เมื่อเช้านี้...คิดว่า...ตายไปแล้ว จากบันทึกเรื่อง ....สงสัยอดนอนมั้ง ก็คงจะไม่ใช่ เพราะครูอ้อย ก็เคยอดนอนเป็นประจำ อาการนี้ เคยเป็นมาครั้งหนึ่ง เมื่อคราวที่ไปเที่ยว นครสวรรค์..ร้อนมาก และอึดอัด หายใจไม่ออก หายใจไม่อิ่ม จะขาดใจ คราวนี้ก็เช่นกัน ครูอ้อย คิดว่า...ตายไปแล้ว อาการทุรนทุราย เป็นอย่างนี้นี่เอง หน้ามึด ฟุบลง รู้สึกตัวขึ้นมา เหงื่อเปียกชุ่มไปหมดทั้งตัว หนาวสั่น และหายใจไม่ออก ครูอ้อยโทรศัพท์ไปหาพ่อบ้าน...เธอให้ครูอ้อย นอนยาว... ครูอ้อยร้อง...อูยยยไม่เอา ไม่นอนยาวล่ะ...นอนยาว ก็คนตายล่ะสิ.. พ่อบ้านรีบบอกว่า..นอนราบไปกับพื้นน่ะ... เอิกเอิ๊ก เพิ่งจะรู้ว่า..เป็นห่วงเราเหมือนกันแฮะ... ***** ต้องไปหาหมอแล้วล่ะค่ะ.... ***** จากนั้นครูอ้อยก็ไปหาหมอ ที่สถานพยาบาลใกล้โรงเรียนที่สุด หมอบอกว่า.....ครูอ้อยนอนน้อยเกินไป ต่อไปนี้ให้พักผ่อนมากๆ..... หมอถามครูอ้อยว่า...นอนหลับไหม.. ครูอ้อยก็ตอบว่า...หลับสบายมากค่ะ แต่ชอบตื่นมาทำงาน หมอถามว่า...ทำงานอะไร ครูอ้อยตอบว่า...งานเรียน เขียนอ่าน... หมอบอกว่า...ระยะนี้ ให้ครูอ้อย เลิกเรียนเขียนอ่าน และนอนมากๆ..... ครูอ้อยรับคำ...ค่ะ ***** เอ...แล้วต้อง....จะทำตามใจหมอไหมนี่
โลกนี้ยังมีสิ่งสวยงามเยอะแยะให้ค้นหาค่ะ
คุณครูอ้อยขา..
คุณพ่อบอกถูกแล้วค่ะ..นอนนิ่งๆนอนราบหายใจลึกๆ..จะช่วยได้มาก
แต่อยากให้เช็คระบบหัวใจด้วย..ศน.แอ้ดไม่ใช่หมอ..แต่อาการของคุณครูอ้อยเหมือนอาการของคุณแม่ที่บ้าน..ขอให้ดูแลสุขภาพมากๆนะคะ..ด้วยรักจ้า
ตามใจหมอเหอะครับ
เลิกเรียนเขียนอ่าน ...
จนกว่าจะเป็นปกติ..ค่อยลุยอีกรอบ
อิๆ
สวัสดีค่ะ
พักผ่อนมาก ๆ นะคะ
พี่อ้อยหาเวลาช่วงกลางวันพักซักครึ่งชั่วโมง
นอนพักนะคะ จะดีขึ้น
-ขอให้สุขภาพแข็งแรงนะคะ
ควรนอนอย่างน้อย 6 ชั่วโมงนะคะ
ออกกำลังกายอย่างน้อยวันละ 15-30 นาที