เจ้าของบล๊อกนี้ใช้ไม่ได้เลยเน๊อะ... มาๆหายๆ ไม่สม่ำเสมอเล้ยยยยย

แต่ก็ต้องขอความเห็นใจหน่อย เพราะว่างานราษฎร์งานหลวงเพียบบบบ แถมใกล้เวลาส่งธีสิสแล้วด้วย ก็เลยเอ๋อๆ เป็นระยะๆนะคะ

 

นี่ก็ติดค้างกันไว้มาร่วม (หลาย) เดือน...บันทึกถึงการแข่งขันคิวโดที่ได้ไปมีส่วนร่วมด้วยเป็นครั้งแรก จริงๆเขียนไว้อีกบ้านนึงละ.. แต่เป็นภาษาอังกฤษ วันนี้ครึ้มมมม เลยจับมาใส่บันทึกคิวโด (บ้านจริง) ซักที

 

***********

ก็เป็นธรรมเนียมของชมรมคิวโดที่เป็นสมาชิกอยู่ ที่เซนเซจะจับลูกศิษย์ที่คิดจะสอบวัดระดับเลื่อนขั้นคิวโดให้ไปลงแข่งขันซะก่อน.. จุดประสงค์หลักๆก็คือให้ได้ไปลองสนาม แล้วก็ฝึกความเคยชินกับความตื่นเต้นก่อนที่จะถึงคิวยิง ซึ่งก็เป็นการดี เพราะว่าถ้าควบคุมความตื่นเต้นตัวเองไม่ได้ ก็มีโอกาสพลาดได้มาก ถ้าจะพลาดก็มาพลาดกับสนามซ้อมดีกว่าไปพลาดเอาตอนสอบจริง ใหม่จะสอบวัดระดับคิวโดพรุ่งนี้ (23 พ.ย. 2551) ก็เลยตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันของเมืองเกียวโตเมื่อวันที่ 15 กันยายนที่ผ่านมา (โอ้... ผ่านมาแล้ว 2 เดือนจริงๆด้วย -"-)

 

มีโชว์ยิงธนูก่อนเริ่มแข่งขัน

 

แรกๆก็ไม่ตื่นเต้นเลยค่ะ ยิ่งตอนที่ตอบรับเซนเซว่าจะร่วมแข่งด้วยนี่ยิ่งไม่ตื่นเต้น คิดแค่ว่าไปลองสนาม แล้วแข่งเดี่ยวจะไปกลับอะร้ายยย  แต่เอาเข้าจริง มารู้ตอนหลังว่าจริงๆเค้าลงชื่อเราไว้เป็นทีม ทีมละ 3 คน ก็ร่วมกับรุ่นพี่อีก 2 คน แล้วก็นึกว่ายิงแค่ 4 ดอก  แต่เอาเข้าจริงยิงไปทั้งหมด 3 รอบ รอบละ 4 ดอก รวมเป็น 12 ดอก เวลาคิดแต้มก็คิดจำนวนดอกที่ถูกเป้าของทั้งทีม (คะแนนสูงสุด 36 คะแนน) นับเอาเฉพาะดอกที่เข้าเป้าเลย จะเข้าตรงไหนของเป้าก็ได้ ขอให้เข้าเป็นพอ ไม่นับว่าเข้าใกล้จุดกลางเป้ามากหรือน้อยกว่ากัน

 

ตั้งเป้า.. (เป้าขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 36 ซม. ตั้งห่างจากจุดยิง 28 ม.)

เค้านัดกัน 8 โมงครึ่งของวันแข่ง เป็นวันจันทร์ซึ่งเป็นวันหยุด เราขี้โกง แต่งเครื่องแบบเสร็จมาจากบ้าน แล้วขี่มอเตอร์ไซค์ไปที่ "โดโจ" (สนามยิงคิวโด) เลย แบบว่า 8 โมงครึ่งพร้อมเสร็จสรรพ ก็ไปเอาอุปกรณ์จากที่เก็บอุปกรณ์ ที่ต้องใช้ก็มี "ยูมิ" (คันธนู), "สึรุ" (สายธนู), "ยะ" (ลูกธนู), และ "คาเคะ" (ถุงมือคิวโด)

 

ทีมชายของชมรม: โมจิซึกิ เซนเซ, ซากาเบะซัง, โยเนดะซัง

ผลงานหนุ่มๆ

 

เราชิลมากๆ จนตอนจะถึงคิวนี่แหล่ะ... ตอนนั่งรอคิวนี่มือเย็นนนนน เหงื่อแตกกกกก -"- นี่เองที่เซนเซบอก ต้องนั่งกำหนดลมหายใจซ้าาา   ยังดีที่ซ้อมธรรมเนียมการเดินเข้าออกสนามแข่งไว้ดี (ไทไฮ) เลยไม่ค่อยลนมาก แถมมีรุ่นพี่ประกบหน้าหลัง ก็เลยยังค่อยยังชั่วหน่อย

 

แอบดูคนอื่นแข่ง

 

จะว่าไปได้มีโอกาสมาแข่งอย่างนี้เหมือนการเรียนรู้ข้ามขั้นตอนเลย เพราะว่าจำเป็นต้องฝึกอะไรใหม่ๆหลายๆอย่างเพื่อเข้าร่วมการแข่งขัน โดยเฉพาะ "ไทไฮ" นี่แหล่ะ ก็เพิ่งมารู้ตอนจะแข่งนี่แหล่ะว่ามันมีวิธีเข้าออกโดโจได้หลายแบบ แต่ก่อนเคยนึกว่ามีแบบนั่ง แต่ที่แข่งนี่เป็นแบบยืน ก็จำกันซะะะะ

 

ระหว่างรอ

แล้วนี่ก็เป็นคลิปคลิปเดียวที่มีระหว่างเราแข่งขัน ได้ดูวิดีโอนี่ทำให้รู้เลยว่าต้องแก้ไขอะไรตรงไหนบ้าง ยังเป็นมือใหม่มากๆ ผลงานการแข่งขันครั้งนี้ก็เป็นไปตามคาด... คือ... ไม่โดนเป้าเลยซักดอก ^^ เรียกว่าไม่มีเซอร์ไพรส์ให้เซนเซ เพราะตอนซ้อมก็ไม่เคยยิงโดน (ไม่นับว่าเคยยิงไปโดนเป้าคนอื่นมาก่อนหน้านี้ทีนึง -"-) มีแต่เฉียดไปเฉียดมา มีเฉียดมากๆๆๆๆ อยู่นิดหน่อย แต่ก็นะ.. ไม่เข้าเป้าก็เรียกไม่โดนอยู่ดี

 

ขอบคุณพี่หนาสำหรับวิดีโอ

(ไม่รู้ทำไมดูไม่ได้... แวะไปดูที่นี่ได้ค่ะ)

สมุดจดคะแนน

ทีมหนุ่มๆชนะที่ 2 หลังต้องตัดสินด้วยการ shoot-off

 

ทีมเรา: วาตานาเบะซัง กับฟุรุฮาราซัง

Date: 2008.09.15
Place: Budo Center, Kyoto