มีความเจริญก้าวหน้าอย่างมากในยุคของพระองค์

ในสมัยพระเจ้าอักบาร์ ( ปี  พ.ศ. 2099-2148  )  พระองค์ถือว่าเป็นกษัตริย์ที่สร้างอาณาจักรแห่งราชวงศ์มูฆัลให้ยิ่งใหญ่และเจริญก้าวหน้ามากที่สุด  ดังจะเห็นได้จาก

1 . ด้านการขยายดินแดน

พระองค์ได้รวบรวมดินแดนที่เคยแยกตนเองเป็นอิสระเข้าไว้ในอำนาจดังเดิมและพระองค์ทรงแต่งงานกับเจ้าหญิงแห่งชาวราชปุตที่นับถือศาสนาพราหมรณ์และสนับสนุนให้เหล่าขุนนางเชื้อพระวงศ์แต่งงานกับชาวฮินดูด้วยเลยได้ดินแดนที่พวกราชปุตปกครองโดยไม่ต้องออกรบ  ส่วนดินแดนทางเหนือพระองค์ยกกองทัพเข้าปราบปรามขยายอาณาเขตไปได้ไกลถึงเขตเดคข่านจนถึงปี  พ.ศ. 2143 พระองค์จึงยกกองทัพกลับกรุงเดลฮี  เนื่องจาก  ราชโอรสของพะองค์ก่อการกบฏ

2 . ด้านการปกครอง

พระองค์ได้เจริญรอยตามแบบอย่างการปกครองของพระเจ้าเชอร์  ชาห์  สุรี  โดยประยุกต์ใช้มีระบบราชการ  การปกครองหัวเมืองใช้ระบบการโยงอำนาจเข้าสู่ส่วนกลาง  ทรงสนับสนุนทั้งชาวฮินดูและชาวมุสลิมที่ดีมีความสามารถเข้าทำงานอย่างยุติธรรม  ส่งผลให้เกิดความเจริญรุ่งเรืองขึ้นมาก

3 . ด้านพระศาสนา

แม้พระองค์จะนับถือศาสนาอิสลาม  แต่ทรงมีนโยบายประสานสามัคคีระหว่างชาวฮินดูกับชาวมุสลิมให้มีความรักกันอย่างมีความสุข  ทรงให้เสรีภาพในการนับถือศาสนา  ให้การบำรุงในทุกศาสนา  เพื่อเป้าหมายรวมชาติอินเดียเป็นหนึ่งเดียว  ส่งผลให้พระองค์และกษัตริย์องค์ต่อ ๆ มาเป็นสมมุติเทพมีลักษณะเป็นเทวราชตามแบบชาวฮินดู

4 . ด้านศิลปวิทยาการ

แม้พระองค์ไม่รู้หนังสือ  แต่ทรงแสวงหาความรู้ให้ราชสำนักจัดหาเรื่องราวต่าง ๆ มาอ่านให้ฟัง  ทรงสนพระทัยในศาสตร์ต่าง ๆ เช่น  วิชาปรัชญา  วิชาเทววิทยา  วิชาประวัติศาสตร์  วิชาวรรณคดี  ฯลฯ  มีห้องสมุดมากแห่ง  ทรงสนทนากับบรรดานักปราชญ์ราชบัณฑิตอยู่เป็นประจำ

ดังนั้น  ความเจริญในด้านการขยายดินแดนมาจนถึงด้านศิลปะวิทยาการต่าง ๆ จึงมีความเจริญก้าวหน้าอย่างมากในยุคของพระองค์.