ไอซียูเปี่ยมรักของฉันในยามนี้ มีคนไข้ 4-5 คน

ใน 4-5 คนนั้น 3 คนต้องเจาะปอดคาสายเพื่อระบายน้ำออกจากช่องเยื่อหุ้มปอด

ฉันบ่นเบาๆกับน้องๆว่า ทำไม ตึกเราจึงเกิดปรากฏการณ์น้ำในช่องเยื่อหุ้มปอดเยอะนัก สาเหตุอันใด น้ำเกิน หรือติดเชื้อ

น้องตอบว่า "แต่เราก็ใช้เครื่องให้สารน้ำทุกรายนะ" คุณหมอนั่งอยู่ใกล้ๆบอกว่า "เพราะน้ำเกิน"

ฉันพูดต่อกับน้องว่า เราต้องปรับเรื่องคลาดเคลื่อนของการให้น้ำเกลือให้ได้

"ไม่หรอก" คุณหมอคนเดิมพูดขึ้นมา "ต้องปรับเรื่องการสั่ง fluid  ต้องดูสมดุลย์ของ intake และ output

ฉันไม่ได้ตอบหรือซักถามคุณหมอว่าอย่างไร ฉันคิดในใจว่า แล้วการติดเชื้อละ มีผลรึป่าว

คนไข้ที่เข้ามาอยู่ในไอซียู ส่วนหนึ่งจะมีปัญหาของเรื่องปอดบวมร่วมด้วยทุกรายก่อนมา ยิ่งมานอนนานวันเข้าการอักเสบติดเชื้อก็เพิ่มมากขึ้น

คนไข้ของฉันบางรายต้องถูกเจาะปอดวางสายระบายน้ำทั้งสองข้าง ดูทรมานไม่น้อย จะพลิกตะแคงตัวข้างใดก็ไม่ได้ เพราะติดสายทั้งสองข้าง ทำได้แต่ขยับตัวไปมาบ้าง แม้กระนั้น ก็ยังทำให้สายเลื่อนหลุดจนได้

เพื่อสาเหตุของการมีน้ำในช่องเยื่อหุ้มปอด คุณหมอก็มักจะส่งน้ำในช่องเยื่อหุ้มปอดไปตรวจทางห้องปฏิบัติการ ว่ามาจากสาเหตุใดกันแน่

ในส่วนของพยาบาลที่เราจะช่วยได้ คงหนีไม่พ้นในเรื่องของการลดการติดเชื้อ ที่สำคัญที่สุด ก็คือการดูแลความสะอาดของปากและฟันของคนไข้ การควบคุมตัวเองในเรื่องของการล้างมือก่อนให้การพยาบาลและดูแลผู้ป่วย

ในเรื่องการให้สารน้ำก็เป็นเรื่องสำคัญจะต้องดูแลให้ได้รับอย่างเหมาะสมเพียงพอตามแผนการรักษาหรือว่าปริมาณน้ำที่ผู้ป่วยได้รับและน้ำที่ออกจากร่างกายในแต่ละวัน

การดูดเสมหะก็ต้องสังเกตว่า มีเลือดปนออกมาหรือเปล่า เพราะหากมีเลือดหรือเสมหะเป็นสีชมพูนั่นอาจจะเป็นสัญญานบอกให้เราทราบว่า เกิดน้ำในช่องเยื่อหุ้มปอดหรือน้ำท่วมปอดหรือยัง

คนไข้ที่เข้ามารักษาพยาบาลในไอซียู ต้องผ่านพ้นภาวะวิกฤตในเวลาอันรวดเร็ว

สิ่งที่ไม่อยากให้เกิดขึ้น ก็คือการเกิดภาวะแทรกซ้อนและต้องนอนในไอซียูหลายๆวัน

สิ่งเหล่านี้พยาบาลของเราช่วยได้ด้วยน้ำมือและน้ำใจของพยาบาลเอง