็กๆน้อยๆ (ตามกำลัง) อาจจะเป็น กล้วยแขก หรือปาท่องโก๋ ตรงปากซอย ตั๋วดูหนังสักใบ หนังสือที่คิดว่าเขาชอบสักเล่ม หมวกกันแดดสักใบ หรืออาหารกลางวันสักมื้อ อะไรก็ได้ที่อยู่ใกล้ตัว ที่เป็นการแสดงความมีน้ำใจเพียงแค่นี้ เชื่อมั้ยว่า... บุคคลเหล่านั้น ก็ดีใจและพร้อมทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อช่วยเราต่อสู้กับงานหนักๆ ทีแสนรันทด แล้วล่ะค่ะ วันนี้กุ้งจ๋านั่งเหงาๆ ก็เลยคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา เพราะเมื่อครั้งก่อนโน้นนน... นานมาแล้วที่กู้งจ๋า เรียนจบและเริ่มทำงานใหม่ๆ มีพี่คนนึงต้อนรับดีมาก อะไรที่เราไม่รู้ก็คอยบอกคอยชี้แนะ ทั้งๆที่ความจริงแล้วตัวเค้าเอง ก็เป็นเพียงแค่พนักงานธรรมดาๆคนนึงเท่านนั้น เวลาเลิกงานก็คอยชวนไปกินข้าว (พี่เค้าเลี้ยง ฮิ ฮิ อิ่มจัง ตังส์ อยู่ครบ) มีอยู่คำนึงที่เค้าบอก คือควรแสดงความรัก ความมีน้ำใจกับคนที่คอยช่วยเหลือเรา อย่างเช่นแม่บ้าน เพราะเงินเดือนเค้าน้อย ไม่จำเป็นต้องให้เป็นตังส์ แค่ซื้อขนมให้ ซื้อข้าวให้ บ้างเป็นบางครั้ง และที่สำคัญ คำพูดต้องพูดเพราะๆ พูดดีๆ ถามสารทุกข์ (สุก ๆ ดิบ ๆ ) บ้าง แค่นี้เราก็สามารถซื้อใจคนเหล่านั้นได้แล้วค่ะ เวลาที่กุ้งจ๋าคิดถึงพี่คนนั้น(ผู้หญิง)ขึ้นมา ความรู้สึกมันก็ ตื้นตัน และสามารถเข้าถึงบรรยากาศตรงนั้นได้ทุกทีเลยค่ะ เห็นไหมคะ การที่เราแสดงความมีน้ำใจให้ใครสักคน โดยไม่หวังอะไรตอบแทน ไม่ว่าจะเป็นเพือนร่วมงาน ลูกน้อง หรือแม้แต่คนที่เราไม่รู้จัก มันจะสร้างความประทับใจให้พวกเขาจดจำ (สิ่งดีๆ) เราไปตลอด เหมือนที่กุ้งจ๋าจดจำ พี่สาวคนนั้นมาตลอด เห็นไหมคะ ความรัก มักสวยงามเสมอ ไม่ว่าจะเป็นความรักในรูปแบบไหน เมื่อวานเป็นความรักแบบหนุ่มสาว วันนี้เป็นความรักแบบคนรอบข้างตัวเรา เอ.....แล้วพรุ่งนี้จะเป็นความรักแบบไหนดีคะ เอาไว้คอยติดตามกันนะคะ ฮิ ฮิ (มีการลุ้นให้คอยติดตามด้วย แฮะ ) แต่ไม่ว่าจะเป็นความรักแบบไหน ก็ขอให้มีความรักกันเยอะๆ นะคะ ...รักนะ จุ๊บ จุ๊บ